< Matthæus 7 >

1 Dømmer ikke, for at I ikke skulle dømmes; thi med hvad Dom I dømme, skulle I dømmes,
ਯਥਾ ਯੂਯੰ ਦੋਸ਼਼ੀਕ੍ਰੁʼਤਾ ਨ ਭਵਥ, ਤਤ੍ਕ੍ਰੁʼਤੇ(ਅ)ਨ੍ਯੰ ਦੋਸ਼਼ਿਣੰ ਮਾ ਕੁਰੁਤ|
2 og med hvad Mål I måle, skal der tilmåles eder.
ਯਤੋ ਯਾਦ੍ਰੁʼਸ਼ੇਨ ਦੋਸ਼਼ੇਣ ਯੂਯੰ ਪਰਾਨ੍ ਦੋਸ਼਼ਿਣਃ ਕੁਰੁਥ, ਤਾਦ੍ਰੁʼਸ਼ੇਨ ਦੋਸ਼਼ੇਣ ਯੂਯਮਪਿ ਦੋਸ਼਼ੀਕ੍ਰੁʼਤਾ ਭਵਿਸ਼਼੍ਯਥ, ਅਨ੍ਯਞ੍ਚ ਯੇਨ ਪਰਿਮਾਣੇਨ ਯੁਸ਼਼੍ਮਾਭਿਃ ਪਰਿਮੀਯਤੇ, ਤੇਨੈਵ ਪਰਿਮਾਣੇਨ ਯੁਸ਼਼੍ਮਤ੍ਕ੍ਰੁʼਤੇ ਪਰਿਮਾਯਿਸ਼਼੍ਯਤੇ|
3 Men hvorfor ser du Skæven, som er i din Broders Øje, men Bjælken i dit eget Øje bliver du ikke var?
ਅਪਰਞ੍ਚ ਨਿਜਨਯਨੇ ਯਾ ਨਾਸਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ, ਤਾਮ੍ ਅਨਾਲੋਚ੍ਯ ਤਵ ਸਹਜਸ੍ਯ ਲੋਚਨੇ ਯਤ੍ ਤ੍ਰੁʼਣਮ੍ ਆਸ੍ਤੇ, ਤਦੇਵ ਕੁਤੋ ਵੀਕ੍ਸ਼਼ਸੇ?
4 Eller hvorledes kan du sige til din Broder: Lad mig drage Skæven ud af dit Øje; og se, Bjælken er i dit eget Øje.
ਤਵ ਨਿਜਲੋਚਨੇ ਨਾਸਾਯਾਂ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨਾਯਾਂ, ਹੇ ਭ੍ਰਾਤਃ, ਤਵ ਨਯਨਾਤ੍ ਤ੍ਰੁʼਣੰ ਬਹਿਸ਼਼੍ਯਰ੍ਤੁੰ ਅਨੁਜਾਨੀਹਿ, ਕਥਾਮੇਤਾਂ ਨਿਜਸਹਜਾਯ ਕਥੰ ਕਥਯਿਤੁੰ ਸ਼ਕ੍ਨੋਸ਼਼ਿ?
5 Du Hykler! drag først Bjælken ud af dit Øje, og da kan du se klart til at tage Skæven ud af din Broders Øje.
ਹੇ ਕਪਟਿਨ੍, ਆਦੌ ਨਿਜਨਯਨਾਤ੍ ਨਾਸਾਂ ਬਹਿਸ਼਼੍ਕੁਰੁ ਤਤੋ ਨਿਜਦ੍ਰੁʼਸ਼਼੍ਟੌ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨਾਯਾਂ ਤਵ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੁʼ ਰ੍ਲੋਚਨਾਤ੍ ਤ੍ਰੁʼਣੰ ਬਹਿਸ਼਼੍ਕਰ੍ਤੁੰ ਸ਼ਕ੍ਸ਼਼੍ਯਸਿ|
6 Giver ikke Hunde det hellige, kaster ikke heller eders Perler for Svin, for at de ikke skulle nedtræde dem med deres Fødder og vende sig og sønderrive eder.
ਅਨ੍ਯਞ੍ਚ ਸਾਰਮੇਯੇਭ੍ਯਃ ਪਵਿਤ੍ਰਵਸ੍ਤੂਨਿ ਮਾ ਵਿਤਰਤ, ਵਰਾਹਾਣਾਂ ਸਮਕ੍ਸ਼਼ਞ੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਾ ਮਾ ਨਿਕ੍ਸ਼਼ਿਪਤ; ਨਿਕ੍ਸ਼਼ੇਪਣਾਤ੍ ਤੇ ਤਾਃ ਸਰ੍ੱਵਾਃ ਪਦੈ ਰ੍ਦਲਯਿਸ਼਼੍ਯਨ੍ਤਿ, ਪਰਾਵ੍ਰੁʼਤ੍ਯ ਯੁਸ਼਼੍ਮਾਨਪਿ ਵਿਦਾਰਯਿਸ਼਼੍ਯਨ੍ਤਿ|
7 Beder, så skal eder gives; søger, så skulle I finde; banker på, så skal der lukkes op for eder.
ਯਾਚਧ੍ਵੰ ਤਤੋ ਯੁਸ਼਼੍ਮਭ੍ਯੰ ਦਾਯਿਸ਼਼੍ਯਤੇ; ਮ੍ਰੁʼਗਯਧ੍ਵੰ ਤਤ ਉੱਦੇਸ਼ੰ ਲਪ੍ਸ੍ਯਧ੍ਵੇ; ਦ੍ਵਾਰਮ੍ ਆਹਤ, ਤਤੋ ਯੁਸ਼਼੍ਮਤ੍ਕ੍ਰੁʼਤੇ ਮੁਕ੍ਤੰ ਭਵਿਸ਼਼੍ਯਤਿ|
8 Thi hver den, som beder, han får, og den, som søger, han finder, og den, som banker på, for ham skal der lukkes op.
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਯੇਨ ਯਾਚ੍ਯਤੇ, ਤੇਨ ਲਭ੍ਯਤੇ; ਯੇਨ ਮ੍ਰੁʼਗ੍ਯਤੇ ਤੇਨੋੱਦੇਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ; ਯੇਨ ਚ ਦ੍ਵਾਰਮ੍ ਆਹਨ੍ਯਤੇ, ਤਤ੍ਕ੍ਰੁʼਤੇ ਦ੍ਵਾਰੰ ਮੋਚ੍ਯਤੇ|
9 Eller hvilket Menneske er der iblandt eder, som, når hans Søn beder ham om Brød, vil give ham en Sten?
ਆਤ੍ਮਜੇਨ ਪੂਪੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੇ ਤਸ੍ਮੈ ਪਾਸ਼਼ਾਣੰ ਵਿਸ਼੍ਰਾਣਯਤਿ,
10 Eller når han beder ham om en Fisk, mon han da vil give ham en Slange?
ਮੀਨੇ ਯਾਚਿਤੇ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਭੁਜਗੰ ਵਿਤਰਤਿ, ਏਤਾਦ੍ਰੁʼਸ਼ਃ ਪਿਤਾ ਯੁਸ਼਼੍ਮਾਕੰ ਮਧ੍ਯੇ ਕ ਆਸ੍ਤੇ?
11 Dersom da I, som ere onde, vide at give eders Børn gode Gaver, hvor meget mere skal eders Fader, som er i Himlene, give dem gode Gaver, som bede ham!
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯੂਯਮ੍ ਅਭਦ੍ਰਾਃ ਸਨ੍ਤੋ(ਅ)ਪਿ ਯਦਿ ਨਿਜਬਾਲਕੇਭ੍ਯ ਉੱਤਮੰ ਦ੍ਰਵ੍ਯੰ ਦਾਤੁੰ ਜਾਨੀਥ, ਤਰ੍ਹਿ ਯੁਸ਼਼੍ਮਾਕੰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਥਃ ਪਿਤਾ ਸ੍ਵੀਯਯਾਚਕੇਭ੍ਯਃ ਕਿਮੁੱਤਮਾਨਿ ਵਸ੍ਤੂਨਿ ਨ ਦਾਸ੍ਯਤਿ?
12 Altså, alt hvad I ville, at Menneskene skulle gøre imod eder, det skulle også I gøre imod dem; thi dette er Loven og Profeterne.
ਯੂਸ਼਼੍ਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਤੀਤਰੇਸ਼਼ਾਂ ਯਾਦ੍ਰੁʼਸ਼ੋ ਵ੍ਯਵਹਾਰੋ ਯੁਸ਼਼੍ਮਾਕੰ ਪ੍ਰਿਯਃ, ਯੂਯੰ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਤਾਦ੍ਰੁʼਸ਼ਾਨੇਵ ਵ੍ਯਵਹਾਰਾਨ੍ ਵਿਧੱਤ; ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਭਵਿਸ਼਼੍ਯਦ੍ਵਾਦਿਨਾਂ ਵਚਨਾਨਾਮ੍ ਇਤਿ ਸਾਰਮ੍|
13 Går ind ad den snævre Port; thi den Port er vid, og den Vej er bred, som fører til Fortabelsen, og de ere mange, som gå ind ad den;
ਸਙ੍ਕੀਰ੍ਣਦ੍ਵਾਰੇਣ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤ; ਯਤੋ ਨਰਕਗਮਨਾਯ ਯਦ੍ ਦ੍ਵਾਰੰ ਤਦ੍ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੰ ਯੱਚ ਵਰ੍ਤ੍ਮ ਤਦ੍ ਬ੍ਰੁʼਹਤ੍ ਤੇਨ ਬਹਵਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ|
14 thi den Port er snæver, og den Vej er trang, som fører til Livet og de er få, som finde den
ਅਪਰੰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਮਨਾਯ ਯਦ੍ ਦ੍ਵਾਰੰ ਤਤ੍ ਕੀਦ੍ਰੁʼਕ੍ ਸੰਕੀਰ੍ਣੰ| ਯੱਚ ਵਰ੍ਤ੍ਮ ਤਤ੍ ਕੀਦ੍ਰੁʼਗ੍ ਦੁਰ੍ਗਮਮ੍| ਤਦੁੱਦੇਸ਼਼੍ਟਾਰਃ ਕਿਯਨ੍ਤੋ(ਅ)ਲ੍ਪਾਃ|
15 Men vogter eder for de falske Profeter, som komme til eder i Fåreklæder, men indvortes ere glubende Ulve.
ਅਪਰਞ੍ਚ ਯੇ ਜਨਾ ਮੇਸ਼਼ਵੇਸ਼ੇਨ ਯੁਸ਼਼੍ਮਾਕੰ ਸਮੀਪਮ੍ ਆਗੱਛਨ੍ਤਿ, ਕਿਨ੍ਤ੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਦੁਰਨ੍ਤਾ ਵ੍ਰੁʼਕਾ ਏਤਾਦ੍ਰੁʼਸ਼ੇਭ੍ਯੋ ਭਵਿਸ਼਼੍ਯਦ੍ਵਾਦਿਭ੍ਯਃ ਸਾਵਧਾਨਾ ਭਵਤ, ਯੂਯੰ ਫਲੇਨ ਤਾਨ੍ ਪਰਿਚੇਤੁੰ ਸ਼ਕ੍ਨੁਥ|
16 Af deres Frugter skulle I kende dem. Sanker man vel Vindruer af Torne eller Figener af Tidsler?
ਮਨੁਜਾਃ ਕਿੰ ਕਣ੍ਟਕਿਨੋ ਵ੍ਰੁʼਕ੍ਸ਼਼ਾਦ੍ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼਼ਾਫਲਾਨਿ ਸ਼੍ਰੁʼਗਾਲਕੋਲਿਤਸ਼੍ਚ ਉਡੁਮ੍ਬਰਫਲਾਨਿ ਸ਼ਾਤਯਨ੍ਤਿ?
17 Således bærer hvert godt Træ gode Frugter, men det rådne Træ bærer slette Frugter.
ਤਦ੍ਵਦ੍ ਉੱਤਮ ਏਵ ਪਾਦਪ ਉੱਤਮਫਲਾਨਿ ਜਨਯਤਿ, ਅਧਮਪਾਦਪਏਵਾਧਮਫਲਾਨਿ ਜਨਯਤਿ|
18 Et godt Træ kan ikke bære slette Frugter, og et råddent Træ kan ikke bære gode Frugter.
ਕਿਨ੍ਤੂੱਤਮਪਾਦਪਃ ਕਦਾਪ੍ਯਧਮਫਲਾਨਿ ਜਨਯਿਤੁੰ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ, ਤਥਾਧਮੋਪਿ ਪਾਦਪ ਉੱਤਮਫਲਾਨਿ ਜਨਯਿਤੁੰ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ|
19 Hvert Træ, som ikke bærer god Frugt, omhugges og kastes i Ilden.
ਅਪਰੰ ਯੇ ਯੇ ਪਾਦਪਾ ਅਧਮਫਲਾਨਿ ਜਨਯਨ੍ਤਿ, ਤੇ ਕ੍ਰੁʼੱਤਾ ਵਹ੍ਨੌ ਕ੍ਸ਼਼ਿਪ੍ਯਨ੍ਤੇ|
20 Altså skulle I kende dem af deres Frugter.
ਅਤਏਵ ਯੂਯੰ ਫਲੇਨ ਤਾਨ੍ ਪਰਿਚੇਸ਼਼੍ਯਥ|
21 Ikke enhver, som siger til mig: Herre, Herre! skal komme ind i Himmeriges Rige, men den, der gør min Faders Villie, som er i Himlene.
ਯੇ ਜਨਾ ਮਾਂ ਪ੍ਰਭੁੰ ਵਦਨ੍ਤਿ, ਤੇ ਸਰ੍ੱਵੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਰਾਜ੍ਯੰ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੰਨ, ਕਿਨ੍ਤੁ ਯੋ ਮਾਨਵੋ ਮਮ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਥਸ੍ਯ ਪਿਤੁਰਿਸ਼਼੍ਟੰ ਕਰ੍ੰਮ ਕਰੋਤਿ ਸ ਏਵ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼਼੍ਯਤਿ|
22 Mange skulle sige til mig på hin Dag: Herre, Herre! have vi ikke profeteret ved dit Navn, og have vi ikke uddrevet onde Ånder ved dit Navn, og have vi ikke gjort mange kraftige Gerninger ved dit Navn?
ਤਦ੍ ਦਿਨੇ ਬਹਵੋ ਮਾਂ ਵਦਿਸ਼਼੍ਯਨ੍ਤਿ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੋ ਹੇ ਪ੍ਰਭੋ, ਤਵ ਨਾਮ੍ਨਾ ਕਿਮਸ੍ਮਾਮਿ ਰ੍ਭਵਿਸ਼਼੍ਯਦ੍ਵਾਕ੍ਯੰ ਨ ਵ੍ਯਾਹ੍ਰੁʼਤੰ? ਤਵ ਨਾਮ੍ਨਾ ਭੂਤਾਃ ਕਿੰ ਨ ਤ੍ਯਾਜਿਤਾਃ? ਤਵ ਨਾਮ੍ਨਾ ਕਿੰ ਨਾਨਾਦ੍ਭੁਤਾਨਿ ਕਰ੍ੰਮਾਣਿ ਨ ਕ੍ਰੁʼਤਾਨਿ?
23 Og da vil jeg bekende for dem Jeg kendte eder aldrig; viger bort fra mig, I, som øve Uret!
ਤਦਾਹੰ ਵਦਿਸ਼਼੍ਯਾਮਿ, ਹੇ ਕੁਕਰ੍ੰਮਕਾਰਿਣੋ ਯੁਸ਼਼੍ਮਾਨ੍ ਅਹੰ ਨ ਵੇਦ੍ਮਿ, ਯੂਯੰ ਮਤ੍ਸਮੀਪਾਦ੍ ਦੂਰੀਭਵਤ|
24 Derfor, hver den, som hører disse mine Ord og gør efter dem, ham vil jeg ligne ved en forstandig Mand, som byggede sit Hus på Klippen,
ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਮਮੈਤਾਃ ਕਥਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਲਯਤਿ, ਸ ਪਾਸ਼਼ਾਣੋਪਰਿ ਗ੍ਰੁʼਹਨਿਰ੍ੰਮਾਤ੍ਰਾ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾ ਸਹ ਮਯੋਪਮੀਯਤੇ|
25 og Skylregnen faldt, og Floderne kom, og Vindene blæste og sloge imod dette Hus, og det faldt ikke; thi det var grundfæstet på Klippen.
ਯਤੋ ਵ੍ਰੁʼਸ਼਼੍ਟੌ ਸਤ੍ਯਾਮ੍ ਆਪ੍ਲਾਵ ਆਗਤੇ ਵਾਯੌ ਵਾਤੇ ਚ ਤੇਸ਼਼ੁ ਤਦ੍ਗੇਹੰ ਲਗ੍ਨੇਸ਼਼ੁ ਪਾਸ਼਼ਾਣੋਪਰਿ ਤਸ੍ਯ ਭਿੱਤੇਸ੍ਤੰਨ ਪਤਤਿ
26 Og hver den, som hører disse mine Ord og ikke gør efter dem, skal lignes ved en Dåre, som byggede sit Hus på Sandet,
ਕਿਨ੍ਤੁ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਮਮੈਤਾਃ ਕਥਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨ ਪਾਲਯਤਿ ਸ ਸੈਕਤੇ ਗੇਹਨਿਰ੍ੰਮਾਤ੍ਰਾ (ਅ)ਜ੍ਞਾਨਿਨਾ ਉਪਮੀਯਤੇ|
27 og Skylregnen faldt, og Floderne kom, og Vindene blæste og stødte imod dette Hus, og det faldt, og dets Fald var stort."
ਯਤੋ ਜਲਵ੍ਰੁʼਸ਼਼੍ਟੌ ਸਤ੍ਯਾਮ੍ ਆਪ੍ਲਾਵ ਆਗਤੇ ਪਵਨੇ ਵਾਤੇ ਚ ਤੈ ਰ੍ਗ੍ਰੁʼਹੇ ਸਮਾਘਾਤੇ ਤਤ੍ ਪਤਤਿ ਤਤ੍ਪਤਨੰ ਮਹਦ੍ ਭਵਤਿ|
28 Og det skete, da Jesus havde fuldendt disse Ord, vare Skarerne slagne af Forundring over hans Lære;
ਯੀਸ਼ੁਨੈਤੇਸ਼਼ੁ ਵਾਕ੍ਯੇਸ਼਼ੁ ਸਮਾਪਿਤੇਸ਼਼ੁ ਮਾਨਵਾਸ੍ਤਦੀਯੋਪਦੇਸ਼ਮ੍ ਆਸ਼੍ਚਰ੍ੱਯੰ ਮੇਨਿਰੇ|
29 thi han lærte dem som en, der havde Myndighed, og ikke som deres skriftkloge.
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ ਉਪਾਧ੍ਯਾਯਾ ਇਵ ਤਾਨ੍ ਨੋਪਦਿਦੇਸ਼ ਕਿਨ੍ਤੁ ਸਮਰ੍ਥਪੁਰੁਸ਼਼ਇਵ ਸਮੁਪਦਿਦੇਸ਼|

< Matthæus 7 >