< mārkaḥ 13 >
1 anantaraṁ mandirād bahirgamanakāle tasya śiṣyāṇāmekastaṁ vyāhṛtavān he guro paśyatu kīdṛśāḥ pāṣāṇāḥ kīdṛk ca nicayanaṁ|
जब ईसु से मंदिर से निकरत रहै, तौ बाके चेलन मैं से एक बासे कही, “ए गुरु, देख कैसे बड़े-बड़े पथरा और इमारत हैं!”
2 tadā yīśustam avadat tvaṁ kimetad bṛhannicayanaṁ paśyasi? asyaikapāṣāṇopi dvitīyapāṣāṇopari na sthāsyati sarvve 'dhaḥkṣepsyante|
तौ ईसु बासे कही, “का बड़ी-बड़ी इमारत देखथौ: हींना पर एकौ पथरा नाय बचैगो जो गिराओ नाय जागो।”
3 atha yasmin kāle jaitungirau mandirasya sammukhe sa samupaviṣṭastasmin kāle pitaro yākūb yohan āndriyaścaite taṁ rahasi papracchuḥ,
ईसु मंदिर के अग्गु जैतून पहाड़ मैं बैठो रहै, तौ पतरस, याकूब, यूहन्ना और अन्द्रियास इकल्ले मैं बाके झोने आए।
4 etā ghaṭanāḥ kadā bhaviṣyanti? tathaitatsarvvāsāṁ siddhyupakramasya vā kiṁ cihnaṁ? tadasmabhyaṁ kathayatu bhavān|
बासे पूँछी, “हमकै बता जे बात कब होंगी? और जे जब सब बात पूरी होन बारी होंगी बौ समय को का चिन्ह होगो?”
5 tato yāśustān vaktumārebhe, kopi yathā yuṣmān na bhrāmayati tathātra yūyaṁ sāvadhānā bhavata|
ईसु उनसे कहेन लागो, “चहाचीते रहियो कोई तुमकै भरमाबै ना।
6 yataḥ khrīṣṭohamiti kathayitvā mama nāmnāneke samāgatya lokānāṁ bhramaṁ janayiṣyanti;
निरे मेरो नाओं लैकै कहमंगे, ‘मैं बहे हौं!’ और निरेन कै बहकामंगे।”
7 kintu yūyaṁ raṇasya vārttāṁ raṇāḍambarañca śrutvā mā vyākulā bhavata, ghaṭanā etā avaśyammāvinyaḥ; kintvāpātato na yugānto bhaviṣyati|
जब तुम लड़ाई की बात सुनौ, तौ मत डरईयो; काहैकि इनको होनो जरूरी है, लेकिन बौ अंत ना होगो।
8 deśasya vipakṣatayā deśo rājyasya vipakṣatayā ca rājyamutthāsyati, tathā sthāne sthāne bhūmikampo durbhikṣaṁ mahākleśāśca samupasthāsyanti, sarvva ete duḥkhasyārambhāḥ|
देस एक दुसरे से लड़ंगे, राज्य एक दुसरे ऊपर हमला करंगे और सब कहूँ हालाचाला होंगे, और सूखा पड़ैगो। जौ सब कछु बालका होन के अग्गु को पीर हानी होगो।
9 kintu yūyam ātmārthe sāvadhānāstiṣṭhata, yato lokā rājasabhāyāṁ yuṣmān samarpayiṣyanti, tathā bhajanagṛhe prahariṣyanti; yūyaṁ madarthe deśādhipān bhūpāṁśca prati sākṣyadānāya teṣāṁ sammukhe upasthāpayiṣyadhve|
पर तुम चहाचीते रहियो; काहैकि आदमी तुमकै पंचायतन मैं सौंपंगे और सभाघरन मैं पीटे जांगे और सुसमाचार के बजह से तुमकै हाकिमन और राजाओं के अग्गु खड़ो करौ जागो, ताकी उनके ताहीं गभाई होबै।
10 śeṣībhavanāt pūrvvaṁ sarvvān deśīyān prati susaṁvādaḥ pracārayiṣyate|
और जौ जरूरी है कि अग्गु सुसमाचार को प्रचार सब आदमिन मैं करो जाबै।
11 kintu yadā te yuṣmān dhṛtvā samarpayiṣyanti tadā yūyaṁ yadyad uttaraṁ dāsyatha, tadagra tasya vivecanaṁ mā kuruta tadarthaṁ kiñcidapi mā cintayata ca, tadānīṁ yuṣmākaṁ manaḥsu yadyad vākyam upasthāpayiṣyate tadeva vadiṣyatha, yato yūyaṁ na tadvaktāraḥ kintu pavitra ātmā tasya vaktā|
जब बे तुमकै लै जाएकै सौंपैं, तौ अग्गु से चिंता मत करियो कि हम का बोलंगे; और तुमकै जैसो बताओ जाबै बैसोई कहियो; काहैकि बोलन बारे तुम ना बल्किन पवित्र आत्मा है।
12 tadā bhrātā bhrātaraṁ pitā putraṁ ghātanārthaṁ parahasteṣu samarpayiṣyate, tathā patyāni mātāpitro rvipakṣatayā tau ghātayiṣyanti|
भईय्या-भईय्या कै और दऊवा लौड़ा कै मरन के ताहीं सौंप देंगे, बालका अपने अईय्या-दऊवा के खिलाप मैं उठंगे और उनकै जान से मरबाए देंगे।
13 mama nāmahetoḥ sarvveṣāṁ savidhe yūyaṁ jugupsitā bhaviṣyatha, kintu yaḥ kaścit śeṣaparyyantaṁ dhairyyam ālambiṣyate saeva paritrāsyate|
और मेरो नाओं की बजह से सब जनी तुमसे बुरो बर्ताव करंगे। लेकिन जो आखरी तक सबर रखैगो, बहे को उद्धार होगो।
14 dāniyelbhaviṣyadvādinā proktaṁ sarvvanāśi jugupsitañca vastu yadā tvayogyasthāne vidyamānaṁ drakṣatha (yo janaḥ paṭhati sa budhyatāṁ) tadā ye yihūdīyadeśe tiṣṭhanti te mahīdhraṁ prati palāyantāṁ;
“जब तुम बौ ‘बरबाद करन बारी बुरी चीजन’ कै जहाँ ठीक नाय हूँना बाकै ठाड़ी देखौ।” पढ़न बारो समझ जाए: तौ जो यहूदिया मैं होमैं, बे पहाड़ मैं भाज जामैं!
15 tathā yo naro gṛhopari tiṣṭhati sa gṛhamadhyaṁ nāvarohatu, tathā kimapi vastu grahītuṁ madhyegṛhaṁ na praviśatu;
जो कोई छत के ऊपर हैं, बौ अपने घर मैं से कछु लेन ताहीं तरे ना आमै और ना भीतर जामैं;
16 tathā ca yo naraḥ kṣetre tiṣṭhati sopi svavastraṁ grahītuṁ parāvṛtya na vrajatu|
और जो खेत मैं हैं, बे अपनो लत्ता लेन पच्छू ना लौटैं।
17 tadānīṁ garbbhavatīnāṁ stanyadātrīṇāñca yoṣitāṁ durgati rbhaviṣyati|
बे दिनन मैं जो गरब से होंगी, और जो दूद पिबान बारी होंगी उनके ताहीं कित्तो भयानक होगो।
18 yuṣmākaṁ palāyanaṁ śītakāle yathā na bhavati tadarthaṁ prārthayadhvaṁ|
और प्रार्थना करौ कि ऐसो जाड़ो के समय ना होबै
19 yatastadā yādṛśī durghaṭanā ghaṭiṣyate tādṛśī durghaṭanā īśvarasṛṣṭeḥ prathamamārabhyādya yāvat kadāpi na jātā na janiṣyate ca|
काहैकि जे दिनन मैं ऐसो दुख आगो जो दुनिया की सुरुवात से परमेस्वर बनाई है, अब तक ना तौ भौ, और ना कहुए दोहराए कै होबैगो।
20 aparañca parameśvaro yadi tasya samayasya saṁkṣepaṁ na karoti tarhi kasyāpi prāṇabhṛto rakṣā bhavituṁ na śakṣyati, kintu yān janān manonītān akarot teṣāṁ svamanonītānāṁ hetoḥ sa tadanehasaṁ saṁkṣepsyati|
अगर प्रभु बे दिनन कै ना घटातो, तौ कोईये लोग ना बचते। लेकिन बे छटे भै की बजह से जिनकै बौ चुनी, तभई जौ समय कै घटाई।
21 anyacca paśyata khrīṣṭotra sthāne vā tatra sthāne vidyate, tasminkāle yadi kaścid yuṣmān etādṛśaṁ vākyaṁ vyāharati, tarhi tasmin vākye bhaiva viśvasita|
“बहे समय कोई भी तुमसे कहबै, देखौ, मसीह! हींना है, ‘देखौ, हूँना है!’ तौ भरोसा मत करियो।”
22 yatoneke mithyākhrīṣṭā mithyābhaviṣyadvādinaśca samupasthāya bahūni cihnānyadbhutāni karmmāṇi ca darśayiṣyanti; tathā yadi sambhavati tarhi manonītalokānāmapi mithyāmatiṁ janayiṣyanti|
काहैकि झूठे मसीह और झूठे भविस्यवक्ता ठाड़ जामंगे। चिन्ह और तरह-तरह के चमत्कार दिखांगे ताकी चुने भै आदमिन कै भी भरमाए देमैं।
23 paśyata ghaṭanātaḥ pūrvvaṁ sarvvakāryyasya vārttāṁ yuṣmabhyamadām, yūyaṁ sāvadhānāstiṣṭhata|
लेकिन तुम चहाचीते रहियो; देखौ जे सब बात होन से अग्गुए बताए देथौं।
24 aparañca tasya kleśakālasyāvyavahite parakāle bhāskaraḥ sāndhakāro bhaviṣyati tathaiva candraścandrikāṁ na dāsyati|
“बे दिनन मैं दुख के बाद दिन अंधियारो मैं बदल जागो, और जोनी उजियारो नाय देगी,
25 nabhaḥsthāni nakṣatrāṇi patiṣyanti, vyomamaṇḍalasthā grahāśca vicaliṣyanti|
और आसमान से तारा गिरन लगंगे, और आसमान की सक्तियन कै हलाओ जागो।
26 tadānīṁ mahāparākrameṇa mahaiśvaryyeṇa ca meghamāruhya samāyāntaṁ mānavasutaṁ mānavāḥ samīkṣiṣyante|
तौ आदमी इंसान के लौड़ा कै पूरी सामर्थ्य, और महिमा के संग बादर मैं आत देखंगे।
27 anyacca sa nijadūtān prahitya nabhobhūmyoḥ sīmāṁ yāvad jagataścaturdigbhyaḥ svamanonītalokān saṁgrahīṣyati|
बहे समय बौ अपने स्वर्गदूतन कै पनारकै, दुनिया के एक छोर से दुसरे छोर तक, चारौ घाँईं से अपने चुने भै आदमिन कै जोरैगो।”
28 uḍumbarataro rdṛṣṭāntaṁ śikṣadhvaṁ yadoḍumbarasya taro rnavīnāḥ śākhā jāyante pallavādīni ca rnigacchanti, tadā nidāghakālaḥ savidho bhavatīti yūyaṁ jñātuṁ śaknutha|
“अंजीर के रूखा से जौ कहानी सिकौ: जब बाकी हँगईय्या मुलायम होथैं, और उनमैं से कन्ति निकरथैं; तौ तुम पता लगाए लेथौ कि गर्मी को मौसम आनबारो है।
29 tadvad etā ghaṭanā dṛṣṭvā sa kālo dvāryyupasthita iti jānīta|
अगर जे बात ऐसो होत भै देखैगे, तौ जान लियो, कि बौ झोने है बल्किन दुआरे है।
30 yuṣmānahaṁ yathārthaṁ vadāmi, ādhunikalokānāṁ gamanāt pūrvvaṁ tāni sarvvāṇi ghaṭiṣyante|
मैं तुमसे सच्ची बात कहथौं, ऐसो जब तक पूरो ना होगो, तब तक कोई पीढ़ी खतम नाय होबैगी।
31 dyāvāpṛthivyo rvicalitayoḥ satyo rmadīyā vāṇī na vicaliṣyati|
दुनिया और आसमान मिट जागो, लेकिन मेरी बात कहुए नाय मिटंगी।”
32 aparañca svargasthadūtagaṇo vā putro vā tātādanyaḥ kopi taṁ divasaṁ taṁ daṇḍaṁ vā na jñāpayati|
“बाकई मैं बौ दिन या पल कब आगो ऐसो कोईये नाय जानथै, ना स्वर्ग के स्वर्गदूत ना लौड़ा; सिरफ दऊवा जानथै।
33 ataḥ sa samayaḥ kadā bhaviṣyati, etajjñānābhāvād yūyaṁ sāvadhānāstiṣṭhata, satarkāśca bhūtvā prārthayadhvaṁ;
जगत रहियो, चहाचीते रहियो; तुमकै ना पता है बौ समय कब आए जागो।
34 yadvat kaścit pumān svaniveśanād dūradeśaṁ prati yātrākaraṇakāle dāseṣu svakāryyasya bhāramarpayitvā sarvvān sve sve karmmaṇi niyojayati; aparaṁ dauvārikaṁ jāgarituṁ samādiśya yāti, tadvan naraputraḥ|
जौ बौ आदमी के गत की तरह है जो परदेस जान पोती अपनो घर छोड़ जाबै, और अपने सेवक कै काम सौंपै, और सबन कै बाकी जिम्मेदारी देबै, और रखबरिया कै जगत रहेन कि आग्या देबै।
35 gṛhapatiḥ sāyaṁkāle niśīthe vā tṛtīyayāme vā prātaḥkāle vā kadāgamiṣyati tad yūyaṁ na jānītha;
जहेमारे जगत रहियो, काहैकि तुम कछु नाय जानथौ कि घर को मालिक कब आए जाबै, संजा कै या आधी रात कै या मुर्गा के बास देन के समय या दिन निकरन से अग्गु।
36 sa haṭhādāgatya yathā yuṣmān nidritān na paśyati, tadarthaṁ jāgaritāstiṣṭhata|
ऐसो ना होबै कि अनकाचीति आए कै, और तुमकै सोत भै पाबै।
37 yuṣmānahaṁ yad vadāmi tadeva sarvvān vadāmi, jāgaritāstiṣṭhateti|
और जो भी बात तुमकै बताओ, मैं सबसे कहथौं: जगत रहियो!”