< លូកះ 8 >

1 អបរញ្ច យីឝុ រ្ទ្វាទឝភិះ ឝិឞ្យៃះ សាទ៌្ធំ នានានគរេឞុ នានាគ្រាមេឞុ ច គច្ឆន៑ ឥឝ្វរីយរាជត្វស្យ សុសំវាទំ ប្រចារយិតុំ ប្រារេភេ។
Poco después de esto, Jesús fue por las ciudades y aldeas anunciando la buena noticia del reino de Dios. Los doce discípulos iban con él,
2 តទា យស្យាះ សប្ត ភូតា និរគច្ឆន៑ សា មគ្ទលីនីតិ វិខ្យាតា មរិយម៑ ហេរោទ្រាជស្យ គ្ឫហាធិបតេះ ហោឞេ រ្ភាយ៌្យា យោហនា ឝូឝានា
junto con un grupo de mujeres que habían sido sanadas de espíritus malignos y enfermedades: María llamada Magdalena, de quien Jesús había expulsado siete demonios;
3 ប្រភ្ឫតយោ យា ពហ្វ្យះ ស្ត្រិយះ ទុឞ្ដភូតេភ្យោ រោគេភ្យឝ្ច មុក្តាះ សត្យោ និជវិភូតី រ្វ្យយិត្វា តមសេវន្ត, តាះ សវ៌្វាស្តេន សាទ៌្ធម៑ អាសន៑។
Juana, la esposa de Chuza, quien era el administrador de Herodes; Susana; y muchas otras que contribuían con sus recursos personales.
4 អនន្តរំ នានានគរេភ្យោ ពហវោ លោកា អាគត្យ តស្យ សមីបេៜមិលន៑, តទា ស តេភ្យ ឯកាំ ទ្ឫឞ្ដាន្តកថាំ កថយាមាស។ ឯកះ ក្ឫឞីពលោ ពីជានិ វប្តុំ ពហិជ៌គាម,
En cierta ocasión se reunió una gran multitud que venía de muchas ciudades para verlo. Jesús les hablaba, usando relatos como ilustraciones.
5 តតោ វបនកាលេ កតិបយានិ ពីជានិ មាគ៌បាឝ៌្វេ បេតុះ, តតស្តានិ បទតលៃ រ្ទលិតានិ បក្ឞិភិ រ្ភក្ឞិតានិ ច។
“Un granjero salió a sembrar su semilla. Mientras la esparcía, algunas cayeron en el camino, donde las personas las pisaban y las aves se las comían.
6 កតិបយានិ ពីជានិ បាឞាណស្ថលេ បតិតានិ យទ្យបិ តាន្យង្កុរិតានិ តថាបិ រសាភាវាត៑ ឝុឝុឞុះ។
Algunas cayeron sobre suelo rocoso, y cuando las semillas germinaron se marchitaron por falta de humedad.
7 កតិបយានិ ពីជានិ កណ្ដកិវនមធ្យេ បតិតានិ តតះ កណ្ដកិវនានិ សំវ្ឫទ្ធ្យ តានិ ជគ្រសុះ។
Algunas otras semillas cayeron entre espinos, y como crecieron juntos, los espinos ahogaron las plantas.
8 តទន្យានិ កតិបយពីជានិ ច ភូម្យាមុត្តមាយាំ បេតុស្តតស្តាន្យង្កុរយិត្វា ឝតគុណានិ ផលានិ ផេលុះ។ ស ឥមា កថាំ កថយិត្វា ប្រោច្ចៃះ ប្រោវាច, យស្យ ឝ្រោតុំ ឝ្រោត្រេ ស្តះ ស ឝ្ឫណោតុ។
Algunas semillas cayeron en buen suelo y después que crecieron produjeron una cosecha cien veces mayor de lo que se había sembrado”. Después que les dijo esto, exclamó: “¡Si ustedes tienen oídos, oigan!”
9 តតះ បរំ ឝិឞ្យាស្តំ បប្រច្ឆុរស្យ ទ្ឫឞ្ដាន្តស្យ កិំ តាត្បយ៌្យំ?
Pero sus discípulos le preguntaron: “¿Qué quiere decir esta ilustración?”
10 តតះ ស វ្យាជហារ, ឦឝ្វរីយរាជ្យស្យ គុហ្យានិ ជ្ញាតុំ យុឞ្មភ្យមធិការោ ទីយតេ កិន្ត្វន្យេ យថា ទ្ឫឞ្ដ្វាបិ ន បឝ្យន្តិ ឝ្រុត្វាបិ ម ពុធ្យន្តេ ច តទត៌្ហំ តេឞាំ បុរស្តាត៑ តាះ សវ៌្វាះ កថា ទ្ឫឞ្ដាន្តេន កថ្យន្តេ។
Jesús respondió: “A ustedes se les han dado entendimiento de los misterios del reino de Dios, pero a los demás se les han dado ilustraciones, de manera que ‘aunque ven, realmente no ven; y aunque oyen, realmente no entienden’.
11 ទ្ឫឞ្ដាន្តស្យាស្យាភិប្រាយះ, ឦឝ្វរីយកថា ពីជស្វរូបា។
“Este es el significado de la ilustración: la semilla es la palabra.
12 យេ កថាមាត្រំ ឝ្ឫណ្វន្តិ កិន្តុ បឝ្ចាទ៑ វិឝ្វស្យ យថា បរិត្រាណំ ន ប្រាប្នុវន្តិ តទាឝយេន ឝៃតានេត្យ ហ្ឫទយាត្ឫ តាំ កថាម៑ អបហរតិ ត ឯវ មាគ៌បាឝ៌្វស្ថភូមិស្វរូបាះ។
Las semillas que caen en el camino son los que oyen el mensaje, pero el diablo se lleva la verdad de sus mentes a fin de que ellos no puedan confiar en Dios ni salvarse.
13 យេ កថំ ឝ្រុត្វា សានន្ទំ គ្ឫហ្លន្តិ កិន្ត្វពទ្ធមូលត្វាត៑ ស្វល្បកាលមាត្រំ ប្រតីត្យ បរីក្ឞាកាលេ ភ្រឝ្យន្តិ តឯវ បាឞាណភូមិស្វរូបាះ។
Las semillas que caen en las rocas son aquellos que oyen y reciben el mensaje con alegría pero no tienen raíces. Creen por un tiempo pero cuando llegan momentos difíciles se rinden.
14 យេ កថាំ ឝ្រុត្វា យាន្តិ វិឞយចិន្តាយាំ ធនលោភេន ឯហិកសុខេ ច មជ្ជន្ត ឧបយុក្តផលានិ ន ផលន្តិ ត ឯវោប្តពីជកណ្ដកិភូស្វរូបាះ។
Las semillas que caen entre los espinos son aquellos que oyen el mensaje pero es ahogado por las distracciones de la vida—preocupaciones, riqueza, placer— y no produce nada.
15 កិន្តុ យេ ឝ្រុត្វា សរលៃះ ឝុទ្ធៃឝ្ចាន្តះករណៃះ កថាំ គ្ឫហ្លន្តិ ធៃយ៌្យម៑ អវលម្ព្យ ផលាន្យុត្បាទយន្តិ ច ត ឯវោត្តមម្ឫត្ស្វរូបាះ។
Las semillas que son sembradas en buena tierra son aquellos que son honestos y hacen lo correcto. Ellos oyen el mensaje de la verdad, se aferran a él, y por su perseverancia producen buena cosecha.
16 អបរញ្ច ប្រទីបំ ប្រជ្វាល្យ កោបិ បាត្រេណ នាច្ឆាទយតិ តថា ខដ្វាធោបិ ន ស្ថាបយតិ, កិន្តុ ទីបាធារោបយ៌្យេវ ស្ថាបយតិ, តស្មាត៑ ប្រវេឝកា ទីប្តិំ បឝ្យន្តិ។
“Nadie enciende una lámpara y luego la cubre con una cesta, o la esconde bajo la cama. No. Se coloca sobre un lugar alto para que todos los que entran puedan ver la luz.
17 យន្ន ប្រកាឝយិឞ្យតេ តាទ្ឫគ៑ អប្រកាឝិតំ វស្តុ កិមបិ នាស្តិ យច្ច ន សុវ្យក្តំ ប្រចារយិឞ្យតេ តាទ្ឫគ៑ គ្ឫប្តំ វស្តុ កិមបិ នាស្តិ។
Porque no hay nada oculto que no sea revelado; no hay nada secreto que no llegue a saberse y sea obvio.
18 អតោ យូយំ កេន ប្រការេណ ឝ្ឫណុថ តត្រ សាវធានា ភវត, យស្យ សមីបេ ពទ៌្ធតេ តស្មៃ បុនទ៌ាស្យតេ កិន្តុ យស្យាឝ្រយេ ន ពទ៌្ធតេ តស្យ យទ្យទស្តិ តទបិ តស្មាត៑ នេឞ្យតេ។
“Así que estén atentos a la manera como ‘oyen’. A los que han recibido, se les dará más; y los que no reciben, ¡incluso lo que ellos creen que tienen se les quitará!”
19 អបរញ្ច យីឝោ រ្មាតា ភ្រាតរឝ្ច តស្យ សមីបំ ជិគមិឞវះ
Entonces la madre de Jesús y sus hermanos llegaron, pero no pudieron pasar en medio de la multitud para verlo.
20 កិន្តុ ជនតាសម្ពាធាត៑ តត្សន្និធិំ ប្រាប្តុំ ន ឝេកុះ។ តត្បឝ្ចាត៑ តវ មាតា ភ្រាតរឝ្ច ត្វាំ សាក្ឞាត៑ ចិកីឞ៌ន្តោ ពហិស្តិឞ្ឋនតីតិ វាត៌្តាយាំ តស្មៃ កថិតាយាំ
Entonces le dijeron a Jesús: “Tu madre y tus hermanos están afuera. Quieren verte”.
21 ស ប្រត្យុវាច; យេ ជនា ឦឝ្វរស្យ កថាំ ឝ្រុត្វា តទនុរូបមាចរន្តិ តឯវ មម មាតា ភ្រាតរឝ្ច។
“Mi madre y mis hermanos son aquellos que oyen la palabra de Dios y hacen lo que ella dice”, respondió Jesús.
22 អនន្តរំ ឯកទា យីឝុះ ឝិឞ្យៃះ សាទ៌្ធំ នាវមារុហ្យ ជគាទ, អាយាត វយំ ហ្រទស្យ បារំ យាមះ, តតស្តេ ជគ្មុះ។
Un día Jesús dijo a sus discípulos: “Crucemos al otro lado del lago”. Así que se subieron a un bote y partieron.
23 តេឞុ នៅកាំ វាហយត្សុ ស និទទ្រៅ;
Mientras navegaban, Jesús se durmió, y llegó una tormenta sobre el lago. El bote comenzó a inundarse y corrían peligro de hundirse.
24 អថាកស្មាត៑ ប្រពលឈញ្ភ្ឝគមាទ៑ ហ្រទេ នៅកាយាំ តរង្គៃរាច្ឆន្នាយាំ វិបត៑ តាន៑ ជគ្រាស។ តស្មាទ៑ យីឝោរន្តិកំ គត្វា ហេ គុរោ ហេ គុរោ ប្រាណា នោ យាន្តីតិ គទិត្វា តំ ជាគរយាម្ពភូវុះ។ តទា ស ឧត្ថាយ វាយុំ តរង្គាំឝ្ច តជ៌យាមាស តស្មាទុភៅ និវ្ឫត្យ ស្ថិរៅ ពភូវតុះ។
Entonces ellos fueron donde estaba Jesús y lo despertaron. “Maestro, maestro, ¡vamos a ahogarnos!” dijeron ellos. Jesús entonces se despertó y ordenó al viento y a las fuertes olas que se detuvieran. Y se detuvieron, y todo quedó en calma.
25 ស តាន៑ ពភាឞេ យុឞ្មាកំ វិឝ្វាសះ ក? តស្មាត្តេ ភីតា វិស្មិតាឝ្ច បរស្បរំ ជគទុះ, អហោ កីទ្ឫគយំ មនុជះ បវនំ បានីយញ្ចាទិឝតិ តទុភយំ តទាទេឝំ វហតិ។
“¿Dónde está su confianza?” les preguntó. Aterrorizados y sorprendidos, ellos se decían unos a otros: “Pero ¿quién es este? ¡Da órdenes a los vientos y a las aguas y éstos le obedecen!”
26 តតះ បរំ គាលីល្ប្រទេឝស្យ សម្មុខស្ថគិទេរីយប្រទេឝេ នៅកាយាំ លគន្ត្យាំ តដេៜវរោហមាវាទ្
Entonces navegaron y atravesaron la región de Gerasene, que estaba al otro lado de Galilea.
27 ពហុតិថកាលំ ភូតគ្រស្ត ឯកោ មានុឞះ បុរាទាគត្យ តំ សាក្ឞាច្ចការ។ ស មនុឞោ វាសោ ន បរិទធត៑ គ្ឫហេ ច ន វសន៑ កេវលំ ឝ្មឝានម៑ អធ្យុវាស។
Cuando Jesús descendió del bote a la orilla, un hombre poseído por un demonio vino desde la ciudad a verlo. Por mucho tiempo no había usado ropas ni había vivido en casa alguna. Vivía en las tumbas.
28 ស យីឝុំ ទ្ឫឞ្ដ្វៃវ ចីច្ឆព្ទំ ចការ តស្យ សម្មុខេ បតិត្វា ប្រោច្ចៃជ៌គាទ ច, ហេ សវ៌្វប្រធានេឝ្វរស្យ បុត្រ, មយា សហ តវ កះ សម្ពន្ធះ? ត្វយិ វិនយំ ករោមិ មាំ មា យាតយ។
Cuando vio a Jesús gritó, se lanzó a los pies de Jesús y le preguntó en voz alta: “¿Qué quieres conmigo, Jesús, Hijo del Dios Altísimo? ¡Por favor, no me tortures, te lo ruego!”
29 យតះ ស តំ មានុឞំ ត្យក្ត្វា យាតុម៑ អមេធ្យភូតម៑ អាទិទេឝ; ស ភូតស្តំ មានុឞម៑ អសក្ឫទ៑ ទធារ តស្មាល្លោកាះ ឝ្ឫង្ខលេន និគឌេន ច ពពន្ធុះ; ស តទ៑ ភំក្ត្វា ភូតវឝត្វាត៑ មធ្យេប្រាន្តរំ យយៅ។
Pues Jesús ya le había ordenado al espíritu maligno que saliera del hombre. A menudo se apoderaba de él, y a pesar de estar atado con cadenas y grilletes, y puesto bajo guardia, él rompía las cadenas y era llevado por el demonio a regiones desiertas.
30 អនន្តរំ យីឝុស្តំ បប្រច្ឆ តវ កិន្នាម? ស ឧវាច, មម នាម ពាហិនោ យតោ ពហវោ ភូតាស្តមាឝិឝ្រិយុះ។
“¿Cuál es tu nombre?” le preguntó Jesús. “Legión”, respondió, pues habían entrado muchos demonios en él.
31 អថ ភូតា វិនយេន ជគទុះ, គភីរំ គត៌្តំ គន្តុំ មាជ្ញាបយាស្មាន៑។ (Abyssos g12)
Ellos le rogaban a Jesús que no los mandara al Abismo. (Abyssos g12)
32 តទា បវ៌្វតោបរិ វរាហវ្រជឝ្ចរតិ តស្មាទ៑ ភូតា វិនយេន ប្រោចុះ, អមុំ វរាហវ្រជម៑ អាឝ្រយិតុម៑ អស្មាន៑ អនុជានីហិ; តតះ សោនុជជ្ញៅ។
Y había un enorme hato de cerdos que comían junto a la ladera, y los demonios le suplicaron que les permitiera entrar en los cerdos. Entonces Jesús les dio permiso,
33 តតះ បរំ ភូតាស្តំ មានុឞំ វិហាយ វរាហវ្រជម៑ អាឝិឝ្រិយុះ វរាហវ្រជាឝ្ច តត្ក្ឞណាត៑ កដកេន ធាវន្តោ ហ្រទេ ប្រាណាន៑ វិជ្ឫហុះ។
así que ellos dejaron al hombre y entraron en los cerdos. El hato de cerdos salió corriendo por la pendiente empinada hacia el lago y los cerdos se ahogaron.
34 តទ៑ ទ្ឫឞ្ដ្វា ឝូកររក្ឞកាះ បលាយមានា នគរំ គ្រាមញ្ច គត្វា តត្សវ៌្វវ្ឫត្តាន្តំ កថយាមាសុះ។
Cuando los cuidadores de cerdos vieron lo que había ocurrido, salieron corriendo y difundieron la noticia por toda la ciudad y el campo.
35 តតះ កិំ វ្ឫត្តម៑ ឯតទ្ទឝ៌នាត៌្ហំ លោកា និគ៌ត្យ យីឝោះ សមីបំ យយុះ, តំ មានុឞំ ត្យក្តភូតំ បរិហិតវស្ត្រំ ស្វស្ថមានុឞវទ៑ យីឝោឝ្ចរណសន្និធៅ សូបវិឝន្តំ វិលោក្យ ពិភ្យុះ។
El pueblo salió a ver lo que había ocurrido. Cuando vinieron donde estaba Jesús, encontraron al hombre libre de demonios. Estaba sentado a los pies de Jesús, usando ropas y en su sano juicio; y se asustaron.
36 យេ លោកាស្តស្យ ភូតគ្រស្តស្យ ស្វាស្ថ្យករណំ ទទ្ឫឝុស្តេ តេភ្យះ សវ៌្វវ្ឫត្តាន្តំ កថយាមាសុះ។
Los que habían visto lo ocurrido explicaron cómo había sido curado el hombre endemoniado.
37 តទនន្តរំ តស្យ គិទេរីយប្រទេឝស្យ ចតុទ៌ិក្ស្ថា ពហវោ ជនា អតិត្រស្តា វិនយេន តំ ជគទុះ, ភវាន៑ អស្មាកំ និកដាទ៑ វ្រជតុ តស្មាត៑ ស នាវមារុហ្យ តតោ វ្យាឃុដ្យ ជគាម។
Entonces toda la gente de la región de Gerasene le pidió a Jesús que se fuera porque estaban abrumados por el temor. Entonces Jesús entró al bote y regresó.
38 តទានីំ ត្យក្តភូតមនុជស្តេន សហ ស្ថាតុំ ប្រាត៌្ហយាញ្ចក្រេ
El hombre que había sido liberado de los demonios le suplicó que lo dejara ir con él, pero Jesús le ordenó que se marchara:
39 កិន្តុ តទត៌្ហម៑ ឦឝ្វរះ កីទ្ឫង្មហាកម៌្ម ក្ឫតវាន៑ ឥតិ និវេឝនំ គត្វា វិជ្ញាបយ, យីឝុះ កថាមេតាំ កថយិត្វា តំ វិសសជ៌។ តតះ ស វ្រជិត្វា យីឝុស្តទត៌្ហំ យន្មហាកម៌្ម ចការ តត៑ បុរស្យ សវ៌្វត្រ ប្រកាឝយិតុំ ប្រារេភេ។
“Regresa a casa, y cuéntale a la gente todo lo que Dios ha hecho por ti”, le dijo Jesús. Así que él se fue, contándole a toda la ciudad todo lo que Jesús había hecho por él.
40 អថ យីឝៅ បរាវ្ឫត្យាគតេ លោកាស្តំ អាទរេណ ជគ្ឫហុ រ្យស្មាត្តេ សវ៌្វេ តមបេក្ឞាញ្ចក្រិរេ។
Había allí una multitud de personas para recibir a Jesús cuando regresara, y todos estaban esperándolo con entusiasmo.
41 តទនន្តរំ យាយីន៌ាម្នោ ភជនគេហស្យៃកោធិប អាគត្យ យីឝោឝ្ចរណយោះ បតិត្វា ស្វនិវេឝនាគមនាត៌្ហំ តស្មិន៑ វិនយំ ចការ,
Uno de ellos era un hombre llamado Jairo, quien era líder de una sinagoga. Él vino y se postró ante los pies de Jesús. Le suplicó que viniera a su casa
42 យតស្តស្យ ទ្វាទឝវឞ៌វយស្កា កន្យៃកាសីត៑ សា ម្ឫតកល្បាភវត៑។ តតស្តស្យ គមនកាលេ មាគ៌េ លោកានាំ មហាន៑ សមាគមោ ពភូវ។
porque su única hija estaba muriendo. Y ella tenía aproximadamente doce años de edad. Aunque Jesús iba de camino, las personas iban amontonándose a su alrededor.
43 ទ្វាទឝវឞ៌ាណិ ប្រទររោគគ្រស្តា នានា វៃទ្យៃឝ្ចិកិត្សិតា សវ៌្វស្វំ វ្យយិត្វាបិ ស្វាស្ថ្យំ ន ប្រាប្តា យា យោឞិត៑ សា យីឝោះ បឝ្ចាទាគត្យ តស្យ វស្ត្រគ្រន្ថិំ បស្បឝ៌។
Entre la multitud había una mujer que había sufrido de sangrado durante doce años. Y había gastado todo lo que tenía en médicos, pero ninguno de ellos había podido ayudarla.
44 តស្មាត៑ តត្ក្ឞណាត៑ តស្យា រក្តស្រាវោ រុទ្ធះ។
Ella se acercó a Jesús por detrás y tocó el borde de su manto. E inmediatamente el sangrado se detuvo.
45 តទានីំ យីឝុរវទត៑ កេនាហំ ស្ប្ឫឞ្ដះ? តតោៜនេកៃរនង្គីក្ឫតេ បិតរស្តស្យ សង្គិនឝ្ចាវទន៑, ហេ គុរោ លោកា និកដស្ថាះ សន្តស្តវ ទេហេ ឃឞ៌យន្តិ, តថាបិ កេនាហំ ស្ប្ឫឞ្ដឥតិ ភវាន៑ កុតះ ប្ឫច្ឆតិ?
“¿Quién me tocó?” preguntó Jesús. Todos los que lo rodeaban negaron haberlo hecho. “Pero Maestro”, dijo Pedro, “hay mucha gente aglomerada a tu alrededor, y todos empujan hacia ti”.
46 យីឝុះ កថយាមាស, កេនាប្យហំ ស្ប្ឫឞ្ដោ, យតោ មត្តះ ឝក្តិ រ្និគ៌តេតិ មយា និឝ្ចិតមជ្ញាយិ។
“Alguien me tocó”, respondió Jesús. “Lo sé porque salió poder de mí”.
47 តទា សា នារី ស្វយំ ន គុប្តេតិ វិទិត្វា កម្បមានា សតី តស្យ សម្មុខេ បបាត; យេន និមិត្តេន តំ បស្បឝ៌ ស្បឝ៌មាត្រាច្ច យេន ប្រការេណ ស្វស្ថាភវត៑ តត៑ សវ៌្វំ តស្យ សាក្ឞាទាចខ្យៅ។
Cuando la mujer se dio cuenta de que lo que había hecho no quedaría inadvertido, pasó al frente, temblando, y se postró delante de Jesús. Justo allí frente a todos ella explicó la razón por la que había tocado a Jesús, y que había sido curada de inmediato.
48 តតះ ស តាំ ជគាទ ហេ កន្យេ សុស្ថិរា ភវ, តវ វិឝ្វាសស្ត្វាំ ស្វស្ថាម៑ អកាឞ៌ីត៑ ត្វំ ក្ឞេមេណ យាហិ។
Jesús le dijo: “Hija, tu fe te ha sanado, vete en paz”.
49 យីឝោរេតទ្វាក្យវទនកាលេ តស្យាធិបតេ រ្និវេឝនាត៑ កឝ្ចិល្លោក អាគត្យ តំ ពភាឞេ, តវ កន្យា ម្ឫតា គុរុំ មា ក្លិឝាន។
Mientras aún hablaba, alguien vino de la casa del líder de la sinagoga para decirle: “Tu hija murió. Ya no necesitas molestar más al maestro”.
50 កិន្តុ យីឝុស្តទាកណ៌្យាធិបតិំ វ្យាជហារ, មា ភៃឞីះ កេវលំ វិឝ្វសិហិ តស្មាត៑ សា ជីវិឞ្យតិ។
Pero cuando oyó esto, Jesús le dijo a Jairo: “No tengas miedo. Si crees, ella será sanada”.
51 អថ តស្យ និវេឝនេ ប្រាប្តេ ស បិតរំ យោហនំ យាកូពញ្ច កន្យាយា មាតរំ បិតរញ្ច វិនា, អន្យំ កញ្ចន ប្រវេឞ្ដុំ វារយាមាស។
Cuando Jesús llegó a la casa, no permitió que nadie más entrara, excepto Pedro, Juan y Santiago, y el padre y la madre de la niña.
52 អបរញ្ច យេ រុទន្តិ វិលបន្តិ ច តាន៑ សវ៌្វាន៑ ជនាន៑ ឧវាច, យូយំ មា រោទិឞ្ដ កន្យា ន ម្ឫតា និទ្រាតិ។
Todas las personas que estaban allí lloraban y se lamentaban por ella. “No lloren”, les dijo Jesús. “Ella no está muerta, solo está durmiendo”.
53 កិន្តុ សា និឝ្ចិតំ ម្ឫតេតិ ជ្ញាត្វា តេ តមុបជហសុះ។
Entonces ellos se rieron de él, porque sabían que ella estaba muerta.
54 បឝ្ចាត៑ ស សវ៌្វាន៑ ពហិះ ក្ឫត្វា កន្យាយាះ ករៅ ធ្ឫត្វាជុហុវេ, ហេ កន្យេ ត្វមុត្តិឞ្ឋ,
Pero Jesús la tomó de la mano, y dijo en voz alta: “Hija mía, ¡levántate!”
55 តស្មាត៑ តស្យាះ ប្រាណេឞុ បុនរាគតេឞុ សា តត្ក្ឞណាទ៑ ឧត្តស្យៅ។ តទានីំ តស្យៃ កិញ្ចិទ៑ ភក្ឞ្យំ ទាតុម៑ អាទិទេឝ។
Entonces ella volvió a vivir, y se levantó enseguida. Y Jesús les indicó que le dieran algo de comer.
56 តតស្តស្យាះ បិតរៅ វិស្មយំ គតៅ កិន្តុ ស តាវាទិទេឝ ឃដនាយា ឯតស្យាះ កថាំ កស្មៃចិទបិ មា កថយតំ។
Sus padres estaban asombrados por lo que había sucedido, pero Jesús les dio instrucciones de no contarle a nadie sobre ello.

< លូកះ 8 >