< Luca 23 >

1 ALLORA tutta la moltitudine di loro si levò, e lo menò a Pilato.
ತತಃ ಸಭಾಸ್ಥಾಃ ಸರ್ವ್ವಲೋಕಾ ಉತ್ಥಾಯ ತಂ ಪೀಲಾತಸಮ್ಮುಖಂ ನೀತ್ವಾಪ್ರೋದ್ಯ ವಕ್ತುಮಾರೇಭಿರೇ,
2 E cominciarono ad accusarlo, dicendo: Noi abbiam trovato costui sovvertendo la nazione, e divietando di dare i tributi a Cesare, dicendo sè esser il Cristo, il Re.
ಸ್ವಮಭಿಷಿಕ್ತಂ ರಾಜಾನಂ ವದನ್ತಂ ಕೈಮರರಾಜಾಯ ಕರದಾನಂ ನಿಷೇಧನ್ತಂ ರಾಜ್ಯವಿಪರ್ಯ್ಯಯಂ ಕುರ್ತ್ತುಂ ಪ್ರವರ್ತ್ತಮಾನಮ್ ಏನ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ವಯಂ|
3 E Pilato lo domandò, dicendo: Sei tu il Re de' Giudei? Ed egli, rispondendogli, disse: Tu lo dici.
ತದಾ ಪೀಲಾತಸ್ತಂ ಪೃಷ್ಟವಾನ್ ತ್ವಂ ಕಿಂ ಯಿಹೂದೀಯಾನಾಂ ರಾಜಾ? ಸ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ತ್ವಂ ಸತ್ಯಮುಕ್ತವಾನ್|
4 E Pilato disse a' principali sacerdoti, ed alle turbe: Io non trovo maleficio alcuno in quest'uomo.
ತದಾ ಪೀಲಾತಃ ಪ್ರಧಾನಯಾಜಕಾದಿಲೋಕಾನ್ ಜಗಾದ್, ಅಹಮೇತಸ್ಯ ಕಮಪ್ಯಪರಾಧಂ ನಾಪ್ತವಾನ್|
5 Ma essi facevan forza, dicendo: Egli commuove il popolo, insegnando per tutta la Giudea, avendo cominciato da Galilea fin qua.
ತತಸ್ತೇ ಪುನಃ ಸಾಹಮಿನೋ ಭೂತ್ವಾವದನ್, ಏಷ ಗಾಲೀಲ ಏತತ್ಸ್ಥಾನಪರ್ಯ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ವ್ವಸ್ಮಿನ್ ಯಿಹೂದಾದೇಶೇ ಸರ್ವ್ವಾಲ್ಲೋಕಾನುಪದಿಶ್ಯ ಕುಪ್ರವೃತ್ತಿಂ ಗ್ರಾಹೀತವಾನ್|
6 Allora Pilato, avendo udito [nominar] Galilea, domandò se quell'uomo era Galileo.
ತದಾ ಪೀಲಾತೋ ಗಾಲೀಲಪ್ರದೇಶಸ್ಯ ನಾಮ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪಪ್ರಚ್ಛ, ಕಿಮಯಂ ಗಾಲೀಲೀಯೋ ಲೋಕಃ?
7 E, risaputo ch'egli era della giurisdizione di Erode, lo rimandò ad Erode, il quale era anche egli in Gerusalemme a que' dì.
ತತಃ ಸ ಗಾಲೀಲ್ಪ್ರದೇಶೀಯಹೇರೋದ್ರಾಜಸ್ಯ ತದಾ ಸ್ಥಿತೇಸ್ತಸ್ಯ ಸಮೀಪೇ ಯೀಶುಂ ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸ|
8 Ed Erode, veduto Gesù, se ne rallegrò grandemente; perciocchè da molto [tempo] desiderava di vederlo; perchè avea udite molte cose di lui, e sperava veder fargli qualche miracolo.
ತದಾ ಹೇರೋದ್ ಯೀಶುಂ ವಿಲೋಕ್ಯ ಸನ್ತುತೋಷ, ಯತಃ ಸ ತಸ್ಯ ಬಹುವೃತ್ತಾನ್ತಶ್ರವಣಾತ್ ತಸ್ಯ ಕಿಞಿಚದಾಶ್ಚರ್ಯ್ಯಕರ್ಮ್ಮ ಪಶ್ಯತಿ ಇತ್ಯಾಶಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಬಹುಕಾಲಮಾರಭ್ಯ ತಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಪ್ರಯಾಸಂ ಕೃತವಾನ್|
9 E lo domandò per molti ragionamenti; ma egli non gli rispose nulla.
ತಸ್ಮಾತ್ ತಂ ಬಹುಕಥಾಃ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಕಿನ್ತು ಸ ತಸ್ಯ ಕಸ್ಯಾಪಿ ವಾಕ್ಯಸ್ಯ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರಂ ನೋವಾಚ|
10 Ed i principali sacerdoti, e gli Scribi, comparvero [quivi], accusandolo con grande sforzo.
ಅಥ ಪ್ರಧಾನಯಾಜಕಾ ಅಧ್ಯಾಪಕಾಶ್ಚ ಪ್ರೋತ್ತಿಷ್ಠನ್ತಃ ಸಾಹಸೇನ ತಮಪವದಿತುಂ ಪ್ರಾರೇಭಿರೇ|
11 Ma Erode, co' suoi soldati, dopo averlo sprezzato, e schernito, lo vestì d'una veste bianca, e lo rimandò a Pilato.
ಹೇರೋದ್ ತಸ್ಯ ಸೇನಾಗಣಶ್ಚ ತಮವಜ್ಞಾಯ ಉಪಹಾಸತ್ವೇನ ರಾಜವಸ್ತ್ರಂ ಪರಿಧಾಪ್ಯ ಪುನಃ ಪೀಲಾತಂ ಪ್ರತಿ ತಂ ಪ್ರಾಹಿಣೋತ್|
12 Ed Erode e Pilato divennero amici insieme in quel giorno; perciocchè per l'addietro erano stati in inimicizia fra loro.
ಪೂರ್ವ್ವಂ ಹೇರೋದ್ಪೀಲಾತಯೋಃ ಪರಸ್ಪರಂ ವೈರಭಾವ ಆಸೀತ್ ಕಿನ್ತು ತದ್ದಿನೇ ದ್ವಯೋ ರ್ಮೇಲನಂ ಜಾತಮ್|
13 E Pilato, chiamati insieme i principali sacerdoti, ed i magistrati, e il popolo, disse loro:
ಪಶ್ಚಾತ್ ಪೀಲಾತಃ ಪ್ರಧಾನಯಾಜಕಾನ್ ಶಾಸಕಾನ್ ಲೋಕಾಂಶ್ಚ ಯುಗಪದಾಹೂಯ ಬಭಾಷೇ,
14 Voi mi avete fatto comparir quest'uomo davanti, come se egli sviasse il popolo; ed ecco, avendolo io in presenza vostra esaminato, non ho trovato in lui alcun maleficio di quelli de' quali l'accusate.
ರಾಜ್ಯವಿಪರ್ಯ್ಯಯಕಾರಕೋಯಮ್ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಮನುಷ್ಯಮೇನಂ ಮಮ ನಿಕಟಮಾನೈಷ್ಟ ಕಿನ್ತು ಪಶ್ಯತ ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಸಮಕ್ಷಮ್ ಅಸ್ಯ ವಿಚಾರಂ ಕೃತ್ವಾಪಿ ಪ್ರೋಕ್ತಾಪವಾದಾನುರೂಪೇಣಾಸ್ಯ ಕೋಪ್ಯಪರಾಧಃ ಸಪ್ರಮಾಣೋ ನ ಜಾತಃ,
15 Ma non pure Erode; poichè io vi ho mandati a lui; ed ecco, non gli è stato fatto nulla, [onde egli sia giudicato] degno di morte.
ಯೂಯಞ್ಚ ಹೇರೋದಃ ಸನ್ನಿಧೌ ಪ್ರೇಷಿತಾ ಮಯಾ ತತ್ರಾಸ್ಯ ಕೋಪ್ಯಪರಾಧಸ್ತೇನಾಪಿ ನ ಪ್ರಾಪ್ತಃ| ಪಶ್ಯತಾನೇನ ವಧಹೇತುಕಂ ಕಿಮಪಿ ನಾಪರಾದ್ಧಂ|
16 Io adunque lo castigherò, e poi lo libererò.
ತಸ್ಮಾದೇನಂ ತಾಡಯಿತ್ವಾ ವಿಹಾಸ್ಯಾಮಿ|
17 Or gli conveniva di necessità liberar loro uno, ogni dì di festa.
ತತ್ರೋತ್ಸವೇ ತೇಷಾಮೇಕೋ ಮೋಚಯಿತವ್ಯಃ|
18 E tutta la moltitudine gridò, dicendo: Togli costui, e liberaci Barabba.
ಇತಿ ಹೇತೋಸ್ತೇ ಪ್ರೋಚ್ಚೈರೇಕದಾ ಪ್ರೋಚುಃ, ಏನಂ ದೂರೀಕೃತ್ಯ ಬರಬ್ಬಾನಾಮಾನಂ ಮೋಚಯ|
19 Costui era stato incarcerato per una sedizione, fatta nella città, con omicidio.
ಸ ಬರಬ್ಬಾ ನಗರ ಉಪಪ್ಲವವಧಾಪರಾಧಾಭ್ಯಾಂ ಕಾರಾಯಾಂ ಬದ್ಧ ಆಸೀತ್|
20 Perciò Pilato da capo parlò [loro], desiderando liberar Gesù.
ಕಿನ್ತು ಪೀಲಾತೋ ಯೀಶುಂ ಮೋಚಯಿತುಂ ವಾಞ್ಛನ್ ಪುನಸ್ತಾನುವಾಚ|
21 Ma essi gridavano in contrario, dicendo: Crocifiggilo, crocifiggilo.
ತಥಾಪ್ಯೇನಂ ಕ್ರುಶೇ ವ್ಯಧ ಕ್ರುಶೇ ವ್ಯಧೇತಿ ವದನ್ತಸ್ತೇ ರುರುವುಃ|
22 Ed egli, la terza volta, disse loro: Ma pure, che male ha fatto costui? io non ho trovato in lui maleficio alcuno degno di morte. Io adunque lo castigherò, e poi lo libererò.
ತತಃ ಸ ತೃತೀಯವಾರಂ ಜಗಾದ ಕುತಃ? ಸ ಕಿಂ ಕರ್ಮ್ಮ ಕೃತವಾನ್? ನಾಹಮಸ್ಯ ಕಮಪಿ ವಧಾಪರಾಧಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಕೇವಲಂ ತಾಡಯಿತ್ವಾಮುಂ ತ್ಯಜಾಮಿ|
23 Ma essi facevano istanza con gran grida, chiedendo che fosse crocifisso; e le lor grida e quelle de' principali sacerdoti, si rinforzavano.
ತಥಾಪಿ ತೇ ಪುನರೇನಂ ಕ್ರುಶೇ ವ್ಯಧ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರೋಚ್ಚೈರ್ದೃಢಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಞ್ಚಕ್ರಿರೇ;
24 E Pilato pronunziò che fosse fatto ciò che chiedevano.
ತತಃ ಪ್ರಧಾನಯಾಜಕಾದೀನಾಂ ಕಲರವೇ ಪ್ರಬಲೇ ಸತಿ ತೇಷಾಂ ಪ್ರಾರ್ಥನಾರೂಪಂ ಕರ್ತ್ತುಂ ಪೀಲಾತ ಆದಿದೇಶ|
25 E liberò loro colui ch'era stato incarcerato per sedizione, e per omicidio, il quale essi aveano chiesto; e rimise Gesù alla lor volontà.
ರಾಜದ್ರೋಹವಧಯೋರಪರಾಧೇನ ಕಾರಾಸ್ಥಂ ಯಂ ಜನಂ ತೇ ಯಯಾಚಿರೇ ತಂ ಮೋಚಯಿತ್ವಾ ಯೀಶುಂ ತೇಷಾಮಿಚ್ಛಾಯಾಂ ಸಮಾರ್ಪಯತ್|
26 E COME essi lo menavano, presero un certo Simon Cireneo, che veniva da' campi, e gli misero addosso la croce, per portarla dietro a Gesù.
ಅಥ ತೇ ಯೀಶುಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಯಾನ್ತಿ, ಏತರ್ಹಿ ಗ್ರಾಮಾದಾಗತಂ ಶಿಮೋನನಾಮಾನಂ ಕುರೀಣೀಯಂ ಜನಂ ಧೃತ್ವಾ ಯೀಶೋಃ ಪಶ್ಚಾನ್ನೇತುಂ ತಸ್ಯ ಸ್ಕನ್ಧೇ ಕ್ರುಶಮರ್ಪಯಾಮಾಸುಃ|
27 Or una gran moltitudine di popolo, e di donne, lo seguitava, le quali ancora facevano cordoglio, e lo lamentavano.
ತತೋ ಲೋಕಾರಣ್ಯಮಧ್ಯೇ ಬಹುಸ್ತ್ರಿಯೋ ರುದತ್ಯೋ ವಿಲಪನ್ತ್ಯಶ್ಚ ಯೀಶೋಃ ಪಶ್ಚಾದ್ ಯಯುಃ|
28 Ma Gesù, rivoltosi a loro, disse: Figliuole di Gerusalemme, non piangete per me; anzi, piangete per voi stesse, e per li vostri figliuoli.
ಕಿನ್ತು ಸ ವ್ಯಾಘುಟ್ಯ ತಾ ಉವಾಚ, ಹೇ ಯಿರೂಶಾಲಮೋ ನಾರ್ಯ್ಯೋ ಯುಯಂ ಮದರ್ಥಂ ನ ರುದಿತ್ವಾ ಸ್ವಾರ್ಥಂ ಸ್ವಾಪತ್ಯಾರ್ಥಞ್ಚ ರುದಿತಿ;
29 Perciocchè, ecco, i giorni vengono che altri dirà: Beate le sterili! e [beati] i corpi che non hanno partorito, e le mammelle che non hanno lattato!
ಪಶ್ಯತ ಯಃ ಕದಾಪಿ ಗರ್ಭವತ್ಯೋ ನಾಭವನ್ ಸ್ತನ್ಯಞ್ಚ ನಾಪಾಯಯನ್ ತಾದೃಶೀ ರ್ವನ್ಧ್ಯಾ ಯದಾ ಧನ್ಯಾ ವಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ ಸ ಕಾಲ ಆಯಾತಿ|
30 Allora prenderanno a dire ai monti: Cadeteci addosso; ed a' colli: Copriteci.
ತದಾ ಹೇ ಶೈಲಾ ಅಸ್ಮಾಕಮುಪರಿ ಪತತ, ಹೇ ಉಪಶೈಲಾ ಅಸ್ಮಾನಾಚ್ಛಾದಯತ ಕಥಾಮೀದೃಶೀಂ ಲೋಕಾ ವಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ|
31 Perciocchè, se fanno queste cose al legno verde, che sarà egli fatto al secco?
ಯತಃ ಸತೇಜಸಿ ಶಾಖಿನಿ ಚೇದೇತದ್ ಘಟತೇ ತರ್ಹಿ ಶುಷ್ಕಶಾಖಿನಿ ಕಿಂ ನ ಘಟಿಷ್ಯತೇ?
32 Or due altri ancora, [ch'erano] malfattori, erano menati con lui, per esser fatti morire.
ತದಾ ತೇ ಹನ್ತುಂ ದ್ವಾವಪರಾಧಿನೌ ತೇನ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ನಿನ್ಯುಃ|
33 E QUANDO furono andati al luogo, detto del Teschio, crocifissero quivi lui, e i malfattori, l'uno a destra, e l'altro a sinistra.
ಅಪರಂ ಶಿರಃಕಪಾಲನಾಮಕಸ್ಥಾನಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ತಂ ಕ್ರುಶೇ ವಿವಿಧುಃ; ತದ್ದ್ವಯೋರಪರಾಧಿನೋರೇಕಂ ತಸ್ಯ ದಕ್ಷಿಣೋ ತದನ್ಯಂ ವಾಮೇ ಕ್ರುಶೇ ವಿವಿಧುಃ|
34 E Gesù diceva: Padre, perdona loro, perciocchè non sanno quel che fanno. Poi, avendo fatte delle parti de' suoi vestimenti, trassero le sorti.
ತದಾ ಯೀಶುರಕಥಯತ್, ಹೇ ಪಿತರೇತಾನ್ ಕ್ಷಮಸ್ವ ಯತ ಏತೇ ಯತ್ ಕರ್ಮ್ಮ ಕುರ್ವ್ವನ್ತಿ ತನ್ ನ ವಿದುಃ; ಪಶ್ಚಾತ್ತೇ ಗುಟಿಕಾಪಾತಂ ಕೃತ್ವಾ ತಸ್ಯ ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ವಿಭಜ್ಯ ಜಗೃಹುಃ|
35 E il popolo stava [quivi], riguardando; ed anche i rettori, insiem col popolo, lo beffavano, dicendo: Egli ha salvati gli altri, salvi sè stesso, se pur costui è il Cristo, l'Eletto di Dio.
ತತ್ರ ಲೋಕಸಂಘಸ್ತಿಷ್ಠನ್ ದದರ್ಶ; ತೇ ತೇಷಾಂ ಶಾಸಕಾಶ್ಚ ತಮುಪಹಸ್ಯ ಜಗದುಃ, ಏಷ ಇತರಾನ್ ರಕ್ಷಿತವಾನ್ ಯದೀಶ್ವರೇಣಾಭಿರುಚಿತೋ ಽಭಿಷಿಕ್ತಸ್ತ್ರಾತಾ ಭವತಿ ತರ್ಹಿ ಸ್ವಮಧುನಾ ರಕ್ಷತು|
36 Or i soldati ancora lo schernivano, accostandosi, e presentandogli dell'aceto; e dicendo:
ತದನ್ಯಃ ಸೇನಾಗಣಾ ಏತ್ಯ ತಸ್ಮೈ ಅಮ್ಲರಸಂ ದತ್ವಾ ಪರಿಹಸ್ಯ ಪ್ರೋವಾಚ,
37 Se tu sei il Re de' Giudei, salva te stesso.
ಚೇತ್ತ್ವಂ ಯಿಹೂದೀಯಾನಾಂ ರಾಜಾಸಿ ತರ್ಹಿ ಸ್ವಂ ರಕ್ಷ|
38 Or vi era anche [questo] titolo, di sopra al suo capo, scritto in lettere greche, romane, ed ebraiche: COSTUI È IL RE DE' GIUDEI.
ಯಿಹೂದೀಯಾನಾಂ ರಾಜೇತಿ ವಾಕ್ಯಂ ಯೂನಾನೀಯರೋಮೀಯೇಬ್ರೀಯಾಕ್ಷರೈ ರ್ಲಿಖಿತಂ ತಚ್ಛಿರಸ ಊರ್ದ್ಧ್ವೇಽಸ್ಥಾಪ್ಯತ|
39 Or l'uno de' malfattori appiccati lo ingiuriava, dicendo: Se tu sei il Cristo, salva te stesso, e noi.
ತದೋಭಯಪಾರ್ಶ್ವಯೋ ರ್ವಿದ್ಧೌ ಯಾವಪರಾಧಿನೌ ತಯೋರೇಕಸ್ತಂ ವಿನಿನ್ದ್ಯ ಬಭಾಷೇ, ಚೇತ್ತ್ವಮ್ ಅಭಿಷಿಕ್ತೋಸಿ ತರ್ಹಿ ಸ್ವಮಾವಾಞ್ಚ ರಕ್ಷ|
40 Ma l'altro, rispondendo, lo sgridava, dicendo: Non hai tu timore, non pur di Dio, essendo nel medesimo supplizio?
ಕಿನ್ತ್ವನ್ಯಸ್ತಂ ತರ್ಜಯಿತ್ವಾವದತ್, ಈಶ್ವರಾತ್ತವ ಕಿಞ್ಚಿದಪಿ ಭಯಂ ನಾಸ್ತಿ ಕಿಂ? ತ್ವಮಪಿ ಸಮಾನದಣ್ಡೋಸಿ,
41 E noi di vero [vi siam] giustamente, perciocchè riceviamo la condegna pena de' nostri fatti; ma costui non ha commesso alcun misfatto.
ಯೋಗ್ಯಪಾತ್ರೇ ಆವಾಂ ಸ್ವಸ್ವಕರ್ಮ್ಮಣಾಂ ಸಮುಚಿತಫಲಂ ಪ್ರಾಪ್ನುವಃ ಕಿನ್ತ್ವನೇನ ಕಿಮಪಿ ನಾಪರಾದ್ಧಂ|
42 Poi disse a Gesù: Signore, ricordati di me, quando sarai venuto nel tuo regno.
ಅಥ ಸ ಯೀಶುಂ ಜಗಾದ ಹೇ ಪ್ರಭೇ ಭವಾನ್ ಸ್ವರಾಜ್ಯಪ್ರವೇಶಕಾಲೇ ಮಾಂ ಸ್ಮರತು|
43 E Gesù gli disse: Io ti dico in verità, che oggi tu sarai meco in paradiso.
ತದಾ ಯೀಶುಃ ಕಥಿತವಾನ್ ತ್ವಾಂ ಯಥಾರ್ಥಂ ವದಾಮಿ ತ್ವಮದ್ಯೈವ ಮಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಪರಲೋಕಸ್ಯ ಸುಖಸ್ಥಾನಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸಿ|
44 Or era intorno delle sei ore, e si fecer tenebre sopra tutta la terra, infino alle nove.
ಅಪರಞ್ಚ ದ್ವಿತೀಯಯಾಮಾತ್ ತೃತೀಯಯಾಮಪರ್ಯ್ಯನ್ತಂ ರವೇಸ್ತೇಜಸೋನ್ತರ್ಹಿತತ್ವಾತ್ ಸರ್ವ್ವದೇಶೋಽನ್ಧಕಾರೇಣಾವೃತೋ
45 E il sole scurò, e la cortina del tempio si fendè per lo mezzo.
ಮನ್ದಿರಸ್ಯ ಯವನಿಕಾ ಚ ಛಿದ್ಯಮಾನಾ ದ್ವಿಧಾ ಬಭೂವ|
46 E Gesù, dopo aver gridato con gran voce, disse: Padre, io rimetto lo spirito mio nelle tue mani. E detto questo, rendè lo spirito.
ತತೋ ಯೀಶುರುಚ್ಚೈರುವಾಚ, ಹೇ ಪಿತ ರ್ಮಮಾತ್ಮಾನಂ ತವ ಕರೇ ಸಮರ್ಪಯೇ, ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸ ಪ್ರಾಣಾನ್ ಜಹೌ|
47 E il centurione, veduto ciò ch'era avvenuto, glorificò Iddio, dicendo: Veramente quest'uomo era giusto.
ತದೈತಾ ಘಟನಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶತಸೇನಾಪತಿರೀಶ್ವರಂ ಧನ್ಯಮುಕ್ತ್ವಾ ಕಥಿತವಾನ್ ಅಯಂ ನಿತಾನ್ತಂ ಸಾಧುಮನುಷ್ಯ ಆಸೀತ್|
48 E tutte le turbe, che si erano raunate a questo spettacolo, vedute le cose ch'erano avvenute, se ne tornarono, battendosì il petto.
ಅಥ ಯಾವನ್ತೋ ಲೋಕಾ ದ್ರಷ್ಟುಮ್ ಆಗತಾಸ್ತೇ ತಾ ಘಟನಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಕ್ಷಃಸು ಕರಾಘಾತಂ ಕೃತ್ವಾ ವ್ಯಾಚುಟ್ಯ ಗತಾಃ|
49 ORA, tutti i suoi conoscenti, e le donne che l'aveano insieme seguitato da Galilea, si fermarono da lontano, riguardando queste cose.
ಯೀಶೋ ರ್ಜ್ಞಾತಯೋ ಯಾ ಯಾ ಯೋಷಿತಶ್ಚ ಗಾಲೀಲಸ್ತೇನ ಸಾರ್ದ್ಧಮಾಯಾತಾಸ್ತಾ ಅಪಿ ದೂರೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ತತ್ ಸರ್ವ್ವಂ ದದೃಶುಃ|
50 Ed ecco un certo uomo, [chiamato] per nome Giuseppe, ch'era consigliere, uomo da bene, e diritto;
ತದಾ ಯಿಹೂದೀಯಾನಾಂ ಮನ್ತ್ರಣಾಂ ಕ್ರಿಯಾಞ್ಚಾಸಮ್ಮನ್ಯಮಾನ ಈಶ್ವರಸ್ಯ ರಾಜತ್ವಮ್ ಅಪೇಕ್ಷಮಾಣೋ
51 il qual non avea acconsentito al consiglio, nè all'atto loro; [ed era] da Arimatea, città de' Giudei; ed aspettava anch'egli il regno di Dio;
ಯಿಹೂದಿದೇಶೀಯೋ ಽರಿಮಥೀಯನಗರೀಯೋ ಯೂಷಫ್ನಾಮಾ ಮನ್ತ್ರೀ ಭದ್ರೋ ಧಾರ್ಮ್ಮಿಕಶ್ಚ ಪುಮಾನ್
52 costui venne a Pilato, e chiese il corpo di Gesù.
ಪೀಲಾತಾನ್ತಿಕಂ ಗತ್ವಾ ಯೀಶೋ ರ್ದೇಹಂ ಯಯಾಚೇ|
53 E trattolo giù [di croce], l'involse in un lenzuolo, e lo mise in un monumento tagliato in una roccia, nel quale niuno era stato ancora posto.
ಪಶ್ಚಾದ್ ವಪುರವರೋಹ್ಯ ವಾಸಸಾ ಸಂವೇಷ್ಟ್ಯ ಯತ್ರ ಕೋಪಿ ಮಾನುಷೋ ನಾಸ್ಥಾಪ್ಯತ ತಸ್ಮಿನ್ ಶೈಲೇ ಸ್ವಾತೇ ಶ್ಮಶಾನೇ ತದಸ್ಥಾಪಯತ್|
54 Or quel giorno era la preparazion [della festa], e il sabato soprastava.
ತದ್ದಿನಮಾಯೋಜನೀಯಂ ದಿನಂ ವಿಶ್ರಾಮವಾರಶ್ಚ ಸಮೀಪಃ|
55 E le donne, le quali eran venute insieme da Galilea con Gesù, avendo seguitato [Giuseppe], riguardarono il monumento, e come il corpo d'esso vi era posto.
ಅಪರಂ ಯೀಶುನಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಗಾಲೀಲ ಆಗತಾ ಯೋಷಿತಃ ಪಶ್ಚಾದಿತ್ವಾ ಶ್ಮಶಾನೇ ತತ್ರ ಯಥಾ ವಪುಃ ಸ್ಥಾಪಿತಂ ತಚ್ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ
56 Ed essendosene tornate, apparecchiarono degli aromati, e degli olii odoriferi, e si riposarono il sabato, secondo il comandamento.
ವ್ಯಾಘುಟ್ಯ ಸುಗನ್ಧಿದ್ರವ್ಯತೈಲಾನಿ ಕೃತ್ವಾ ವಿಧಿವದ್ ವಿಶ್ರಾಮವಾರೇ ವಿಶ್ರಾಮಂ ಚಕ್ರುಃ|

< Luca 23 >