< ԵՓԵՍԱՑԻՍ 4 >

1 Ուստի ես՝ Տէրոջ բանտարկեալը՝ կ՚աղաչե՛մ ձեզի, որ ձեր ընթացքը արժանավայել ըլլայ այն կոչումին՝ որով կանչուեցաք,
I THEN, the prisoner of the Lord, beseech you, that ye walk worthy of the vocation with which ye are called,
2 լման խոնարհութեամբ ու հեզութեամբ, համբերատարութեամբ, սիրով իրարու հանդուրժելով,
with all humility and meekness, with long suffering, forbearing one another in love;
3 ջանալով պահել Սուրբ Հոգիին միաբանութիւնը՝ խաղաղութեան կապով:
careful to preserve unity of spirit, in the bond of peace.
4 Մէ՛կ մարմին կայ, եւ մէ՛կ Հոգի, ինչպէս մէ՛կ յոյսով կանչուեցաք ձեր կոչումին:
There is one body, and one spirit, even as ye have been called to one hope of your calling;
5 Տէրը մէ՛կ է, հաւատքը՝ մէ՛կ, մկրտութիւնը՝ մէ՛կ:
one Lord, one faith, one baptism,
6 Մէ՛կ է Աստուած եւ բոլորին Հայրը, որ բոլորէն վեր, բոլորին հետ եւ ձեր բոլորին մէջն է:
one God, and father of all, who is above all, and through all, and in you all.
7 Բայց մեզմէ իւրաքանչիւրին շնորհք տրուած է՝ Քրիստոսի պարգեւին չափին համեմատ:
But to every one of us hath the grace been given, according to the measure of the gift of Christ.
8 Ուստի կ՚ըսէ. «Երբ ելաւ բարձր տեղը՝ գերեվարեց գերութիւնը եւ նուէրներ տուաւ մարդոց»:
Wherefore the Scripture saith, “When he ascended up on high, he led captivity captive, and gave gifts unto men.”
9 (Իսկ այդ «ելաւ»ը ի՞նչ ըսել է, եթէ ոչ նշանակել՝ թէ ինք նաեւ նախապէս իջաւ երկրի ստորին մասերը:
Now this, that he ascended, what does it imply? but that he also first descended into the more internal parts of the earth?
10 Ա՛ն՝ որ իջաւ, նաեւ նոյնն է՝ որ ելաւ բոլոր երկինքներէն աւելի վեր, որպէսզի լեցնէ ամէն բան: )
He that descended is the same also, who ascended above all the heavens, that he might fill all things.
11 Եւ ինք տուաւ ոմանք՝ առաքեալներ ըլլալու, ոմանք՝ մարգարէներ, ոմանք՝ աւետարանիչներ, ոմանք՝ հովիւներ ու վարդապետներ,
And he himself appointed, some indeed apostles, and some prophets; and others preachers of the Gospel; and others pastors and teachers;
12 սուրբերուն կատարելութեան համար, սպասարկութեան գործին համար, Քրիստոսի մարմինին շինութեան համար.
for the perfecting the saints, for the work of the ministry, for the edification of the body of Christ:
13 մինչեւ որ բոլորս հասնինք հաւատքին եւ Աստուծոյ Որդին ճանչնալու միաբանութեան, կատարեալ մարդու վիճակին, Քրիստոսի լիութեան հասակի չափին:
until we all attain in the unity of the faith, and the knowledge of the Son of God, unto a state of complete manhood, unto the measure of the stature of the fulness of Christ:
14 Որպէսզի ա՛լ ասկէ ետք մանուկ չըլլանք, տարուբերած ու վարդապետութեան ամէն հովէ հոս-հոն քշուած՝ մարդոց խաբեբայութեամբ, որոնք կը մոլորեցնեն խորամանկութեան հնարքներով.
that we should be no longer infants, floating on the waves, and carried about with every wind of novel doctrine, by the juggling of men, by their craftiness after the delusive wiles of error;
15 հապա՝ ճշմարտութիւնը խօսելով սիրոյ մէջ, ամէն բանի մէջ աճինք անո՛վ՝ որ գլուխն է, այսինքն՝ Քրիստոսով:
but, speaking the truth in love, may grow up into him in all things, who is the head, even Christ:
16 Անով է որ ամբողջ մարմինը, յարմարութեամբ միասին կազմուած եւ իրարու կցուած ամէն յօդի օժանդակութեամբ՝ ամէն մասի ներգործութեան չափին համեմատ, կ՚աճի սիրոյ մէջ՝ իր շինութեան համար:
From whom the whole body nicely joined together, and firmly connected by every joint of exact proportion, according to the energy exerted in the measure of every several part, causeth the increase of the body unto the edification of itself in love.
17 Ուրեմն սա՛ կը յայտարարեմ ու Տէրոջմով կը վկայեմ, որ դուք այլեւս չընթանաք այնպէս՝ ինչպէս ուրիշ հեթանոսները կ՚ընթանան, իրենց միտքին ունայնութեան մէջ:
This then I urge and testify in the Lord, that ye walk no more as the other Gentiles walk in the vanity of their mind,
18 Անոնց միտքը խաւարած է, եւ իրենք ուծացած են Աստուծոյ կեանքէն՝ իրենց մէջ եղած անգիտութեան եւ իրենց սիրտին կուրութեան պատճառով:
darkened in understanding; alienated from the life of God through the ignorance which is in them; through the blindness of their hearts:
19 Անզգայ դարձած՝ անձնատուր եղան ցոփութեան, որպէսզի ամէն տեսակ անմաքրութիւն գործեն ագահութեամբ:
who insensible to remorse, have delivered themselves over in lasciviousness, to the practice of all impurity, with insatiable avidity.
20 Բայց դուք ա՛յսպէս չսորվեցաք Քրիստոսը,
But ye have not so learned Christ;
21 եթէ իսկապէս լսեցիք զինք եւ սորվեցաք իրմէ՝ Յիսուսի մէջ եղող ճշմարտութեան համաձայն՝
if indeed ye have heard him, and have been taught by him, as the truth is in Jesus:
22 որպէսզի թօթափէք ձեր նախկին վարքին վերաբերող հին մարդը, - որ ապականած է խաբեբայ ցանկութիւններով, -
that ye put off respecting your former conversation the old man, which is corrupt according to the deceitful passions;
23 նորոգուիք ձեր միտքին հոգիով,
but be renewed in the spirit of your minds;
24 ու հագնիք նո՛ր մարդը, որ ստեղծուած է արդարութեամբ եւ ճշմարիտ սրբութեամբ՝ Աստուծոյ պատկերին համաձայն:
and put on the new man, which is created godlike, in righteousness and true holiness.
25 Ուստի՝ թօթափելով ստելը՝ ճշմարտութի՛ւնը խօսեցէք իրարու հետ՝՝, որովհետեւ մենք իրարու անդամներ ենք:
Wherefore putting away lying, speak truth, every one with his neighbour: for we are members one of another.
26 Բարկացէ՛ք, բայց մի՛ մեղանչէք. արեւը թող մայր չմտնէ ձեր բարկացած վիճակին վրայ,
Are ye provoked; and do you not sin? let not the sun go down upon your wrath:
27 ու տեղ մի՛ տաք Չարախօսին:
nor give place to the devil.
28 Ա՛ն որ կը գողնար՝ ա՛լ թող չգողնայ. այլ մանաւանդ թող աշխատի՝ իր ձեռքերով գործելով ինչ որ բարի է, որպէսզի բան մը ունենայ տալու կարօտեալին:
Let him that stole steal no more; but rather labour hard, working with his hands that which is good, that he may have something to give to him that is in want.
29 Ո՛չ մէկ վատ խօսք թող ելլէ ձեր բերանէն, հապա՝ ինչ որ բարի է, շինութեան կարիքին համեմատ, որպէսզի շնորհք տայ լսողներուն:
Let no loose discourse proceed out of your mouth, but whatever is good for useful edification, that it may communicate grace to the hearers.
30 Եւ մի՛ տրտմեցնէք Աստուծոյ Սուրբ Հոգին, որով դուք կնքուեցաք ազատագրութեան օրուան համար:
And grieve not the holy Spirit of God, whereby ye have been sealed unto the day of redemption.
31 Ամէն տեսակ դառնութիւն, զայրոյթ, բարկութիւն, գոչիւն ու հայհոյութիւն թող վերցուին ձեզմէ՝ ամէն տեսակ չարամտութեան հետ:
Let all bitterness, and wrath, and anger, and clamour, and scandal, be removed from you, with all malice:
32 Եւ քա՛ղցր եղէք իրարու հանդէպ, գթած, ներելով իրարու, ինչպէս Աստուած Քրիստոսով ներեց ձեզի:
but be ye kind one to another, full of sensibility, forgiving mutually, even as God in Christ hath forgiven you.

< ԵՓԵՍԱՑԻՍ 4 >