< ଲୂକ 8 >

1 ଏଚରଦିନା ଡା଼ୟୁ ଜୀସୁ ଗା଼ଡ଼ାତାକି ଗା଼ଡ଼ା ନା଼ୟୁଁ ତାକି ନା଼ୟୁଁ ରେ଼ଜିହିଁ ମାହାପୂରୁ ରା଼ଜିତି ନେହିଁ କାବ୍ରୁ ୱେ଼କ୍‌ହେସି, ଅ଼ଡ଼େ ବା଼ରଜା଼ଣା ସୀସୁୟାଁ ଏ଼ୱାଣିତଲେ ମାଚେରି,
وَعَلَى أَثَرِ ذَلِكَ كَانَ يَسِيرُ فِي مَدِينَةٍ وَقَرْيَةٍ يَكْرِزُ وَيُبَشِّرُ بِمَلَكُوتِ ٱللهِ، وَمَعَهُ ٱلِٱثْنَا عَشَرَ.١
2 ଅ଼ଡ଼େ ଏମିନିଗାଟି ଇୟାସିକା ପ଼ଲ୍‌ଆ ବୂତୁୟାଁ ତା଼ଣାଟି ର଼ଗଟି ନେହିଁ କିୱି ଆ଼ହାମାଚୁ, ଇଚିହିଁ ମଗ୍‌ଦଲିନି ମରିୟମ, ଆମ୍ବାଆରି ତା଼ଣାଟି ସା଼ତାଗାଟା ବୂତୁୟାଁ ହ଼ଚାହାଜାମାଚୁ,
وَبَعْضُ ٱلنِّسَاءِ كُنَّ قَدْ شُفِينَ مِنْ أَرْوَاحٍ شِرِّيرَةٍ وَأَمْرَاضٍ: مَرْيَمُ ٱلَّتِي تُدْعَى ٱلْمَجْدَلِيَّةَ ٱلَّتِي خَرَجَ مِنْهَا سَبْعَةُ شَيَاطِينَ،٢
3 ହେରଦ ଇଜତି ଗୁମୁସ୍ତା କୁଜା ଅ଼ଡ଼େ ତାନି ଡକ୍ରି ଜହାନା, ସସାନା ଅ଼ଡ଼େ ହା଼ରେକା ଇୟାସିକା ଏ଼ୱାଣିତଲେ ମାଞ୍ଜାନା ତାମି ଦ଼ନ ହୀହାନା ଏ଼ୱାରି ସେ଼ବା କିହିମାଚୁ ।
وَيُوَنَّا ٱمْرَأَةُ خُوزِي وَكِيلِ هِيرُودُسَ، وَسُوسَنَّةُ، وَأُخَرُ كَثِيرَاتٌ كُنَّ يَخْدِمْنَهُ مِنْ أَمْوَالِهِنَّ.٣
4 ଲ଼କୁ ବାରେ ଗା଼ଡ଼ାୟାଁଟି ୱା଼ହିମାଚାକି ହା଼ରେକା ଲ଼କୁ ଏ଼ୱାଣି ତା଼ଣା ରୁଣ୍ତା ଆ଼ତେରି ଇଞ୍ଜାଁ ଏ଼ୱାସି ଏ଼ୱାରାଇଁ ପୁଣ୍‌ମ୍ବିକିନି କାତାତଲେ ୱେସ୍ତେସି ।
فَلَمَّا ٱجْتَمَعَ جَمْعٌ كَثِيرٌ أَيْضًا مِنَ ٱلَّذِينَ جَاءُوا إِلَيْهِ مِنْ كُلِّ مَدِينَةٍ، قَالَ بِمَثَلٍ:٤
5 “ରଅସି ବିଚା ମାଟିନାସି ବିଚା ମାଟାଲି ହ଼ତେସି । ଏ଼ୱାସି ମାଟି ମାଟିହିଁ କଚେକା ବିଚା ଜିରୁତା ରୀତେ ଏ଼ଦାଆଁ ଲ଼କୁ ୱିସାତୁସ୍ତେରି, ଅ଼ଡ଼େ ହା଼ଗୁ ଲାକ ଊମ୍ବିନି ପଟା କା଼ଟି ପେର୍‌ହା ତିଚୁ ।
«خَرَجَ ٱلزَّارِعُ لِيَزْرَعَ زَرْعَهُ. وَفِيمَا هُوَ يَزْرَعُ سَقَطَ بَعْضٌ عَلَى ٱلطَّرِيقِ، فَٱنْدَاسَ وَأَكَلَتْهُ طُيُورُ ٱلسَّمَاءِ.٥
6 ଅ଼ଡ଼େ କଚେକା ୱାଲ୍‌କା ଲାକ ରୀତେ, ଇଞ୍ଜାଁ ନେୟାଁନା ବୂମି ଅ଼ଲୁ ହିଲାଆତାକି ୱା଼ୟାହାଚେ ।
وَسَقَطَ آخَرُ عَلَى ٱلصَّخْرِ، فَلَمَّا نَبَتَ جَفَّ لِأَنَّهُ لَمْ تَكُنْ لَهُ رُطُوبَةٌ.٦
7 ଅ଼ଡ଼େ କଚେକା ହା଼ପ୍‌କା ବୂଟାତା ରୀତେ, ଇଞ୍ଜାଁ ହା଼ପ୍‌କା ବୂଟା ପାଡାଆ଼ହାନା ଆର୍ନା ଡାକିତି ପ୍ଡିକ୍‌ହାତୁସ୍ତେ ।
وَسَقَطَ آخَرُ فِي وَسْطِ ٱلشَّوْكِ، فَنَبَتَ مَعَهُ ٱلشَّوْكُ وَخَنَقَهُ.٧
8 ଅ଼ଡ଼େ କଚେକା ବିଚା ନେହିଁ ବୂମିତା ରୀତେ, ଇଞ୍ଜାଁ ପାଡାଆ଼ହାନା ପା଼ସାକ଼ଡ଼ି ପା଼ଡ଼େୟି ଆ଼ୟିତେ ।” ଏଚେଟିଏ ଜୀସୁ କାଜା ଗିୟାଁତଲେ ଏଲେଇଚେସି, “ଆମ୍ବାଆରାକି ୱେଞ୍ଜାଲି କୀର୍କା ମାନୁ ଏ଼ୱାରି ୱେଣ୍‌ମ୍ବାରି ।”
وَسَقَطَ آخَرُ فِي ٱلْأَرْضِ ٱلصَّالِحَةِ، فَلَمَّا نَبَتَ صَنَعَ ثَمَرًا مِئَةَ ضِعْفٍ». قَالَ هَذَا وَنَادَى: «مَنْ لَهُ أُذْنَانِ لِلسَّمْعِ فَلْيَسْمَعْ!».٨
9 ତାମି ସୀସୁୟାଁ ଈ ପୁଣ୍‌ମ୍ବିକିନି କାତାତି ଅର୍ତ ଏ଼ନାୟି ଇଞ୍ଜିଁ ୱେଚେରି,
فَسَأَلَهُ تَلَامِيذُهُ قَائِلِينَ: «مَا عَسَى أَنْ يَكُونَ هَذَا ٱلْمَثَلُ؟».٩
10 ୧୦ ଏ଼ୱାସି ଏଲେଇଚେସି, “ମାହାପୂରୁ ରା଼ଜିତି କାତା ପୁଞ୍ଜାଲି ମିଙ୍ଗେ ବା଼ଡ଼୍‌ୟୁ ହୀପ୍‌କି ଆ଼ହାମାନେ, ସାମା ଏଟ୍‌କା ତାରାଇଁ ପୁଣ୍‌ମ୍ବିକିନି କାତାତଲେ ୱେସ୍‌ପିଆ଼ନେ, ଇଚିହିଁ ଏ଼ୱାରି ମେସି ମେସିହିଁ ମେହ୍‌ଅରି ଅ଼ଡ଼େ ୱେଞ୍ଜିୱେଞ୍ଜି ତେଲ୍‌ହଅରି ।”
فَقَالَ: «لَكُمْ قَدْ أُعْطِيَ أَنْ تَعْرِفُوا أَسْرَارَ مَلَكُوتِ ٱللهِ، وَأَمَّا لِلْبَاقِينَ فَبِأَمْثَالٍ، حَتَّى إِنَّهُمْ مُبْصِرِينَ لَا يُبْصِرُونَ، وَسَامِعِينَ لَا يَفْهَمُونَ.١٠
11 ୧୧ ପୁଣ୍‌ମ୍ବିକିନି କାତା ଅର୍ତ ଈଦି, ବିଚା ମାହାପୂରୁ ବ଼ଲୁ,
وَهَذَا هُوَ ٱلْمَثَلُ: ٱلزَّرْعُ هُوَ كَلَامُ ٱللهِ،١١
12 ୧୨ ଜିରୁ ଦାରିତି ପା଼ଡ଼େୟି ଇଲେତାରି, ଏ଼ୱାରି ମାହାପୂରୁ କାତା ୱେନେରି; ଡା଼ୟୁ ସୟତାନା ୱା଼ହାନା ଏ଼ୱାରି ଏ଼ନିକିଁ ନାମାଆପେରିୱା ଅ଼ଡ଼େ ଗେଲ୍‌ପି ଆ଼ଆପେରିୱା ଇଞ୍ଜିଁ ଏ଼ୱାରି ହିୟାଁତା ୱେଞ୍ଜାମାନାଣି ମୀଞ୍ଜାଅ଼ନେ ।
وَٱلَّذِينَ عَلَى ٱلطَّرِيقِ هُمُ ٱلَّذِينَ يَسْمَعُونَ، ثُمَّ يَأْتِي إِبْلِيسُ وَيَنْزِعُ ٱلْكَلِمَةَ مِنْ قُلُوبِهِمْ لِئَلَّا يُؤْمِنُوا فَيَخْلُصُوا.١٢
13 ୧୩ ୱାଲ୍‌କା ବୂମିତା ରିତି ଲ଼କୁ ଇଲେତାରି, ଏ଼ୱାରି କାତା ୱେଞ୍ଜାନା ରା଼ହାଁଟି ଆହ୍‌ନେରି; ଏ଼ୱାରିତା଼ଣା ହୀରୁ ଜୀଆତାକି ଗା଼ଡ଼େକା ତାକି ନାମିନେରି, ଅ଼ଡ଼େ ତାୟିପାରି କିନାୟି ୱା଼ତିସାରେ ମାହାପୂରୁଇଁ ପିସା ତୁହ୍‌ନେରି ।
وَٱلَّذِينَ عَلَى ٱلصَّخْرِ هُمُ ٱلَّذِينَ مَتَى سَمِعُوا يَقْبَلُونَ ٱلْكَلِمَةَ بِفَرَحٍ، وَهَؤُلَاءِ لَيْسَ لَهُمْ أَصْلٌ، فَيُؤْمِنُونَ إِلَى حِينٍ، وَفِي وَقْتِ ٱلتَّجْرِبَةِ يَرْتَدُّونَ.١٣
14 ୧୪ ଅ଼ଡ଼େ ହା଼ପ୍‌କା ବୂଟାତା ରିତି ଲ଼କୁ ଇଲେତାରି ଆମିନି ଗାଟାରି ମାହାପୂରୁ କାତା ୱେଞ୍ଜାନା ଦାର୍‌ତିତି ଦୁକୁ କା଼କୁଲି, ଦ଼ନତି ଜୂପ୍‌କା ଅ଼ଡ଼େ ଦାର୍‌ତିତି ରା଼ହାଁ ଏ଼ୱାରାଇଁ ପ୍ଡିକ୍‌ହାତୁସାମାନାକି ନେହିଁକିଁ କାମ୍ବାଲି ଆ଼ଡଅରି ।
وَٱلَّذِي سَقَطَ بَيْنَ ٱلشَّوْكِ هُمُ ٱلَّذِينَ يَسْمَعُونَ، ثُمَّ يَذْهَبُونَ فَيَخْتَنِقُونَ مِنْ هُمُومِ ٱلْحَيَاةِ وَغِنَاهَا وَلَذَّاتِهَا، وَلَا يُنْضِجُونَ ثَمَرًا.١٤
15 ୧୫ ନେହିଁ ବୂମିତା ରିତି ପା଼ଡ଼େୟି ଇଲେତାରି, ଏମିନିଗାଟାରି ନେହିଁ ସୁଦୁଜୀୱୁ ହିୟାଁଟି କାତା ୱେଞ୍ଜାନା ଆହ୍‌ନେରି, ଅ଼ଡ଼େ ବାରେ ଅ଼ର୍‌ହାନା କାମା କିହାନା ପା଼ଡ଼େୟି ଆ଼ୟିନେରି ।
وَٱلَّذِي فِي ٱلْأَرْضِ ٱلْجَيِّدَةِ، هُوَ ٱلَّذِينَ يَسْمَعُونَ ٱلْكَلِمَةَ فَيَحْفَظُونَهَا فِي قَلْبٍ جَيِّدٍ صَالِحٍ، وَيُثْمِرُونَ بِٱلصَّبْرِ.١٥
16 ୧୬ ଦୀୱଁ ଡ଼ୀସାନା ଆମ୍ବାଆରି ମା଼ଣା ପ୍ଡିକ୍‌ହାନା କି କାଟେଲି ଡ଼଼ଇକା ଇଟଅରି, ସାମା ଦୀୱଁ ସ଼ଡ଼ାତା ଇଟିନେରି, ଏ଼ନିକିଁ ଇଜୱାନି ଲ଼କୁ ଉଜେଡ଼ି ମେହ୍‌ନେରି ।
«وَلَيْسَ أَحَدٌ يُوقِدُ سِرَاجًا وَيُغَطِّيهِ بِإِنَاءٍ أَوْ يَضَعُهُ تَحْتَ سَرِيرٍ، بَلْ يَضَعُهُ عَلَى مَنَارَةٍ، لِيَنْظُرَ ٱلدَّاخِلُونَ ٱلنُّورَ.١٦
17 ୧୭ ଡ଼ୁଗାମାନାୟି ଏ଼ନାୟିୱା ହିଲେଏ, ଏ଼ନାୟି ତ଼ଞ୍ଜା ଆ଼ଏ ଇଲେକିଁ ଏ଼ନାୟି ଜିକେଏ ହିଲେଏ, ୱେସ୍‌ପି ଆ଼ହାନା ତ଼ଞ୍ଜା ଆ଼ଏ ଇଲେତି ଡ଼ୁଗାମାନାୟି ଏ଼ନାୟି ହିଲେଏ ।
لِأَنَّهُ لَيْسَ خَفِيٌّ لَا يُظْهَرُ، وَلَا مَكْتُومٌ لَا يُعْلَمُ وَيُعْلَنُ.١٧
18 ୧୮ ଏ଼ନିକିଁ ୱେଞ୍ଜାମାଞ୍ଜେରି ଏ଼ଦାଆଁତାକି ଜାଗ୍ରାତା; ଇଚିହିଁ ଆମ୍ବାଆରାୱାୟି ମାନେ ଏ଼ୱାଣାକି ହୀପ୍‌କିଆ଼ନେ, ଅ଼ଡ଼େ ଆମ୍ବାଆରାୱାୟି ହିଲେଏ ଏ଼ୱାସି ନା଼ଦି ମାନେ ଇଞ୍ଜିଁ ଅଣ୍‌ପିମାନେସି, ଏ଼ଦାଆଁ ଜିକେଏ ଅ଼ୱିଆ଼ନେ ।
فَٱنْظُرُوا كَيْفَ تَسْمَعُونَ، لِأَنَّ مَنْ لَهُ سَيُعْطَى، وَمَنْ لَيْسَ لَهُ فَٱلَّذِي يَظُنُّهُ لَهُ يُؤْخَذُ مِنْهُ».١٨
19 ୧୯ ଜୀସୁତି ଇୟା ଅ଼ଡ଼େ ତାମି ତାୟିୟାଁ ଏ଼ୱାଣି ତା଼ଣା ୱା଼ତେରି, ସାମା ଲ଼କୁ ମାନ୍ଦା ମାଚାକି ଏ଼ୱାଣି ତା଼ଣା ହାଜାଲି ଆ଼ଡାଆତେରି ।
وَجَاءَ إِلَيْهِ أُمُّهُ وَإِخْوَتُهُ، وَلَمْ يَقْدِرُوا أَنْ يَصِلُوا إِلَيْهِ لِسَبَبِ ٱلْجَمْعِ.١٩
20 ୨୦ ଏମ୍ବାଟିଏ ଜୀସୁଇଁ ୱେସ୍ତେରି, “ମୀ ଇୟା ଅ଼ଡ଼େ ମୀ ତାୟିୟାଁ ନିଙ୍ଗେ ମେସାଲି ପାଙ୍ଗାତା ନିଚାମାନେରି ।”
فَأَخْبَرُوهُ قَائِلِينَ: «أُمُّكَ وَإِخْوَتُكَ وَاقِفُونَ خَارِجًا، يُرِيدُونَ أَنْ يَرَوْكَ».٢٠
21 ୨୧ ସାମା ଏ଼ୱାସି ବାରେତି ଏଲେଇଚେସି, “ମାୟା ଅ଼ଡ଼େ ମା଼ ତାୟିୟାଁ ଏ଼ୱାରି, ଆମ୍ବାଆରି ମାହାପୂରୁତି କାତା ୱେନେରି ଅ଼ଡ଼େ ମା଼ନୱି ଆ଼ନେରି ।”
فَأَجَابَ وَقَالَ لَهُمْ: «أُمِّي وَإِخْوَتِي هُمُ ٱلَّذِينَ يَسْمَعُونَ كَلِمَةَ ٱللهِ وَيَعْمَلُونَ بِهَا».٢١
22 ୨୨ ର଼ ଦିନା ଜୀସୁ ଅ଼ଡ଼େ ତାନି ସୀସୁୟାଁ ଡଂଗତା କୁଗିତେରି, ଇଞ୍ଜାଁ ଜୀସୁ ଏ଼ୱାରାଇଁ ଏଲେଇଚେସି, “ୱା଼ଦୁ ମା଼ର ସାମ୍‌ଦୁରି ଆତାଲା ହାନ ।” ଏମ୍ବାଟିଏ ଏ଼ୱାରି ଡଂଗଟି ହାଚେରି ।
وَفِي أَحَدِ ٱلْأَيَّامِ دَخَلَ سَفِينَةً هُوَ وَتَلَامِيذُهُ، فَقَالَ لَهُمْ: «لِنَعْبُرْ إِلَى عَبْرِ ٱلْبُحَيْرَةِ». فَأَقْلَعُوا.٢٢
23 ୨୩ ସାମା ଏ଼ୱାରି ଡଂଗତା ହାଜିମାନି ବେ଼ଲାତା ଜୀସୁ ଡୂରୀତେସି । ଏଚିବେ଼ଲା ସାମ୍‌ଦୁରିତା କାଜା ଗା଼ଲି ଆ଼ତେ, ଅ଼ଡ଼େ ଏ଼ୟୁ ଡଂଗତା ହ଼ଡିମାଚାକି ଏ଼ୱାରି ହା଼ରେକା କସ୍ତ ଆ଼ତେରି ଇଞ୍ଜାଁ ଆଜିତେରି ।
وَفِيمَا هُمْ سَائِرُونَ نَامَ. فَنَزَلَ نَوْءُ رِيحٍ فِي ٱلْبُحَيْرَةِ، وَكَانُوا يَمْتَلِئُونَ مَاءً وَصَارُوا فِي خَطَرٍ.٢٣
24 ୨୪ ଏଚେଟିଏ ସୀସୁୟାଁ ଡାଗେ ୱା଼ହାନା ନିକ୍‌ହାଁ ଏଲେଇଚେରି, “ଏ଼ ଗୂରୁ ଏ଼ ଗୂରୁ ମା଼ର ହା଼ହିମାନାୟି!” ଏମ୍ବାଟିଏ ଏ଼ୱାସି ନିଙ୍ଗାନା କାଜା ଗା଼ଲିତି ଦାକା ହୀତେସି, ଇଞ୍ଜାଁ ଏ଼ ବାରେ ସାପି ଆ଼ହାନା ସୂସ୍ତି ଆ଼ତେ ।
فَتَقَدَّمُوا وَأَيْقَظُوهُ قَائِلِينَ: «يَا مُعَلِّمُ، يَا مُعَلِّمُ، إِنَّنَا نَهْلِكُ!». فَقَامَ وَٱنْتَهَرَ ٱلرِّيحَ وَتَمَوُّجَ ٱلْمَاءِ، فَٱنْتَهَيَا وَصَارَ هُدُوُّ.٢٤
25 ୨୫ ଇଞ୍ଜାଁ ଏ଼ୱାସି ଏ଼ୱାରାଇଁ ଏଲେଇଚେସି, “ମୀ ନାମୁ ଆମ୍ବିୟା?” ସାମା ଏ଼ୱାରି ଆଜି ଅ଼ଡ଼େ କାବାଆ଼ହାନା ତା଼ମ୍ବୁ ଏଲେଇଣ୍‌ମ୍ବି ଆ଼ତେରି, “ଈୱାସି ଏ଼ନିଲେହେଁତାସି ଇଚିହିଁ ଗା଼ଲି ଅ଼ଡ଼େ ୱୀଡିମାନି ଏ଼ୟୁଣି ଜିକେଏ ହୁକୁମି ହୀହିମାନେସି ।”
ثُمَّ قَالَ لَهُمْ: «أَيْنَ إِيمَانُكُمْ؟». فَخَافُوا وَتَعَجَّبُوا قَائِلِينَ فِيمَا بَيْنَهُمْ: «مَنْ هُوَ هَذَا؟ فَإِنَّهُ يَأْمُرُ ٱلرِّيَاحَ أَيْضًا وَٱلْمَاءَ فَتُطِيعُهُ!».٢٥
26 ୨୬ ଡା଼ୟୁ ଏ଼ୱାରି ଗାଲିଲି ନ଼କିତି ଆତାଲାୱାକି ଗରାସିୟ ଦେ଼ସାତା ଏତେରି ।
وَسَارُوا إِلَى كُورَةِ ٱلْجَدَرِيِّينَ ٱلَّتِي هِيَ مُقَابِلَ ٱلْجَلِيلِ.٢٦
27 ୨୭ ଜୀସୁ ଡଂଗଟି ରେ଼ଚାନା ଗାଟୁତା ୱା଼ହାଲିଏ, ଏ଼ ଗା଼ଡ଼ାତି ର଼ ବୂତୁ ଆଲ୍‌ଗା ମାଚାସି ୱା଼ହାନା ଏ଼ୱାଣାଇଁ ବେଟାଆ଼ତେସି; ଏ଼ୱାସି ଗାଡୁ ଦିନାଟିଏ ହିମ୍ବରିକା ହୁଚାଆନା ଅ଼ଡ଼େ ଇଜ ମାନାଆନା ମାଡ଼୍‌ହା ମୁହ୍‌ନି ଟା଼ୟୁତା ଡ଼ୟିମାଚେସି ।
وَلَمَّا خَرَجَ إِلَى ٱلْأَرْضِ ٱسْتَقْبَلَهُ رَجُلٌ مِنَ ٱلْمَدِينَةِ كَانَ فِيهِ شَيَاطِينُ مُنْذُ زَمَانٍ طَوِيلٍ، وَكَانَ لَا يَلْبَسُ ثَوْبًا، وَلَا يُقِيمُ فِي بَيْتٍ، بَلْ فِي ٱلْقُبُورِ.٢٧
28 ୨୮ ଏ଼ୱାସି କିର୍‌ଡ଼ିହିଁ ଜୀସୁ କଡାଣା ରିହାନା କାଜା ଗିୟାଁତଲେ ଏଲେଇଚେସି, “ଏ଼ ବାଡ଼୍‌ୟୁଗାଟି ମାହାପୂରୁ ମୀର୍‌ଏଣାତି ଜୀସୁ ନୀ ତଲେ ନାଙ୍ଗେ ଏ଼ନାୟି ମାନେ? ନା଼ନୁ ବାତିମା଼ଲିମାଞ୍ଜାଇଁ ନାଙ୍ଗେ ଅ଼ଡ଼େ କସ୍ତ ହିୟାଆନି ।”
فَلَمَّا رَأَى يَسُوعَ صَرَخَ وَخَرَّ لَهُ، وَقَالَ بِصَوْتٍ عَظِيمٍ: «مَا لِي وَلَكَ يَا يَسُوعُ ٱبْنَ ٱللهِ ٱلْعَلِيِّ؟ أَطْلُبُ مِنْكَ أَنْ لَا تُعَذِّبَنِي!».٢٨
29 ୨୯ ଇଚିହିଁ ଜୀସୁ ଏ଼ ପ଼ଲ୍‌ଆ ବୂତୁତି ଏ଼ ମାଣ୍‌ସି ତା଼ଣାଟି ହ଼ଚା ହାଜାଲି ହୁକୁମି ହୀହାଲି ହାଜିମାଚେସି । ଏ଼ ପ଼ଲ୍‌ଆ ବୂତୁ ହା଼ରେକା ପା଼ଲି ଏ଼ୱାଣାଇଁ ଆଲ୍‌ଗାମାଚେ, ଇଞ୍ଜାଁ ଲ଼କୁ ଏ଼ୱାଣାଇଁ କେସ୍କା କଡାଣା ହିକ୍‌ଣିୟାଁ ତଲେ ଦସ୍‌ପା ଇଟିମାଚେରି, ସାମା ଏ଼ ଦସ୍‌ପା ମାଚାଣି ଡାପ୍‌ହାନା ବୂତୁ ତଲେ ବାୟା ଆ଼ହାନା ଲ଼କୁ ହିଲାଆ ଟା଼ୟୁତା ହଟିମାଚେସି ।
لِأَنَّهُ أَمَرَ ٱلرُّوحَ ٱلنَّجِسَ أَنْ يَخْرُجَ مِنَ ٱلْإِنْسَانِ. لِأَنَّهُ مُنْذُ زَمَانٍ كَثِيرٍ كَانَ يَخْطَفُهُ، وَقَدْ رُبِطَ بِسَلَاسِلٍ وَقُيُودٍ مَحْرُوسًا، وَكَانَ يَقْطَعُ ٱلرُّبُطَ وَيُسَاقُ مِنَ ٱلشَّيْطَانِ إِلَى ٱلْبَرَارِي.٢٩
30 ୩୦ ଜୀସୁ ଏ଼ୱାଣାଇଁ ଏଲେଇଚେସି, “ନୀ ଦ଼ରୁ ଏ଼ନାୟି?” “ନା଼ ଦ଼ରୁ ମାନ୍ଦା” ଇଞ୍ଜିଁ ଇଚେସି, ଏ଼ନାଆଁତାକି ଇଚିହିଁ ହା଼ରେକା ବୂତୁୟାଁ ଆଲ୍‌ଗାମାଚୁ ।
فَسَأَلَهُ يَسُوعُ قَائِلًا: «مَا ٱسْمُكَ؟». فَقَالَ: «لَجِئُونُ». لِأَنَّ شَيَاطِينَ كَثِيرَةً دَخَلَتْ فِيهِ.٣٠
31 ୩୧ ଇଞ୍ଜାଁ ଜୀସୁ ଏ଼ୱାସିକାଣି ତା଼ଡ଼େପୂରୁ ପାଣ୍ତାଲି ହୁକୁମି ହୀଅସି, ଈଦାଆଁତାକି ଏ଼ୱାଣାଇଁ ବାତିମା଼ଲିତୁ । (Abyssos g12)
وَطَلَبَ إِلَيْهِ أَنْ لَا يَأْمُرَهُمْ بِٱلذَّهَابِ إِلَى ٱلْهَاوِيَةِ. (Abyssos g12)٣١
32 ୩୨ ଏମ୍ବାଆଁ ହ଼ରୁ ଦାରିତା ର଼ ମାନ୍ଦା ପାଜିୟାଁ ମେୟିଁମାଚୁ, ଇଞ୍ଜାଁ ଜୀସୁଇଁ ଏ଼ ବୂତୁୟାଁ ପାଜିୟାଁ ମାନ୍ଦା ବିତ୍ରା ହାଜାଲି ହେଲ ରୀସ୍ତୁ ।
وَكَانَ هُنَاكَ قَطِيعُ خَنَازِيرَ كَثِيرَةٍ تَرْعَى فِي ٱلْجَبَلِ، فَطَلَبُوا إِلَيْهِ أَنْ يَأْذَنَ لَهُمْ بِٱلدُّخُولِ فِيهَا، فَأَذِنَ لَهُمْ.٣٢
33 ୩୩ ଏ଼ୱାସି ହେଲ ହୀହାଲିଏ, ବୂତୁୟାଁ ଏ଼ ମାଣ୍‌ସି ତା଼ଣାଟି ହ଼ଚା ହାଜାନା ପାଜିୟାଁ ବିତ୍ରା ହ଼ଟୁ; ଏଚେଟିଏ ଏ଼ ପାଜିୟାଁ ଏ଼ ହ଼ରୁଟି ଦାବ୍‌ଡ଼ି ହାଜାନା ଦାରିତା ମାଚି ସାମ୍‌ଦୁରିତା ମେଦା ହା଼ହାହାଚୁ ।
فَخَرَجَتِ ٱلشَّيَاطِينُ مِنَ ٱلْإِنْسَانِ وَدَخَلَتْ فِي ٱلْخَنَازِيرِ، فَٱنْدَفَعَ ٱلْقَطِيعُ مِنْ عَلَى ٱلْجُرُفِ إِلَى ٱلْبُحَيْرَةِ وَٱخْتَنَقَ.٣٣
34 ୩୪ ଏ଼ ପାଜିୟାଁ ମାନ୍ଦା ମେଚିମାଚି ଗ଼ଡ଼୍‌କା ଏ଼ଦାଆଁ ମେସାନା ହଟେରି ଇଞ୍ଜାଁ ଗା଼ଡ଼ା ଅ଼ଡ଼େ ନା଼ସ୍‌କାଣାଁ ଏ଼ କାତା ୱେସ୍ତେରି ।
فَلَمَّا رَأَى ٱلرُّعَاةُ مَا كَانَ هَرَبُوا وَذَهَبُوا وَأَخْبَرُوا فِي ٱلْمَدِينَةِ وَفِي ٱلضِّيَاعِ،٣٤
35 ୩୫ ଏ଼ନାୟି ଆ଼ହାମାନେ ଏ଼ଦାଆଁ ମେସାଲି ଲ଼କୁ ହ଼ଚାୱା଼ତେରି; ଇଞ୍ଜାଁ ଏ଼ୱାରି ଜୀସୁ ଡାଗେ ୱା଼ହାନା, ଆମିନି ମାଣ୍‌ସି ତା଼ଣାଟି ବୂତୁୟାଁ ହ଼ଚା ହାଜାମାଚୁ, ଏ଼ୱାଣାଇଁ ନେହିଁ ହିମ୍ବରିକା ହୁଚାନା ନେହିଁ ମ଼ନତଲେ ଜୀସୁ କଡାଁ ଡ଼଼ଇ କୁଗାମାଚାଣି ମେସାନା ଆଜିତେରି ।
فَخَرَجُوا لِيَرَوْا مَا جَرَى. وَجَاءُوا إِلَى يَسُوعَ فَوَجَدُوا ٱلْإِنْسَانَ ٱلَّذِي كَانَتِ ٱلشَّيَاطِينُ قَدْ خَرَجَتْ مِنْهُ لَابِسًا وَعَاقِلًا، جَالِسًا عِنْدَ قَدَمَيْ يَسُوعَ، فَخَافُوا.٣٥
36 ୩୬ ଅ଼ଡ଼େ ଆମିନି ଗାଟାରି ମେସାମାଚେରି ଏ଼ୱାରି ଏ଼ ବୂତୁ ଆଲ୍‌ଗା ମାଚାସି ଏ଼ନିକିଁ ନେହିଁଆ଼ତେସି, ଏ଼ଦାଆଁ ଏ଼ୱାରାଇଁ ୱେସ୍ତେରି ।
فَأَخْبَرَهُمْ أَيْضًا ٱلَّذِينَ رَأَوْا كَيْفَ خَلَصَ ٱلْمَجْنُونُ.٣٦
37 ୩୭ ଏମ୍ବାଟିଏ ଗରାସିୟ ବାରେ ନା଼ସ୍‌କାତି ସା଼ରିୱାକି ବାରେ ଲ଼କୁ ଜୀସୁଇଁ ତାମି ଦେ଼ସାଟି ହାଜାଲି ବାତିମା଼ଲିତେରି, ଇଚିହିଁ ଏ଼ୱାରି ହା଼ରେକା ଆଜିମାଚେରି । ଇଞ୍ଜାଁ ଏ଼ୱାସି ର଼ ଡଂଗତା ହ଼ଚାନା ୱେଣ୍ଡାହାଚେସି ।
فَطَلَبَ إِلَيْهِ كُلُّ جُمْهُورِ كُورَةِ ٱلْجَدَرِيِّينَ أَنْ يَذْهَبَ عَنْهُمْ، لِأَنَّهُ ٱعْتَرَاهُمْ خَوْفٌ عَظِيمٌ. فَدَخَلَ ٱلسَّفِينَةَ وَرَجَعَ.٣٧
38 ୩୮ ସାମା ଏମିନିଗାଟାଣି ତା଼ଣାଟି ବୂତୁୟାଁ ହ଼ଚା ହାଜାମାଚୁ, “ନାଙ୍ଗେ ନୀ ତଲେ ହାଜଲି ହେଲ ହିୟାମୁ” ଇଞ୍ଜିଁ ବାତିମା଼ଲିତେସି;
أَمَّا ٱلرَّجُلُ ٱلَّذِي خَرَجَتْ مِنْهُ ٱلشَّيَاطِينُ فَطَلَبَ إِلَيْهِ أَنْ يَكُونَ مَعَهُ، وَلَكِنَّ يَسُوعَ صَرَفَهُ قَائِلًا:٣٨
39 ୩୯ ସାମା ଜୀସୁ ଏ଼ୱାଣାଇଁ ହେଲ ହୀହାନା, “ମୀ ଇଜ ୱେଣ୍ତା ହାଲାମୁ, ଇଞ୍ଜାଁ ମାହାପୂରୁ ନିଙ୍ଗେତାକି ଆମିନି କାମା କିହାମାଞ୍ଜାନେସି ଏ଼ କାତା ୱେ଼କ୍‌ମୁ ।” ଏଚେଟିଏ ଏ଼ୱାସି ହାଜାନା ଜୀସୁ ତାଙ୍ଗେତାକି ଆମିନି କାମା କିହାମାଚେସି, ଏ଼ ବାରେ ଗା଼ଡ଼ାତା ୱେ଼କ୍‌ହେସି ।
«ٱرْجِعْ إِلَى بَيْتِكَ وَحَدِّثْ بِكَمْ صَنَعَ ٱللهُ بِكَ». فَمَضَى وَهُوَ يُنَادِي فِي ٱلْمَدِينَةِ كُلِّهَا بِكَمْ صَنَعَ بِهِ يَسُوعُ.٣٩
40 ୪୦ ଜୀସୁ ୱେଣ୍ତା ୱା଼ହାଲିଏ ମାନ୍ଦା ଲ଼କୁ ଏ଼ୱାଣାଇଁ ରା଼ହାଁତଲେ ବେଟାଆ଼ତେରି, ଇଚିହିଁ ଏ଼ୱାରି ବାରେଜା଼ଣା ଏ଼ୱାଣାଇଁ କା଼ଚିମାଚେରି ।
وَلَمَّا رَجَعَ يَسُوعُ قَبِلَهُ ٱلْجَمْعُ لِأَنَّهُمْ كَانُوا جَمِيعُهُمْ يَنْتَظِرُونَهُ.٤٠
41 ୪୧ ଏମ୍ବାଟିଏ ଜାୟିରସ ଦ଼ରୁଗାଟାସି ୱା଼ତେସି; ଏ଼ୱାସି ଜୀହୁଦି ଲ଼କୁତି କୁଟମି ଇଲୁତି କାଜାସି ମାଚେସି । ଏ଼ୱାସି ଜୀସୁ କଡାଣା ରିହାନା ତାମି ଇଜ ହାଜାଲି ବାତିମା଼ଲିତେସି,
وَإِذَا رَجُلٌ ٱسْمُهُ يَايِرُسُ قَدْ جَاءَ، وَكَانَ رَئِيسَ ٱلْمَجْمَعِ، فَوَقَعَ عِنْدَ قَدَمَيْ يَسُوعَ وَطَلَبَ إِلَيْهِ أَنْ يَدْخُلَ بَيْتَهُ،٤١
42 ୪୨ ଇଚିହିଁ ଏ଼ୱାଣାକି ବା଼ର ବାର୍ସାତି ରଣ୍ତିଏ ମା଼ଙ୍ଗା ମାଚେ, ଏ଼ଦି ହା଼ନିଲେହେଁ ନ଼ମେରି ଆ଼ହାମାଚେ । ସାମା ଏ଼ୱାସି ହାଜିମାଚାଟି ଲ଼କୁ ଏ଼ୱାଣି ମୁହେଁ ମୁହେଁ ଆ଼ହିମାଚେରି ।
لِأَنَّهُ كَانَ لَهُ بِنْتٌ وَحِيدَةٌ لَهَا نَحْوُ ٱثْنَتَيْ عَشْرَةَ سَنَةً، وَكَانَتْ فِي حَالِ ٱلْمَوْتِ. فَفِيمَا هُوَ مُنْطَلِقٌ زَحَمَتْهُ ٱلْجُمُوعُ.٤٢
43 ୪୩ ଏଚିବେ଼ଲାତା ବା଼ର ବାର୍ସା ପାତେକା ନେତେରି ୱା଼ଙ୍ଗିନି ର଼ଗଗାଟି ର଼ ଇୟା, ଏମିନି ଗାଟାୟି ଆମ୍ବାଆରି ତା଼ଣାଟି ଜିକେଏ ନେହିଁ ଆ଼ହାଲି ଆ଼ଡିହିଲାଆତେ,
وَٱمْرَأَةٌ بِنَزْفِ دَمٍ مُنْذُ ٱثْنَتَيْ عَشْرَةَ سَنَةً، وَقَدْ أَنْفَقَتْ كُلَّ مَعِيشَتِهَا لِلْأَطِبَّاءِ، وَلَمْ تَقْدِرْ أَنْ تُشْفَى مِنْ أَحَدٍ،٤٣
44 ୪୪ ଏ଼ଦି ଡା଼ୟୁ ୱାକିଟି ୱା଼ହାନା ଜୀସୁତି ହିମ୍ବରି କୁଙ୍ଗୁ ଡୀଗିତେ, ଏ଼ ଦେବୁଣିଏ ଏ଼ଦାନି ନେତେରି ବ଼ନାୟି ପିସ୍ତେ ।
جَاءَتْ مِنْ وَرَائِهِ وَلَمَسَتْ هُدْبَ ثَوْبِهِ. فَفِي ٱلْحَالِ وَقَفَ نَزْفُ دَمِهَا.٤٤
45 ୪୫ ଏମ୍ବାଟିଏ “ନାଙ୍ଗେ ଆମ୍ବାଆୟି ଡୀଗାତେ” ଇଞ୍ଜିଁ ଜୀସୁ ୱେଚେସି? ସାମା ବାରେଜା଼ଣା ଆ଼ଏ ଇଞ୍ଜାଲିଏ, ପିତର ଏଲେଇଚେସି, “ଏ଼ ଗୂରୁ ଲ଼କୁ ବାରେ ମୁହେଁ ମୁହେଁ ଆ଼ହିମାନେରି ।”
فَقَالَ يَسُوعُ: «مَنِ ٱلَّذِي لَمَسَنِي؟». وَإِذْ كَانَ ٱلْجَمِيعُ يُنْكِرُونَ، قَالَ بُطْرُسُ وَٱلَّذِينَ مَعَهُ: «يَا مُعَلِّمُ، ٱلْجُمُوعُ يُضَيِّقُونَ عَلَيْكَ وَيَزْحَمُونَكَ، وَتَقُولُ: مَنِ ٱلَّذِي لَمَسَنِي؟».٤٥
46 ୪୬ ସାମା ଜୀସୁ ଏଲେଇଚେସି, “ନାଙ୍ଗେ ଆମ୍ବାଆୟିମା ଡୀଗାତେ, ଇଚିହିଁ ନା଼ ତା଼ଣାଟି ର଼ ବା଼ଡ଼୍‌ୟୁ ହ଼ତାକି ନା଼ନୁ ପୁଚେଏଁ ।”
فَقَالَ يَسُوعُ: «قَدْ لَمَسَنِي وَاحِدٌ، لِأَنِّي عَلِمْتُ أَنَّ قُوَّةً قَدْ خَرَجَتْ مِنِّي».٤٦
47 ୪୭ ଏମ୍ବାଟିଏ ଏ଼ ଇୟା ୱା଼ହାନା ଅଣ୍‌ପିତେ ନା଼ନୁ ଅ଼ଡ଼େ ଡ଼ୁଗାନା ମାଞ୍ଜାଲି ଆ଼ଡଅଁ ଇଞ୍ଜିଁ ଅଣ୍‌ପାନା ଆଜିତାକି ତାରା ତାରା ଆ଼ହିଁ ଜୀସୁ କଡାଣା ରିହାନା, ଏ଼ନାଆଁତାକି ଡୀଗିତେ ଇଞ୍ଜାଁ ଦେବୁଣିଏ ଏ଼ନିକିଁ ନେହିଁ ଆ଼ତେ, ବାରେ ଲ଼କୁ ନ଼କିତା ୱେସ୍ତେ ।
فَلَمَّا رَأَتِ ٱلْمَرْأَةُ أَنَّهَا لَمْ تَخْتَفِ، جَاءَتْ مُرْتَعِدَةً وَخَرَّتْ لَهُ، وَأَخْبَرَتْهُ قُدَّامَ جَمِيعِ ٱلشَّعْبِ لِأَيِّ سَبَبٍ لَمَسَتْهُ، وَكَيْفَ بَرِئَتْ فِي ٱلْحَالِ.٤٧
48 ୪୮ ଏମ୍ବାଟିଏ ଜୀସୁ ଏ଼ଦାନି ଏଲେଇଚେସି, “ମା଼ଙ୍ଗା ନୀ ନାମୁ ନିଙ୍ଗେ ନେହିଁ କିହାମାଞ୍ଜାନେ, ହିତ୍‌ଡ଼ିଟି ହାଲାମୁ ।”
فَقَالَ لَهَا: «ثِقِي يَا ٱبْنَةُ، إِيمَانُكِ قَدْ شَفَاكِ، اِذْهَبِي بِسَلَامٍ».٤٨
49 ୪୯ ଜୀସୁ ଈ କାତା ୱେସିମାଚି ବେ଼ଲାତା ଜୀହୁଦି ଲ଼କୁତି କୁଟମି ଇଲୁତି କାଜାଣା ଇଜଟି ରଅସି ୱା଼ହାନା ଜାୟିରସଇଁ ଏଲେଇଚେସି, “ନୀ ମା଼ଙ୍ଗା ହା଼ହାହାଚେୟିଏ ଗୂରୁଇଁ ଅ଼ଡ଼େ କସ୍ତ ହୀଆନିଦେହେଁ ।”
وَبَيْنَمَا هُوَ يَتَكَلَّمُ، جَاءَ وَاحِدٌ مِنْ دَارِ رَئِيسِ ٱلْمَجْمَعِ قَائِلًا لَهُ: «قَدْ مَاتَتِ ٱبْنَتُكَ. لَا تُتْعِبِ ٱلْمُعَلِّمَ».٤٩
50 ୫୦ ସାମା ଜୀସୁ ଏ଼ କାତା ୱେଞ୍ଜାନା ଏ଼ୱାଣାଇଁ ଏଲେଇଚେସି, “ଆଜାଆନି ନାମାମୁ ଏ଼ଦି ନୀଡିନେ ।”
فَسَمِعَ يَسُوعُ، وَأَجَابَهُ قَائِلًا: «لَاتَخَفْ! آمِنْ فَقَطْ، فَهِيَ تُشْفَى».٥٠
51 ୫୧ ଅ଼ଡ଼େ ଜୀସୁ ଇଜ ୱା଼ହାନା ପିତର, ଜହନ ଅ଼ଡ଼େ ଜାକୁବ ଇଞ୍ଜାଁ ପ଼ଦାନି ତାମି ଆ଼ବା ଇୟାନି ପିସ୍‌ପେ ଆମ୍ବାଆରାଇଁ ବିତ୍ରା ହାଜାଲି ହୀଆତେସି ।
فَلَمَّا جَاءَ إِلَى ٱلْبَيْتِ لَمْ يَدَعْ أَحَدًا يَدْخُلُ إِلَّا بُطْرُسَ وَيَعْقُوبَ وَيُوحَنَّا، وَأَبَا ٱلصَّبِيَّةِ وَأُمَّهَا.٥١
52 ୫୨ ସାମା ବାରେଜା଼ଣା ଡ଼ୀହି ଡ଼ୀହିଁ ବକତା ୱେ଼ଚା କଡିମାଚୁ । ଏମ୍ବାଟିଏ ଜୀସୁ ଏଲେଇଚେସି, “ଡ଼ୀଆଦୁ; ଏ଼ଦି ହା଼ହାହିଲେଏ, ସାମା ଡୂରାମାନେ ।”
وَكَانَ ٱلْجَمِيعُ يَبْكُونَ عَلَيْهَا وَيَلْطِمُونَ. فَقَالَ: «لَا تَبْكُوا. لَمْ تَمُتْ لَكِنَّهَا نَائِمَةٌ».٥٢
53 ୫୩ ସାମା ପ଼ଦା ହା଼ହାମାନାଣି ପୁଞ୍ଜାନା ଏ଼ୱି ଏ଼ୱାଣାଇଁ କାକ୍‌ହୁ ।
فَضَحِكُوا عَلَيْهِ، عَارِفِينَ أَنَّهَا مَاتَتْ.٥٣
54 ୫୪ ସାମା ଜୀସୁ ପ଼ଦାନି କେୟୁ ଆସାନା ହା଼ଟାହାଁ ଏଲେଇଚେସି, “ଆକେ ପ଼ଦା, ନିଙ୍ଗାମୁ ।”
فَأَخْرَجَ ٱلْجَمِيعَ خَارِجًا، وَأَمْسَكَ بِيَدِهَا وَنَادَى قَائِلًا: «يَا صَبِيَّةُ، قُومِي!».٥٤
55 ୫୫ ଏମ୍ବାଟିଏ ପ଼ଦାନି ଜୀୱୁ ୱେଣ୍ତା ୱା଼ତେ ଅ଼ଡ଼େ ଏ଼ ଦେବୁଣିଏ ନିଙ୍ଗିତେ, ଇଞ୍ଜାଁ ଇଚାଣି ତିଞ୍ଜାଲି ହୀଦୁ ଇଚେସି ।
فَرَجَعَتْ رُوحُهَا وَقَامَتْ فِي ٱلْحَالِ. فَأَمَرَ أَنْ تُعْطَى لِتَأْكُلَ.٥٥
56 ୫୬ ଏମ୍ବାଟିଏ ତାମି ତାଲି ତାଞ୍ଜି କାବାଆ଼ତୁ; ସାମା ଈ ପ଼ଦା ନେହିଁ ଆ଼ତାଣି ଆମ୍ବାଆରାଇଁ ୱେହ୍‌ଆଦୁ ଇଞ୍ଜିଁ ଏ଼ୱାସିକାଣି ହୁକୁମି ହୀତେସି ।
فَبُهِتَ وَالِدَاهَا. فَأَوْصَاهُمَا أَنْ لَا يَقُولَا لِأَحَدٍ عَمَّا كَانَ.٥٦

< ଲୂକ 8 >