< Psalmów 14 >

1 Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Głupi rzekł w sercu swojem: Niemasz Boga. Popsowali się, obrzydliwymi się stali w zabawach swoich: niemasz, ktoby czynił dobrze.
To the chief Musician. [A Psalm] of David. The fool hath said in his heart, There is no God. They have corrupted themselves, they have done abominable works: there is none that doeth good.
2 Pan z niebios spojrzał na synów ludzkich, aby obaczył, byłliby kto rozumny i szukający Boga.
Jehovah looked down from the heavens upon the children of men, to see if there were any that did understand, that did seek God.
3 Aleć wszyscy odstąpili, jednako się nieużytecznymi stali; niemasz, ktoby czynił dobrze, niemasz i jednego.
They have all gone aside, they are together become corrupt: there is none that doeth good, not even one.
4 Azaż nie wiedzą wszyscy czyniciele nieprawości, że pożerają lud mój, jako więc chleb jedzą? ale Pana nie wzywają.
Have all the workers of iniquity no knowledge, eating up my people [as] they eat bread? They call not upon Jehovah.
5 Tam się bardzo ulękną, gdyż Bóg jest przy narodzie sprawiedliwego.
There were they in great fear; for God is in the generation of the righteous.
6 Hańbicie radę ubogiego; ale Pan jest nadzieją jego.
Ye have shamed the counsel of the afflicted, because Jehovah [was] his refuge.
7 Któż da z Syonu wybawienie Izraelowi? Gdyż zasię wyprowadzi Pan z więzienia lud swój; rozraduje się Jakób, a Izrael się rozweseli.
Oh that the salvation of Israel were come out of Zion! When Jehovah turneth again the captivity of his people, Jacob shall be glad, Israel shall rejoice.

< Psalmów 14 >