< John 4 >

1 When therefore the Lord knew how that the Pharisees had heard that Jesus was making and baptizing more disciples than John
යීශුඃ ස්වයං නාමජ්ජයත් කේවලං තස්‍ය ශිෂ්‍යා අමජ්ජයත් කින්තු යෝහනෝ(අ)ධිකශිෂ්‍යාන් ස කරෝති මජ්ජයති ච,
2 (although Jesus himself baptized not, but his disciples),
ඵිරූශින ඉමාං වාර්ත්තාමශෘණ්වන් ඉති ප්‍රභුරවගත්‍ය
3 he left Judaea, and departed again into Galilee.
යිහූදීයදේශං විහාය පුන ර්ගාලීලම් ආගත්|
4 And he must needs pass through Samaria.
තතඃ ශෝමිරෝණප්‍රදේශස්‍ය මද්‍යේන තේන ගන්තව්‍යේ සති
5 So he cometh to a city of Samaria, called Sychar, near to the parcel of ground that Jacob gave to his son Joseph:
යාකූබ් නිජපුත්‍රාය යූෂඵේ යාං භූමිම් අදදාත් තත්සමීපස්ථායි ශෝමිරෝණප්‍රදේශස්‍ය සුඛාර් නාම්නා විඛ්‍යාතස්‍ය නගරස්‍ය සන්නිධාවුපාස්ථාත්|
6 and Jacob’s well was there. Jesus therefore, being wearied with his journey, sat thus by the well. It was about the sixth hour.
තත්‍ර යාකූබඃ ප්‍රහිරාසීත්; තදා ද්විතීයයාමවේලායාං ජාතායාං ස මාර්ගේ ශ්‍රමාපන්නස්තස්‍ය ප්‍රහේඃ පාර්ශ්වේ උපාවිශත්|
7 There cometh a woman of Samaria to draw water: Jesus saith unto her, Give me to drink.
ඒතර්හි කාචිත් ශෝමිරෝණීයා යෝෂිත් තෝයෝත්තෝලනාර්ථම් තත්‍රාගමත්
8 For his disciples were gone away into the city to buy food.
තදා ශිෂ්‍යාඃ ඛාද්‍යද්‍රව්‍යාණි ක්‍රේතුං නගරම් අගච්ඡන්|
9 The Samaritan woman therefore saith unto him, How is it that thou, being a Jew, askest drink of me, which am a Samaritan woman? (For Jews have no dealings with Samaritans.)
යීශුඃ ශෝමිරෝණීයාං තාං යෝෂිතම් ව්‍යාහාර්ෂීත් මහ්‍යං කිඤ්චිත් පානීයං පාතුං දේහි| කින්තු ශෝමිරෝණීයෛඃ සාකං යිහූදීයලෝකා න ව්‍යවාහරන් තස්මාද්ධේතෝඃ සාකථයත් ශෝමිරෝණීයා යෝෂිතදහං ත්වං යිහූදීයෝසි කථං මත්තඃ පානීයං පාතුම් ඉච්ඡසි?
10 Jesus answered and said unto her, If thou knewest the gift of God, and who it is that saith to thee, Give me to drink; thou wouldest have asked of him, and he would have given thee living water.
තතෝ යීශුරවදද් ඊශ්වරස්‍ය යද්දානං තත්කීදෘක් පානීයං පාතුං මහ්‍යං දේහි ය ඉත්ථං ත්වාං යාචතේ ස වා ක ඉති චේදඥාස්‍යථාස්තර්හි තමයාචිෂ්‍යථාඃ ස ච තුභ්‍යමමෘතං තෝයමදාස්‍යත්|
11 The woman saith unto him, Sir, thou hast nothing to draw with, and the well is deep: from whence then hast thou that living water?
තදා සා සීමන්තිනී භාෂිතවති, හේ මහේච්ඡ ප්‍රහිර්ගම්භීරෝ භවතෝ නීරෝත්තෝලනපාත්‍රං නාස්තී ච තස්මාත් තදමෘතං කීලාලං කුතඃ ප්‍රාප්ස්‍යසි?
12 Art thou greater than our father Jacob, which gave us the well, and drank thereof himself, and his sons, and his cattle?
යෝස්මභ්‍යම් ඉමමන්ධූං දදෞ, යස්‍ය ච පරිජනා ගෝමේෂාදයශ්ච සර්ව්වේ(අ)ස්‍ය ප්‍රහේඃ පානීයං පපුරේතාදෘශෝ යෝස්මාකං පූර්ව්වපුරුෂෝ යාකූබ් තස්මාදපි භවාන් මහාන් කිං?
13 Jesus answered and said unto her, Every one that drinketh of this water shall thirst again:
තතෝ යීශුරකථයද් ඉදං පානීයං සඃ පිවති ස පුනස්තෘෂාර්ත්තෝ භවිෂ්‍යති,
14 but whosoever drinketh of the water that I shall give him shall never thirst; but the water that I shall give him shall become in him a well of water springing up unto eternal life. (aiōn g165, aiōnios g166)
කින්තු මයා දත්තං පානීයං යඃ පිවති ස පුනඃ කදාපි තෘෂාර්ත්තෝ න භවිෂ්‍යති| මයා දත්තම් ඉදං තෝයං තස්‍යාන්තඃ ප්‍රස්‍රවණරූපං භූත්වා අනන්තායුර‍්‍යාවත් ස්‍රෝෂ්‍යති| (aiōn g165, aiōnios g166)
15 The woman saith unto him, Sir, give me this water, that I thirst not, neither come all the way hither to draw.
තදා සා වනිතාකථයත් හේ මහේච්ඡ තර්හි මම පුනඃ පීපාසා යථා න ජායතේ තෝයෝත්තෝලනාය යථාත්‍රාගමනං න භවති ච තදර්ථං මහ්‍යං තත්තෝයං දේහී|
16 Jesus saith unto her, Go, call thy husband, and come hither.
තතෝ යීශූරවදද්‍යාහි තව පතිමාහූය ස්ථානේ(අ)ත්‍රාගච්ඡ|
17 The woman answered and said unto him, I have no husband. Jesus saith unto her, Thou saidst well, I have no husband:
සා වාමාවදත් මම පතිර්නාස්ති| යීශුරවදත් මම පතිර්නාස්තීති වාක්‍යං භද්‍රමවෝචඃ|
18 for thou hast had five husbands; and he whom thou now hast is not thy husband: this hast thou said truly.
යතස්තව පඤ්ච පතයෝභවන් අධුනා තු ත්වයා සාර්ද්ධං යස්තිෂ්ඨති ස තව භර්ත්තා න වාක්‍යමිදං සත්‍යමවාදිඃ|
19 The woman saith unto him, Sir, I perceive that thou art a prophet.
තදා සා මහිලා ගදිතවති හේ මහේච්ඡ භවාන් ඒකෝ භවිෂ්‍යද්වාදීති බුද්ධං මයා|
20 Our fathers worshipped in this mountain; and ye say, that in Jerusalem is the place where men ought to worship.
අස්මාකං පිතෘලෝකා ඒතස්මින් ශිලෝච්චයේ(අ)භජන්ත, කින්තු භවද්භිරුච්‍යතේ යිරූශාලම් නගරේ භජනයෝග්‍යං ස්ථානමාස්තේ|
21 Jesus saith unto her, Woman, believe me, the hour cometh, when neither in this mountain, nor in Jerusalem, shall ye worship the Father.
යීශුරවෝචත් හේ යෝෂිත් මම වාක්‍යේ විශ්වසිහි යදා යූයං කේවලශෛලේ(අ)ස්මින් වා යිරූශාලම් නගරේ පිතුර්භජනං න කරිෂ්‍යධ්වේ කාල ඒතාදෘශ ආයාති|
22 Ye worship that which ye know not: we worship that which we know: for salvation is from the Jews.
යූයං යං භජධ්වේ තං න ජානීථ, කින්තු වයං යං භජාමහේ තං ජානීමහේ, යතෝ යිහූදීයලෝකානාං මධ්‍යාත් පරිත්‍රාණං ජායතේ|
23 But the hour cometh, and now is, when the true worshippers shall worship the Father in spirit and truth: for such doth the Father seek to be his worshippers.
කින්තු යදා සත්‍යභක්තා ආත්මනා සත්‍යරූපේණ ච පිතුර්භජනං කරිෂ්‍යන්තේ සමය ඒතාදෘශ ආයාති, වරම් ඉදානීමපි විද්‍යතේ; යත ඒතාදෘශෝ භත්කාන් පිතා චේෂ්ටතේ|
24 God is a Spirit: and they that worship him must worship in spirit and truth.
ඊශ්වර ආත්මා; තතස්තස්‍ය යේ භක්තාස්තෛඃ ස ආත්මනා සත්‍යරූපේණ ච භජනීයඃ|
25 The woman saith unto him, I know that Messiah cometh (which is called Christ): when he is come, he will declare unto us all things.
තදා සා මහිලාවාදීත් ඛ්‍රීෂ්ටනාම්නා විඛ්‍යාතෝ(අ)භිෂික්තඃ පුරුෂ ආගමිෂ්‍යතීති ජානාමි ස ච සර්ව්වාඃ කථා අස්මාන් ඥාපයිෂ්‍යති|
26 Jesus saith unto her, I that speak unto thee am [he].
තතෝ යීශුරවදත් ත්වයා සාර්ද්ධං කථනං කරෝමි යෝ(අ)හම් අහමේව ස පුරුෂඃ|
27 And upon this came his disciples; and they marveled that he was speaking with a woman; yet no man said, What seekest thou? or, Why speakest thou with her?
ඒතස්මින් සමයේ ශිෂ්‍යා ආගත්‍ය තථා ස්ත්‍රියා සාර්ද්ධං තස්‍ය කථෝපකථනේ මහාශ්චර‍්‍ය්‍යම් අමන්‍යන්ත තථාපි භවාන් කිමිච්ඡති? යද්වා කිමර්ථම් ඒතයා සාර්ද්ධං කථාං කථයති? ඉති කෝපි නාපෘච්ඡත්|
28 So the woman left her waterpot, and went away into the city, and saith to the men,
තතඃ පරං සා නාරී කලශං ස්ථාපයිත්වා නගරමධ්‍යං ගත්වා ලෝකේභ්‍යෝකථායද්
29 Come, see a man, which told me all things that [ever] I did: can this be the Christ?
අහං යද්‍යත් කර්ම්මාකරවං තත්සර්ව්වං මහ්‍යමකථයද් ඒතාදෘශං මානවමේකම් ආගත්‍ය පශ්‍යත රු කිම් අභිෂික්තෝ න භවති?
30 They went out of the city, and were coming to him.
තතස්තේ නගරාද් බහිරාගත්‍ය තාතස්‍ය සමීපම් ආයන්|
31 In the mean while the disciples prayed him, saying, Rabbi, eat.
ඒතර්හි ශිෂ්‍යාඃ සාධයිත්වා තං ව්‍යාහාර්ෂුඃ හේ ගුරෝ භවාන් කිඤ්චිද් භූක්තාං|
32 But he said unto them, I have meat to eat that ye know not.
තතඃ සෝවදද් යුෂ්මාභිර‍්‍යන්න ඥායතේ තාදෘශං භක්‍ෂ්‍යං මමාස්තේ|
33 The disciples therefore said one to another, Hath any man brought him [aught] to eat?
තදා ශිෂ්‍යාඃ පරස්පරං ප්‍රෂ්ටුම් ආරම්භන්ත, කිමස්මෛ කෝපි කිමපි භක්‍ෂ්‍යමානීය දත්තවාන්?
34 Jesus saith unto them, My meat is to do the will of him that sent me, and to accomplish his work.
යීශුරවෝචත් මත්ප්‍රේරකස්‍යාභිමතානුරූපකරණං තස්‍යෛව කර්ම්මසිද්ධිකාරණඤ්ච මම භක්‍ෂ්‍යං|
35 Say not ye, There are yet four months, and [then] cometh the harvest? behold, I say unto you, Lift up your eyes, and look on the fields, that they are white already unto harvest.
මාසචතුෂ්ටයේ ජාතේ ශස්‍යකර්ත්තනසමයෝ භවිෂ්‍යතීති වාක්‍යං යුෂ්මාභිඃ කිං නෝද්‍යතේ? කින්ත්වහං වදාමි, ශිර උත්තෝල්‍ය ක්‍ෂේත්‍රාණි ප්‍රති නිරීක්‍ෂ්‍ය පශ්‍යත, ඉදානීං කර්ත්තනයෝග්‍යානි ශුක්ලවර්ණාන්‍යභවන්|
36 He that reapeth receiveth wages, and gathereth fruit unto life eternal; that he that soweth and he that reapeth may rejoice together. (aiōnios g166)
යශ්ඡිනත්ති ස වේතනං ලභතේ අනන්තායුඃස්වරූපං ශස්‍යං ස ගෘහ්ලාති ච, තේනෛව වප්තා ඡේත්තා ච යුගපද් ආනන්දතඃ| (aiōnios g166)
37 For herein is the saying true, One soweth, and another reapeth.
ඉත්ථං සති වපත්‍යේකශ්ඡිනත්‍යන්‍ය ඉති වචනං සිද්ධ්‍යති|
38 I sent you to reap that whereon ye have not laboured: others have laboured, and ye are entered into their labour.
යත්‍ර යූයං න පර‍්‍ය්‍යශ්‍රාම්‍යත තාදෘශං ශස්‍යං ඡේත්තුං යුෂ්මාන් ප්‍රෛරයම් අන්‍යේ ජනාඃපර‍්‍ය්‍යශ්‍රාම්‍යන් යූයං තේෂාං ශ්‍රගස්‍ය ඵලම් අලභධ්වම්|
39 And from that city many of the Samaritans believed on him because of the word of the woman, who testified, He told me all things that [ever] I did.
යස්මින් කාලේ යද්‍යත් කර්ම්මාකාර්ෂං තත්සර්ව්වං ස මහ්‍යම් අකථයත් තස්‍යා වනිතායා ඉදං සාක්‍ෂ්‍යවාක්‍යං ශ්‍රුත්වා තන්නගරනිවාසිනෝ බහවඃ ශෝමිරෝණීයලෝකා ව්‍යශ්වසන්|
40 So when the Samaritans came unto him, they besought him to abide with them: and he abode there two days.
තථා ච තස්‍යාන්තිකේ සමුපස්ථාය ස්වේෂාං සන්නිධෞ කතිචිද් දිනානි ස්ථාතුං තස්මින් විනයම් අකුර්ව්වාන තස්මාත් ස දිනද්වයං තත්ස්ථානේ න්‍යවෂ්ටත්
41 And many more believed because of his word;
තතස්තස්‍යෝපදේශේන බහවෝ(අ)පරේ විශ්වස්‍ය
42 and they said to the woman, Now we believe, not because of thy speaking: for we have heard for ourselves, and know that this is indeed the Saviour of the world.
තාං යෝෂාමවදන් කේවලං තව වාක්‍යේන ප්‍රතීම ඉති න, කින්තු ස ජගතෝ(අ)භිෂික්තස්ත්‍රාතේති තස්‍ය කථාං ශ්‍රුත්වා වයං ස්වයමේවාඥාසමහි|
43 And after the two days he went forth from thence into Galilee.
ස්වදේශේ භවිෂ්‍යද්වක්තුඃ සත්කාරෝ නාස්තීති යද්‍යපි යීශුඃ ප්‍රමාණං දත්වාකථයත්
44 For Jesus himself testified, that a prophet hath no honour in his own country.
තථාපි දිවසද්වයාත් පරං ස තස්මාත් ස්ථානාද් ගාලීලං ගතවාන්|
45 So when he came into Galilee, the Galilaeans received him, having seen all the things that he did in Jerusalem at the feast: for they also went unto the feast.
අනන්තරං යේ ගාලීලී ලියලෝකා උත්සවේ ගතා උත්සවසමයේ යිරූශලම් නගරේ තස්‍ය සර්ව්වාඃ ක්‍රියා අපශ්‍යන් තේ ගාලීලම් ආගතං තම් ආගෘහ්ලන්|
46 He came therefore again unto Cana of Galilee, where he made the water wine. And there was a certain nobleman, whose son was sick at Capernaum.
තතඃ පරම් යීශු ර‍්‍යස්මින් කාන්නානගරේ ජලං ද්‍රාක්‍ෂාරසම් ආකරෝත් තත් ස්ථානං පුනරගාත්| තස්මින්නේව සමයේ කස්‍යචිද් රාජසභාස්තාරස්‍ය පුත්‍රඃ කඵර්නාහූමපුරී රෝගග්‍රස්ත ආසීත්|
47 When he heard that Jesus was come out of Judaea into Galilee, he went unto him, and besought [him] that he would come down, and heal his son; for he was at the point of death.
ස යේහූදීයදේශාද් යීශෝ ර්ගාලීලාගමනවාර්ත්තාං නිශම්‍ය තස්‍ය සමීපං ගත්වා ප්‍රාර්ථ්‍ය ව්‍යාහෘතවාන් මම පුත්‍රස්‍ය ප්‍රායේණ කාල ආසන්නඃ භවාන් ආගත්‍ය තං ස්වස්ථං කරෝතු|
48 Jesus therefore said unto him, Except ye see signs and wonders, ye will in no wise believe.
තදා යීශුරකථයද් ආශ්චර‍්‍ය්‍යං කර්ම්ම චිත්‍රං චිහ්නං ච න දෘෂ්ටා යූයං න ප්‍රත්‍යේෂ්‍යථ|
49 The nobleman saith unto him, Sir, come down ere my child die.
තතඃ ස සභාසදවදත් හේ මහේච්ඡ මම පුත්‍රේ න මෘතේ භවානාගච්ඡතු|
50 Jesus saith unto him, Go thy way; thy son liveth. The man believed the word that Jesus spake unto him, and he went his way.
යීශුස්තමවදද් ගච්ඡ තව පුත්‍රෝ(අ)ජීවීත් තදා යීශුනෝක්තවාක්‍යේ ස විශ්වස්‍ය ගතවාන්|
51 And as he was now going down, his servants met him, saying, that his son lived.
ගමනකාලේ මාර්ගමධ්‍යේ දාසාස්තං සාක්‍ෂාත්ප්‍රාප්‍යාවදන් භවතඃ පුත්‍රෝ(අ)ජීවීත්|
52 So he inquired of them the hour when he began to amend. They said therefore unto him, Yesterday at the seventh hour the fever left him.
තතඃ කං කාලමාරභ්‍ය රෝගප්‍රතීකාරාරම්භෝ ජාතා ඉති පෘෂ්ටේ තෛරුක්තං හ්‍යඃ සාර්ද්ධදණ්ඩද්වයාධිකද්විතීයයාමේ තස්‍ය ජ්වරත්‍යාගෝ(අ)භවත්|
53 So the father knew that [it was] at that hour in which Jesus said unto him, Thy son liveth: and himself believed, and his whole house.
තදා යීශුස්තස්මින් ක්‍ෂණේ ප්‍රෝක්තවාන් තව පුත්‍රෝ(අ)ජීවීත් පිතා තද්බුද්ධ්වා සපරිවාරෝ ව්‍යශ්වසීත්|
54 This is again the second sign that Jesus did, having come out of Judaea into Galilee.
යිහූදීයදේශාද් ආගත්‍ය ගාලීලි යීශුරේතද් ද්විතීයම් ආශ්චර‍්‍ය්‍යකර්ම්මාකරෝත්|

< John 4 >