Luka 19

1 O Isus đerdinđa ani diz Jerihon. I sar nakhela ine maškari diz, 2 alo nesavo manuš palo anav Zakej te dikhel le. O Zakej inele jekh taro šerutne e carinikonengere ani diz hem inele barvalo. 3 Ov ćerela ine nesar te dikhel koi adava o Isus, ali našti ine taro narodo adalese so inele pretičkoro. 4 Adalese prastandilo po anglal hem uklinđa upro e smokvakoro kaš te šaj dikhel e Isuse adalese so džanđa da valjani te nakhel adathar. 5 A kad o Isus reslo adari, dikhlja upre hem phenđa lese: “Zakej, hulji sigate! Avdive valjani te ovav ano to čher.” 6 I o Zakej huljilo sigate hem anđa le čhere kora peste radosno. 7 Sa o manuša kola dikhle adava vaćerde e Isusestar so na valjanđa te džal te bešel e grešnikoja lese ano čher. 8 A o Zakej terdino hem phenđa e Gospodese e Isusese: “Ače, Gospode, ekvaš oto barvalipe mlo ka dav e čororenđe, a te nekas xovavđum, ka irinav lese štar puti više.” 9 A ko adava, o Isus phenđa lese: “Avdive o Devel anđa o spasenje ano akava čher, adalese soi hem o Zakej potomko e Avraamesoro. 10 Me, o Čhavo e Manušesoro, aljum te rodav hem te spasinav e našalden!” 11 But manuša šunena ine adava so o Isus vaćerđa. I sar o Isus inele paše uzalo Jerusalim, o manuša mislinde da o carstvo e Devlesoro otojekhvar ka mothoj pe. Adalese so ađahar mislinde, o Isus phenđa lenđe pana jekh priča: 12 “Inele jekh ugledno manuš kova spremisalo te džal ki durutni phuv koro jekh baro vladari kova ka čhivel le zako caro upri lesiri phuv, a palo adava te irini pe čhere. 13 I vičinđa ple deše slugen, dinđa len po ekvaš kilo srebro hem phenđa lenđe: ‘Ćeren maje više love ađahar so ka ćeren buti adaleja đikote na avava.’ I dželo ko drom. 14 A o manuša oti lesiri phuv mrzinde le i bičhalde pumare manušen koro baro vladari vaćerindoj: ‘Na mangaja akale te ovel amaro caro.’ 15 Kad o ugledno manuš irinđa pe sar caro, terinđa te vičinen koro leste okole slugen, kolenđe dinđa love, te dikhel kobor love ćerde lese. 16 O prvo sluga alo vaćerindoj: ‘Gospodarona, oto love save dinđan man, ćerđum deš puti edobor.’ 17 I ov phenđa lese: ‘But šukar. Tu injan šukar sluga! Adalese so injanle maje verno ko najxari, dava tut te vladine upro deš dizja!’ 18 O dujto sluga alo vaćerindoj: ‘Gospodarona, oto love save dinđan man, ćerđum pandž puti edobor.’ 19 I lese phenđa: ‘Dava tut te vladine upro pandž dizja!’ 20 O trito sluga alo vaćerindoj: ‘Gospodarona, ače te love save dinđan man. Garavđum len ano jekh kotor e šejengoro. 21 Ćerđum ađahar adalese so darandiljum tutar so injan strogo manuš. Leja so nane klo hem čedeja so avera manuša sejinde.’ 22 A ov phenđa lese: ‘Tu na injan šukar sluga! Palo te lafija ka sudinav tut. Te džanđan so injum strogo manuš, da lava so nane mlo hem čedava so avera sejinde, 23 sose onda na dinđan mle love ki kamata? Đi akana ka ovel man ine više love save ka lav ine avindoj čhere.’ 24 Tegani phenđa okolenđe kola terdine uzalo leste: ‘Len akale slugastar o love hem den len okolese kas isi deš puti edobor!’ 25 A on inele protiv hem phende: ‘Ali, gospodarona, ole već isi pandž kilja srebro.’ 26 O caro phenđa: ‘Dikhena da đijekhe kas isi, ka del pe lese pana, a okole kas nane ka lel pe lestar hem okova xari so isi le. 27 A okolen mle dušmanjen, so na mangle te ovav lengoro caro, anen akari hem čhinen len angla mande!’” 28 I kad vaćerđa lenđe adava, o Isus dželo nakoro Jerusalim phirindoj anglo ple učenici. 29 Kad alo paše uzalo gava Vitfaga hem Vitanija, uzali gora vičimi E maslinakiri, bičhalđa duje učenikonen 30 vaćerindoj: “Džan ko adava gav savoi angla tumende. I kad ka đerdinen, ka arakhen phandle terne xere upro saveste pana nijekh manuš na beštino. Phraven le hem anen le akari. 31 Te neko pučlja tumen: ‘Sose phravena le?’, vaćeren lese: ‘E Gospodese valjani.’” 32 On džele hem arakhle ađahar sar so phenđa lenđe o Isus. 33 I sar phravena ine e terne xere, o manuša, kasoro inele o terno xer, pučle len: “Sose phravena e terne xere?” 34 A on phende: “E Gospodese valjani.” 35 I ande e xere anglo Isus. Čhivde pumare fostanja upro xer hem pomožinde e Isusese te uštel upro leste. 36 I sar džala ine anglal bešindoj upro xer, o manuša dinde le čast ađahar so buljarena ine pumare fostanja upro drom anglo leste. 37 A kad alo paše uzalo than kotar huljela pe ine tari E maslinakiri gora, sa o učenici so inele adari lelje radosno hem oto sa o glaso te slavinen e Devle zako sa o čudesija save dikhle, 38 vaćerindoj: “Blagoslovime o Caro kova avela ano anav e Gospodesoro! Nek ovel mir ano nebo hem slava e Devlese ko učipe!” 39 Tegani nesave fariseja, kola inele maškaro lende, phende e Isusese: “Učitelju, phen te učenikonenđe te na vaćeren adava.” 40 A o Isus phenđa lenđe: “Phenava tumenđe, te trainde on, o bara ka vičinen slavindoj!” 41 I kad o Isus alo paše uzalo Jerusalim, dikhindoj i diz, runđa laće 42 vaćerindoj: “Oh, so bi mangava hem tu avdive te džane so ka anel će mir! Ali akanai garavdo te jaćhendar. 43 Ka aven o dive kad te dušmanja ka čhiven će barikade, ka opkolinen tut hem taro sa o strane ka pritiskinen tut. 44 Ka uništinen hem tut hem te dizutnen. Naka ačhaven ni jekh bar ko lesoro than adalese so na pendžarđan o vreme kad o Devel alo te spasini tut.” 45 Kad o Isus alo ano Jerusalim, đerdinđa ano boro e hramesoro hem lelja te ispudini adathar okolen so biknena. 46 Phenđa lenđe: “Pisimei ko Sveto lil: ‘O čher mlo ka ovel than kote o manuša ka molinen pe’, a tumen ćerđen lestar ‘than kote čedena pe o čora!’” 47 I oto dive ko dive, o Isus sikavđa e manušen ano boro e hramesoro. A o šerutne sveštenici hem o učitelja e Zakonestar zajedno e jevrejengere starešinencar rodena ine sar te ćeren o Isus te ovel mudardo, 48 ali na arakhle so te ćeren adalese so sa o manuša pažljivo šunena ine lesoro sikaviba.