1 Petrus 2
1 Bunun için hayatınızdan her türlü kin, hile, ikiyüzlülük, kıskançlık ve iftirayı atın.
Wherefore laying aside all malice, and all guile, and hypocrisies, and envies, all evil speaking,
2 Yeni doğmuş bebeklerin temiz sütü özlediği gibi siz de Allahʼın sözünü özleyin. O sözle beslenin ki, büyüyüp kurtuluşa eresiniz.
As newborn babes, desire the sincere milk of the word, that all of you may grow thereby:
3 Çünkü Rabbin iyiliğini tattınız.
If so be all of you have tasted that the Lord is gracious.
4 Rab İsaʼya yaklaşın. O, insanların reddettiği fakat Allahʼın seçtiği ve değer verdiği diri taştır.
To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious,
5 Allah ruhsal bir tapınak kurmak için sizi de diri taşlar olarak kullanıyor. O tapınakta Allahʼa adanmış rahipler olarak hizmet ediyorsunuz. İsa Mesihʼin yardımıyla Allahʼı memnun eden ruhsal kurbanlar getiriyorsunuz.
All of you also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ.
6 Çünkü Kutsal Yazıʼda Allah şöyle diyor: “Bakın, ben Siyon şehrine bir taş, binanın en önemli taşı olsun diye seçilmiş ve değerli bir taş koyuyorum. Oʼna iman eden asla hayal kırıklığına uğramayacak.”
Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believes on him shall not be confounded.
7 Sizin gibi iman edenler için o taş değerlidir. Ama iman etmeyenler için: “İnşaatçıların reddettiği taş, binanın köşe taşı oldu.”
Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner,
8 Aynı zamanda, “O, insanları köstekleten taş, tökezleten kaya oldu.” İnsanlar Allahʼın sözüne itaat etmedikleri için kösteklendiler. Bu onlar için Allahʼın hükmüdür.
And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, (logos) being disobedient: unto which also they were appointed.
9 Ama siz, seçilmiş bir soy, Kralımız Allahʼın rahipleri, kutsal bir millet, Allahʼın öz halkısınız. Öyle ki, sizi karanlıktan kendi şaşılacak ışığına çağıran Allahʼın yaptığı harikaları duyurasınız.
But all of you are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, an exclusive people; that all of you should show forth the praises of him who has called you out of darkness into his marvellous light;
10 Bir zamanlar siz halk değildiniz, ama şimdi Allahʼın halkısınız. Eskiden Allahʼın merhametinden yoksundunuz, ama şimdi Oʼnun merhametine kavuştunuz.
Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy.
11 Sevgili arkadaşlar, bu dünyada gurbetçi ve misafirsiniz. Onun için yalvarıyorum, günahlı tabiatınızın heveslerinden uzak durun. Bu hevesler canınıza karşı savaşıyor.
Dearly beloved, I plead to you as strangers and pilgrims, abstain from fleshly lusts, which war against the soul;
12 İman etmeyenler arasında düzgün bir hayat sürün. Öyle ki, sizi yalan yere kötülükle suçlayanlar, yaptığınız iyilikleri görerek ziyaret gününde Allahʼı yüceltsinler.
Having your conversation honest among the Gentiles: that, whereas they speak against you as evildoers, they may by your good works, which they shall behold, glorify God in the day of visitation.
13 Rabbin hatırı için bütün devlet adamlarının emirlerine uyun. Hem herkesin üstünde olan imparatora, hem de valilere saygı gösterin, çünkü valileri göndermiş olan imparatordur. Onların görevi, kötülük yapanları cezalandırmak ve iyilik yapanları şereflendirmektir.
Submit yourselves to every ordinance of man for the Lord's sake: whether it be to the king, as supreme;
Or unto governors, as unto them that are sent by him for the punishment of evildoers, and for the praise of them that do well.
15 İyilik yaparak akılsız kişilerin cahilce konuşmasını susturursunuz. Allahʼın istediği işte budur.
For so is the will of God, that with well doing all of you may put to silence the ignorance of foolish men:
16 Özgür kişiler olarak yaşayın. Ama özgürlüğünüz kötülük için bir bahane olmasın. Özgürlüğünüzü Allahʼın kulları olarak kullanın.
As free, and not using your liberty for a coat of maliciousness, but as the servants of God.
17 Herkese saygı gösterin. İmanlı kardeşlerinizi sevin. Allahʼtan korkun. İmparatora saygı gösterin.
Honour all men. Love the brotherhood. Fear God. Honour the king.
18 Ey hizmetkârlar, efendilerinizin emrine uyun. Sadece iyi ve hoşgörülü olan efendilere değil, ters huylu olanlara da saygı gösterin.
Servants, be subject to your masters with all fear; not only to the good and gentle, but also to the perverse.
19 Haksız yere acı çekerseniz ve Allahʼı düşünerek bu acılara dayanırsanız, Allahʼın lütfuna kavuşursunuz.
For this deserves giving of thanks, if a man for conscience toward God endure grief, suffering wrongfully.
20 Günah işleyip dayak yediğiniz zaman dayanırsanız, bununla övülecek ne var? Oysa iyilik yaparsanız ve acı çekip dayanırsanız, Allah bundan memnun olur.
For what glory is it, if, when all of you be buffeted for your faults, all of you shall take it patiently? but if, when all of you do well, and suffer for it, all of you take it patiently, this is acceptable with God.
21 Çünkü Allah sizi buna çağırdı. Mesih de size örnek oldu. O sizin uğrunuza acı çekti. Siz de Oʼnun izinden yürümelisiniz.
For even hereunto were all of you called: because Christ also suffered for us, leaving us an example, that all of you should follow his steps:
22 “O günah işlemedi. Ağzından yalan çıkmadı.”
Who did no sin, neither was guile found in his mouth:
23 O, sövüldüğü zaman sövgüyle karşılık vermedi. Kendisine acı çektirenleri korkutmaya kalkmadı. Ama davasını, adaletle yargılayan Allahʼa teslim etti.
Who, when he was reviled, reviled not again; when he suffered, he threatened not; but committed himself to him that judges righteously:
24 Mesih çarmıhta günahlarımızı kendi bedeninde yüklendi. Öyle ki, günahtan vazgeçip doğru bir hayat yaşayalım. Siz Mesihʼin yaralarıyla şifa buldunuz.
Who his own self bare our sins in his own body on the tree, that we, being dead to sins, should live unto righteousness: by whose stripes all of you were healed.
25 Bir zamanlar yolunu şaşırmış koyunlar gibiydiniz. Ama şimdi sizi iyi çoban gibi güden ve gözeten Mesihʼe döndünüz.
For all of you were as sheep going astray; but are now returned unto the Shepherd and Bishop of your souls.
