< مَتَّى 7 >

لاَ تَدِينُوا لِئَلاَّ تُدَانُوا. ١ 1
ମୀରୁ ଏ଼ନିକିଁ ନୀହାଁୟି କିୱି ଆ଼ଅତେରି, ଏ଼ଦାଆଁତାକି ମୀରୁ ଆମ୍ବାଆରାଇଁ ନୀହାଁୟି କିଆଦୁ ।
فَإِنَّكُمْ بِالدَّيْنُونَةِ الَّتِي بِهَا تَدِينُونَ تُدَانُونَ؛ وَبِالْكَيْلِ الَّذِي بِهِ تَكِيلُونَ يُكَالُ لَكُمْ. ٢ 2
ଇଚିହିଁ ମୀରୁ ଏ଼ନିକିଁ ଲ଼କୁଣି ନୀହାଁୟି କିଦେରି, ଏଲେକିହିଁଏ ମୀରୁ ଜିକେଏ ନୀହାଁୟି କିୱିଆ଼ଦେରି; ଅ଼ଡ଼େ ଆମିନି ମା଼ଣାତଲେ ଲା଼ଚିଦେରି ଏ଼ ମା଼ଣା ତଲେ ମିଙ୍ଗେ ଲା଼ଚା ହିୟାନେରି ।
لِمَاذَا تُلاَحِظُ الْقَشَّةَ فِي عَيْنِ أَخِيكَ، وَلكِنَّكَ لاَ تَتَنَبَّهُ إِلَى الْخَشَبَةِ الْكَبِيرَةِ الَّتِي فِي عَيْنِكَ؟ ٣ 3
ଅ଼ଡ଼େ ଏ଼ନାଆଁତାକି ମୀ ତାୟି କାନୁତି ଲାଟା ସିନିକିହିମାଞ୍ଜି, ସାମା ନୀ କାନୁତା ଆମିନି କାଜା ଲାଟା ମାନେ, ଏ଼ଦାଆଁ ଅଣ୍‌ପି ହିଲଅତି କି?
أَوْ كَيْفَ تَقُولُ لأَخِيكَ: دَعْنِي أُخْرِجُ الْقَشَّةَ مِنْ عَيْنِكَ، وَهَا هِيَ الْخَشَبَةُ فِي عَيْنِكَ أَنْتَ! ٤ 4
ଅ଼ଡ଼େ ନୀନୁ ଏ଼ନିକିଁ ମୀ ତାୟିଇଁ ଏଲେଇଞ୍ଜି ୱା଼ମୁ, ନୀ କାନୁତି ଲାଟା ଡ଼େୱାଇଁ, ଅ଼ଡ଼େ ମେହ୍‌ମୁ ନୀ କାନୁତେଏ କାଜା ଲାଟା ମାନେ!
يَامُنَافِقُ! أَخْرِجْ أَوَّلاً الْخَشَبَةَ مِنْ عَيْنِكَ، وَعِنْدَئِذٍ تُبْصِرُ جَيِّداً لِتُخْرِجَ الْقَشَّةَ مِنْ عَيْنِ أَخِيكَ. ٥ 5
ଆଡ଼େ କୁଟୁ ଗାଟାତି ତଲିଏ ନୀ କାନୁତି ଲାଟା ଡ଼େୱା କଡାମୁ, ଆତିହିଁ ମୀ ତାୟି କାନୁତି ଲାଟା ଡ଼େୱାଲି ନେହିଁକିଁ ମେସାଲି ଆ଼ଡିଦି ।
لاَ تُعْطُوا الْمُقَدَّساتِ لِلْكِلاَبِ، وَلاَ تَطْرَحُوا جَوَاهِرَكُمْ أَمَامَ الْخَنَازِيرِ، لِكَيْ لاَ تَدُوسَهَا بِأَرْجُلِهَا وَتَنْقَلِبَ عَلَيْكُمْ فَتُمَزِّقَكُمْ. ٦ 6
“ନେହିଁ ଆ଼ସ୍ତିତି ନେସ୍‌କାକି ହୀଆଦୁ, ଏ଼ୱି ୱେଣ୍ତେ ତିର୍‌ୱାହାଁ କାଚାନୁ ଇଞ୍ଜାଁ ବାଂଗାରା କିହାଁ ଆଗାଡ଼ା ଦାରାଗାଟି ହୀଙ୍ଗା ପାଜିୟାଁ ନ଼କିତା ମେତ୍‌ଆଦୁ, ଏ଼ୱି ଏ଼ଦାନି କା଼ଦତା ତୁଡ଼୍‌ବିନୁ ।”
اِسْأَلُوا، تُعْطَوْا. اُطْلُبُوا، تَجِدُوا. اِقْرَعُوا، يُفْتَحْ لَكُمْ. ٧ 7
“ରୀହ୍‌ଦୁ ଆତିହିଁ ମିଙ୍ଗେ ହୀପ୍‌କିଆ଼ନେ; ପାରାଦୁ ଆତିହିଁ ମିଙ୍ଗେ ମେ଼ଡ଼ାଆୟାନେ; ଦୁୱେରିତା ୱେ଼ଦୁ, ଏଚେଟିଏ ମିଙ୍ଗେତାକି ଦୁୱେରି ଦେପିଆ଼ନେ ।
فَكُلُّ مَنْ يَسْأَلْ، يَنَلْ؛ وَمَنْ يَطْلُبْ، يَجِدْ؛ وَمَنْ يَقْرَعْ، يُفْتَحْ لَهُ. ٨ 8
ଇଚିହିଁ ଆମ୍ବାଆସି ରୀହ୍‌ନେସି, ଏ଼ୱାସି ବେଟାଆ଼ନେସି; ଆମ୍ବାଆସି ପାରିନେସି, ଏ଼ୱାସି ମେଡ଼ାଆ଼ନେସି; ଅ଼ଡ଼େ ଆମ୍ବାଆସି ଦୁୱେରିତା ୱେ଼ନେସି ଏ଼ୱାଣାକି ଦା଼ରା ଦେପିଆ଼ନେ ।
وَإِلاَّ، فَأَيُّ إِنْسَانٍ مِنْكُمْ يَطْلُبُ مِنْهُ ابْنُهُ خُبْزاً، فَيُعْطِيهِ حَجَراً، ٩ 9
ଇଚିହିଁ ମୀ ବିତ୍ରା ଆମ୍ବାଆସି ଇଲେତି ମାଣ୍‌ସି ମାନେସି, ତାନି ମୀର୍‌ଏସି ରୂଟି ରୀସ୍ତିସାରେ ଏ଼ୱାଣାକି ୱାଲ୍‌କା ହୀନେସି,
أَوْ سَمَكَةً، فَيُعْطِيهِ حَيَّةً؟ ١٠ 10
୧୦ଅ଼ଡ଼େ ମୀନୁ ରୀସ୍ତିସାରେ ଏ଼ୱାଣାକି ରା଼ଚୁ ହୀନେସି?
فَإِنْ كُنْتُمْ وَأَنْتُمْ أَشْرَارٌ، تَعْرِفُونَ أَنْ تُعْطُوا أَوْلاَدَكُمْ عَطَايَا جَيِّدَةً، فَكَمْ بِالأَوْلَى جِدّاً يُعْطِي أَبُوكُمُ السَّمَاوِيُّ عَطَايَا جَيِّدَةً لِلَّذِينَ يَطْلُبُونَ مِنْهُ؟ ١١ 11
୧୧ଏ଼ଦାଆଁତାକି ମୀରୁ ଲାଗେଏ ପ଼ଲେଏତି ଲ଼କୁ ଆ଼ତିଜିକେଏ ମୀ ମୀର୍‌କା ମା଼ସ୍‌କାକି ନେହାଁଣି ହୀହିମାଞ୍ଜେରି, ଆତିହିଁ ମୀ ଲାକପୂରୁତି ଆ଼ବା ନ଼କିତା ରୀହ୍‌ନି ଲ଼କୁକି ଏଚେକା ନେହା ନେହାଁଣି ହୀଅସି!”
إِذَنْ، كُلُّ مَا تُرِيدُونَ أَنْ يُعَامِلَكُمُ النَّاسُ بِهِ، فَعَامِلُوهُمْ أَنْتُمْ بِهِ أَيْضاً: هَذِهِ خُلاَصَةُ تَعْلِيمِ الشَّرِيعَةِ وَالأَنْبِيَاءِ. ١٢ 12
୧୨“ଏ଼ଦାଆଁତାକି ଲ଼କୁ ମିଙ୍ଗେ ତାକି ଏ଼ନିକିଁ ଲେ଼ମ୍ବାପେରି ଇଞ୍ଜିଁ ମୀରୁ ଅଣ୍‌ପିମାଞ୍ଜେରି, ମୀରୁ ଜିକେଏ ଏ଼ୱାରାଇଁ ଏଲେକିହିଁ କିଦୁ, ଏ଼ନାଆଁତାକି ଇଚିହିଁ ଈଦିଏ ମ଼ସାତି ମେ଼ରା ଅ଼ଡ଼େ ମାହାପୂରୁ ଅଣ୍‌ପୁତି ବ଼ଲୁ ୱେହ୍‌ନି ଦାର୍ମୁ ପତିତି କାତା ।”
اُدْخُلُوا مِنَ الْبَابِ الضَّيِّقِ! فَإِنَّ الْبَابَ الْمُؤَدِّيَ إِلَى الْهَلاَكِ وَاسِعٌ وَطَرِيقَهُ رَحْبٌ؛ وَكَثِيرُونَ هُمُ الَّذِينَ يَدْخُلُونَ مِنْهُ. ١٣ 13
୧୩ଜାକ୍‌ଣି ଦୁୱେରିଟି ହାଜୁ, ଏ଼ନାଆଁତାକି ଇଚିହିଁ ନର୍କତା ହାନି ଜିରୁ ଅ଼ସାରା ଅ଼ଡ଼େ ଊସାସା, ଏ଼ ଜିରୁ ନା଼ସା ଆ଼ନିୱାକି ଅ଼ନାୟି, ଏ଼ ଜିରୁଟି ହା଼ରେକା ଲ଼କୁ ହାନେରି ।
مَا أَضْيَقَ الْبَابَ وَأَصْعَبَ الطَّرِيقَ الْمُؤَدِّيَ إِلَى الْحَيَاةِ! وَقَلِيلُونَ هُمُ الَّذِينَ يَهْتَدُونَ إِلَيْهِ. ١٤ 14
୧୪ଅ଼ଡ଼େ ଜୀୱୁତା ଅ଼ନି ଦୁୱେରି ଜାକ୍‌ଣି ଇଞ୍ଜାଁ ଏମ୍ବାଆଁ ହାନି ଜିରୁ କସ୍ତଗାଟାୟି ଏ଼ ଜିରୁଟି ହାନି ଲ଼କୁ ହା଼ରେକା ଊଣା ।
اِحْذَرُوا الأَنْبِيَاءَ الدَّجَّالِينَ الَّذِينَ يَأْتُونَ إِلَيْكُمْ لاَبِسِينَ ثِيَابَ الْحُمْلانِ، وَلَكِنَّهُمْ مِنَ الدَّاخِلِ ذِئَابٌ خَاطِفَةٌ! ١٥ 15
୧୫“ମାହାପୂରୁ ବ଼ଲୁ ୱେହ୍‌ନାତମି ଇଞ୍ଜିଁ ୱେସାନା ମିଚି କାତା ୱେହ୍‌ନାରି ତା଼ଣାଟି ଜାଗ୍ରାତା; ଏ଼ୱାରି ମେ଼ଣ୍ତାୟାଁ ୱା଼ଣା ଆସାନା ମୀ ତା଼ଣା ୱା଼ନେରି, ସାମା ଏ଼ୱାରି ହିୟାଁତା କାର୍‌ବି ଆ଼ତି କ୍ଡାଃନି!
مِنْ ثِمَارِهِمْ تَعْرِفُونَهُمْ. هَلْ يُجْنَى مِنَ الشَّوْكِ عِنَبٌ، أَوْ مِنَ الْعُلَّيْقِ تِينٌ؟ ١٦ 16
୧୬ଏ଼ୱାରି କାମା ମେସାନା ମୀରୁ ଏ଼ୱାରାଇଁ ପୁଞ୍ଜାଲି ଆ଼ଡିଦେରି, ଲ଼କୁ ହା଼ପ୍‌କା ମା଼ର୍‌ନୁତା ଅଙ୍ଗୁରି ପା଼ଡ଼େୟି ଆ଼ଆତିହିଁ ଅଣ୍‌ଙ୍ଗ ମା଼ର୍‌ନୁତା ତ଼ୟା ପା଼ଡ଼େୟି ଏହ୍‌ନେରି?
هَكَذَا، كُلُّ شَجَرَةٍ جَيِّدَةٍ تُثْمِرُ ثَمَراً جَيِّداً. أَمَّا الشَّجَرَةُ الرَّدِيئَةُ، فَإِنَّهَا تُثْمِرُ ثَمَراً رَدِيئاً. ١٧ 17
୧୭ଏଲେକିହିଁଏ ନେହିଁ ମା଼ର୍‌ନୁତା ବାରେ ନେହିଁ ପା଼ଡ଼େୟି ଅ଼ଡ଼େ ଲାଗେଏତି ମା଼ର୍‌ନୁତା ବାରେ ଲାଗେଏତି ପା଼ଡ଼େୟି ଆ଼ୟିନେ ।
لاَ يُمْكِنُ أَنْ تُثْمِرَ الشَّجَرَةُ الْجَيِّدَةُ ثَمَراً رَدِيئاً، وَلاَ الشَّجَرَةُ الرَّدِيئَةُ ثَمَراً جَيِّداً. ١٨ 18
୧୮ନେହିଁ ମା଼ର୍‌ନୁ ଲାଗେଏତି ପା଼ଡ଼େୟି ଆ଼ୟାଲି ଆ଼ଡେଏ, ଅ଼ଡ଼େ ଲାଗେଏତି ମା଼ର୍‌ନୁ ନେହିଁ ପା଼ଡ଼େୟି ଆ଼ୟାଲି ଆ଼ଡେଏ ।
وَكُلُّ شَجَرَةٍ لاَ تُثْمِرُ ثَمَراً جَيِّداً، تُقْطَعُ وَتُطْرَحُ فِي النَّارِ. ١٩ 19
୧୯ଆମିନି ମା଼ର୍‌ନୁ ନେହିଁ ପା଼ଡ଼େୟି ଆ଼ୟେଏ, ଏ଼ଦାନି ଟୂଣ୍‌ୱି ଆ଼ହାନା ହିଚୁତା ମେତ୍‌ପି ଆ଼ନେ ।
إِذَنْ مِنْ ثِمَارِهِمْ تَعْرِفُونَهُمْ. ٢٠ 20
୨୦ଏଲେକିହିଁଏ ମିଚି ମାହାପୂରୁ ବ଼ଲୁ ୱେହ୍‌ନାରାଇଁ ତାମା କାମା ତଲେ ପୁଞ୍ଜାଲି ଆ଼ଡିନାୟି ।”
لَيْسَ كُلُّ مَنْ يَقُولُ لِي: يَارَبُّ، يَارَبُّ! يَدْخُلُ مَلَكُوتَ السَّمَاوَاتِ، بَلْ مَنْ يَعْمَلُ بِإِرَادَةِ أَبِي الَّذِي فِي السَّمَاوَاتِ. ٢١ 21
୨୧“ନାଙ୍ଗେ ‘ପ୍ରବୁ, ପ୍ରବୁ’ ଇଞ୍ଜିଁ ହା଼ଟାନେରି, ଏଲେତି ବାରେଜା଼ଣା ଲାକପୂରୁ ରା଼ଜିତା ହାଲଅରି, ସାମା ଆମ୍ବାଆରି ନା଼ ଲାକପୂରୁତି ଆ଼ବା ୱେସ୍ତି କାତା ମା଼ନୱି ଆ଼ନେରି, ଏ଼ୱାରି ହାଜାଲି ଆ଼ଡିନେରି ।
فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ سَيَقُولُ لِي كَثِيرُونَ: يَارَبُّ، يَارَبُّ، أَلَيْسَ بِاسْمِكَ تَنَبَّأْنَا، وَبِاسْمِكَ طَرَدْنَا الشَّيَاطِينَ، وَبِاسْمِكَ عَمِلْنَا مُعْجِزَاتٍ كَثِيرَةً؟ ٢٢ 22
୨୨ଏ଼ ଦିନା ହା଼ରେକା ନାଙ୍ଗେ ଏଲେଇଞ୍ଜାନେରି, ଏ଼ ପ୍ରବୁ ଏ଼ ପ୍ରବୁ ମା଼ମ୍ବୁ ନୀ ଦ଼ରୁତଲେ ମାହାପୂରୁ ଅଣ୍‌ପୁତି ବ଼ଲୁ ୱେହ୍‌ଆତମି କି? ଅ଼ଡ଼େ ନୀ ଦ଼ରୁତଲେ ବୂତୁୟାଁଇଁ ପିସ୍‌ପି କିଆତମି କି? ଅ଼ଡ଼େ ନୀ ଦ଼ରୁତଲେ ହା଼ରେକା କାବାଆ଼ନି କାମା କିଆତମି କି?
وَلَكِنِّي عِنْدَئِذٍ أُصَرِّحُ لَهُمْ: إِنِّي لَمْ أَعْرِفْكُمْ قَطُّ! ابْتَعِدُوا عَنِّي يَافَاعِلِي الإِثْمِ! ٢٣ 23
୨୩ଏଚିବେ଼ଲା ନା଼ନୁ ଏ଼ୱାରାଇଁ ତୀରେତଲେ ଏଲେଇଇଁ ‘ଏ଼ ଲାଗେଏ ପ଼ଲେଏ ଗାଟାତେରି, ନା଼ ତା଼ଣାଟି ହେକ ଆ଼ଦୁ, ନା଼ନୁ ମିଙ୍ଗେ ଏଚେଲାୱା ପୁଞ୍ଜାମାଞ୍ଜଅଁ ।’”
فَأَيُّ مَنْ يَسْمَعُ أَقْوَالِي هَذِهِ وَيَعْمَلُ بِهَا، أُشَبِّهُهُ بِرَجُلٍ حَكِيمٍ بَنَى بَيْتَهُ عَلَى الصَّخْرِ، ٢٤ 24
୨୪“ଇଞ୍ଜାଁ ଆମ୍ବାଆସି ଈ ନା଼ ହା଼ଡା ୱେନେସି ଅ଼ଡ଼େ ମା଼ନୱି ଆ଼ନେସି, ଏ଼ୱାସି ପା଼କା ୱାଲି ଲାକ ଇଲୁ କିନି ର଼ ବୁଦିଗାଟି ଲ଼କୁ ଲେହେଁତାସି ।
فَنَزَلَتِ الأَمْطَارُ، وَجَرَتِ السُّيُولُ، وَهَبَّتِ الْعَوَاصِفُ، فَضَرَبَتْ ذَلِكَ الْبَيْتَ، فَلَمْ يَسْقُطْ لأَنَّهُ مُؤَسَّسٌ عَلَى الصَّخْرِ. ٢٥ 25
୨୫ଗାଡି ପିୟୁ ରୀତେ ୱା଼ରୁ ୱା଼ତେ ଅ଼ଡ଼େ ଗା଼ଲି ଆ଼ତେ, ଏ଼ ଇଲୁତି ଗୁପିତେ, ସାମା ଏ଼ ଇଲୁ ରିଆତେ, ଇଚିହିଁ ଏ଼ଦି ପା଼କାତା କାନ୍ଦା କା଼ର୍‌ହାନା ପୁନାଦି ଦସାମାଚାୟି ।”
وَأَيُّ مَنْ يَسْمَعُ أَقْوَالِي هَذِهِ وَلاَ يَعْمَلُ بِهَا، يُشَبَّهُ بِرَجُلٍ غَبِيٍّ بَنَى بَيْتَهُ عَلَى الرَّمْلِ، ٢٦ 26
୨୬“ଅ଼ଡ଼େ ଆମ୍ବାଆସି ଈ ନା଼ ହା଼ଡା ୱେଞ୍ଜାନା ମା଼ନୱି ଆ଼ଅସି ଏ଼ୱାସି ବାଃଲି ଲାକ ଇଲୁ କେ଼ପା ଡ଼ୟିନି ବୁଦି ହିଲାଆଗାଟି ଲ଼କୁ ଲେହେଁତାସି ।
فَنَزَلَتْ الأَمْطَارُ، وَجَرَتْ السُّيُولُ، وَهَبَّتِ الْعَوَاصِفُ، فَضَرَبَتْ ذَلِكَ الْبَيْتَ، فَسَقَطَ، وَكَانَ سُقُوطُهُ عَظِيماً» ٢٧ 27
୨୭ଗାଡି ପିୟୁ ରୀତେ, ୱା଼ରୁ ୱା଼ତେ ଅ଼ଡ଼େ ଗା଼ଲି ଆ଼ତେ, ଏ଼ ଇଲୁତି ଗୁପିତେ ଏମ୍ବାଟିଏ ଇଲୁ ତର୍‌ଗାହାଜା ବୂମିତା ଆଣ୍ତିତେ ।”
وَلَمَّا أَنْهَى يَسُوعُ هَذَا الْكَلاَمَ، ذُهِلَتِ الْجُمُوعُ مِنْ تَعْلِيمِهِ، ٢٨ 28
୨୮ଜୀସୁ ଈ ବାରେ କାତା ରା଼ପ୍‌ହି ଜେ଼ଚ ତାନି କାତା ୱେଚାରି କାବା ଆ଼ତେରି ।
لأَنَّهُ كَانَ يُعَلِّمُهُمْ كَصَاحِبِ سُلْطَانٍ، وَلَيْسَ مِثْلَ كَتَبَتِهِمْ. ٢٩ 29
୨୯ଇଚିହିଁ ଏ଼ୱାସି ତାମି ବୁଦି ଗାଟାରିଲେହେଁ ଜା଼ପ୍‌ଆନା ଅଦିକାରା ବେଟାଆ଼ହାମାନି ମାଣ୍‌ସିଲେହେଁ ଜା଼ପ୍‌ହି ମାଚେସି ।

< مَتَّى 7 >