< Psalmet 95 >

1 Ejani, t’i këndojmë me gëzim Zotit; t’i dërgojmë britma gëzimi kalasë së shpëtimit tonë.
Ходіть, заспіваймо Господе́ві, покли́куймо радісно скелі спасі́ння нашого,
2 Le të shkojmë në prani të tij me lavde, ta kremtojmë me këngë.
хвалою обличчя Його випере́джуймо, співаймо для Нього пісні́,
3 Sepse Zoti është një Perëndi i madh dhe një Mbret i madh mbi gjithë perënditë.
бо Господь — Бог великий, і великий Він Цар над богами всіма́,
4 Në duart e tij janë thellësitë e tokës dhe të tijat janë majat e larta të maleve.
що в Нього в руці глиби́ни землі, і Його верхогі́р'я гірські́,
5 I tij është deti, sepse ai e ka bërë, dhe dheu i thatë që duart e tij kanë modeluar.
що море Його, і вчинив Він його, і руки Його суході́л уформува́ли!
6 Ejani, të adhurojmë dhe të përkulemi; të gjunjëzohemi përpara Zotit që na ka bërë.
Прийдіть, поклоні́мося, і припаді́м, на коліна впаді́м перед Господом, що нас учинив!
7 Sepse ai është Perëndia ynë dhe ne jemi populli i kullotës së tij dhe kopeja për të cilën ai kujdeset. Sot, po të jetë se dëgjoni zërin e tij,
Він наш Бог, а ми люди Його пасови́ська й отара руки Його. Сьогодні, коли Його голос почуєте,
8 “mos e fortësoni zemrën tuaj si në Meriba, si ditën e Masas në shkretëtirë,
„не робіте твердим серця вашого, мов при Мери́ві, немов на пустині в день спро́би,
9 ku etërit tuaj më tunduan dhe më vunë në provë, edhe pse i kishin parë veprat e mia.
коли ваші батьки́ Мене брали на спро́бу, Мене випробо́вували, також бачили ді́ло Моє.
10 Për dyzet vjet e pata neveri atë brez dhe thashë: “Janë një popull me zemër të përdalë dhe nuk i njohin rrugët e mia.
Сорок літ був оги́дним мені оцей рід, й Я сказав: Цей наро́д — блудосерді вони, й не пізнали доріг Моїх,
11 Prandaj u betova në zemërimin tim: Nuk do të hyjnë në prehjen time”.
тому́ заприсягся Я в гніві Своїм, що до місця Мого відпочинку не вві́йдуть вони!“

< Psalmet 95 >