< Thessalonicenses I 2 >

1 Nam et ipsi scitis, fratres, introitum nostrum ad vos, quia non inanis fuit:
Kin ruolngei, nangni kin hongpan hah akorong chang mak ti nangni rengin nin riet ani.
2 sed ante passi multa, et contumeliis affecti (sicut scitis) in Philippis, fiduciam habuimus in Deo nostro loqui ad vos Evangelium Dei in multa solicitudine.
Thessalonika taka nin kôm kin hong motona Philippia min lona anatie le êroa kin omtie ngei hah nin rieta. Male mi doina tamtak om khom senla ngeia, kin Pathien'n ama renga juong ngâi Thurchi Sa nangni ril thei rangin hâina ha mi pêk ani.
3 Exhortatio enim nostra non de errore, neque de immunditia, neque in dolo,
Nangni kin ngêna hih dikloina mini, aninônchu bôknangei inthiengloi ngei chunga ânngam nimaka, tute huong rang khom pût ngâi mak me.
4 sed sicut probati sumus a Deo ut crederetur nobis Evangelium: ita loquimur non quasi hominibus placentes, sed Deo, qui probat corda nostra.
Manêkin, zoratin Pathien'n mi nuomlam anghan thurchi kin misîr ngâia, Thurchi Sa enkol ranga achukin mi bê zoi sikin. Miriem râiminsân rang pût mak mea, kin bôknangei minsinpu, Pathien râiminsân rang kin pût ani.
5 Neque enim aliquando fuimus in sermone adulationis, sicut scitis: neque in occasione avaritiae: Deus testis est:
Nin kôm milak lêngminlôi chongti mini, aninônchu, inruokna mukhûna chongngei mini mangin hong mak me tiin nangni rengin nin riet minthâr anghan Pathien hah mi rietpuipu ani.
6 nec quaerentes ab hominibus gloriam, neque a vobis, neque ab aliis.
Tute mi minpâkna man rangin pût ngâi mak me, nin kôm khom, aninônchu midangngei kôm khom.
7 Cum possemus vobis oneri esse ut Christi Apostoli: sed facti sumus parvuli in medio vestrum, tamquam si nutrix foveat filios suos.
Khrista tîrtonngei kin ni sikin nin kôm zong thei khom ni unglang. Aninâkachu nin lâia kin om lâihan kin nun ânnêmma, nu'n a nâingei a donsûi anghan kin om ani.
8 Ita desiderantes vos, cupide volebamus tradere vobis non solum Evangelium Dei, sed etiam animas nostras: quoniam charissimi nobis facti estis.
Nangni kin lungkhamna sikin Pathien renga Thurchi Sa vai niloiin kin ringna tena khom nangni pêk rang kin inthok ani. Mi nin moroi sabak ani!
9 Memores enim estis fratres laboris nostri, et fatigationis: nocte ac die operantes, ne quem vestrum gravaremus, praedicavimus in vobis Evangelium Dei.
Adiktakin, kin malngei, idôra sintho le sôltie ngei mo kin ni hah nin la riettit duo! Pathien renga Thurchi Sa nangni kin misîr pe lâihan tute intak nangni kin mintong loina rangin sûn le jân sin kin tho ngâi ani.
10 Vos testes estis, et Deus, quam sancte, et iuste, et sine querela, vobis, qui credidistis, affuimus:
Nangni a iemngei chunga ânthieng, adik, le demnaboia kin nunchan ngei hah nangni le Pathien hih mi rietpuipungei nin ni.
11 sicut scitis, qualiter unumquemque vestrum (sicut pater filios suos)
nulepangeiin an nâingei lelê chunga an tho ngâi anghan nin rênga nin chung chita kin tho ani tiin nin riet ani.
12 deprecantes vos, et consolantes, testificati sumus, ut ambularetis digne Deo, qui vocavit vos in suum regnum, et gloriam.
A Rêngram le a roiinpuina chang ranga nangni koipu Pathien râisân rang lama nin lêng theina rangin nangni mohôkin, ratha'nngam nangni shakin nangni kin ngên rît ngâi ani.
13 Ideo et nos gratias agimus Deo sine intermissione: quoniam cum accepissetis a nobis verbum auditus Dei, accepistis illud, non ut verbum hominum, sed (sicut est vere) verbum Dei, qui operatur in vobis, qui credidistis.
Male Pathien kôm ithomo râisânchong kin misîr bang ngâi, abi mahin aoma. Keini renga Pathien chong nin rieta nin pom lâihan miriem chong anghan niloiin Pathien chong ani angtakin nin pom ani, nangni a iemngei sûnga han Pathien'n sin a tho sikin.
14 vos enim imitatores facti estis fratres Ecclesiarum Dei, quae sunt in Iudaea in Christo Iesu: quia eadem passi estis et vos a contribulibus vestris, sicut et ipsi a Iudaeis:
Kin malngei, Judea rama Pathien koiindangngei, Khrista ta ngei chunga neinunngei atung anghan nangni nin chunga khom atung ani. Anni ngeiin Judangei renga nunuomlona an tuong anghan nangni khomin nin mingei lelê renga nin tuonga,
15 qui et Dominum occiderunt Iesum, et Prophetas, et nos persecuti sunt, et Deo non placent, et omnibus hominibus adversantur,
ma Judangei han Pumapa le dêipungei an thata, keini khom an nunuom min lo ani. Kho angtaka Pathien nuom loi lam mo an ni! Kho angtaka mitin rangin ânkâl mo an ni zoi!
16 prohibentes nos Gentibus loqui ut salvae fiant, ut impleant peccata sua semper: pervenit enim ira Dei super illos usque in finem.
Sanminringna an man theina ranga Jentailngei kôm thurchi kin misîr tena mi khap rangin an pûta. Ma angdên han sietnangei an lei tho bang ngâi hah an tho thangsuo ani. Male atûn amongnatak chu Pathien taksina an chunga atung zoi ani!
17 Nos autem fratres desolati a vobis ad tempus horae, aspectu, non corde, abundantius festinavimus faciem vestram videre cum multo desiderio:
Keini rangin chu, malngei, chomolte rangin nangni le mindonnangei tieng insen loia, takpum tieng vaia insena kin om sikin idôr mo nangni rangâiin nangni mu nôk rang kin pût tatak ani!
18 quoniam voluimus venire ad vos: ego quidem Paulus, et semel, et iterum, sed impedivit nos satanas.
Nin kôm hong kîrsir rang kin nuom ani. Keima Paul, reng hih voikhat nêka tam hong rang ku pûta, aniatachu Soitan'n mi min hong mak.
19 Quae est enim nostra spes, aut gaudium, aut corona gloriae? Nonne vos ante Dominum nostrum Iesum Christum estis in adventu eius?
Mangei murdi suole, nangni ngêt hah nangni, midangngei niloiin! kin sabeipu ngei, kin râisânna, le ei Pumapa Jisua juong tika amakunga kin motorna sika kin insongna rang abi khom nin ni.
20 vos enim estis gloria nostra et gaudium.
Ataktakin, kin inpâkna le kin râisânna chu nangni ha nin ni!

< Thessalonicenses I 2 >