< Psalmet 142 >

1 Unë i këlthas me zërin tim Zotit; me zërin tim i lutem Zotit.
A maschil of David, when he was in the cave; a prayer. With my voice I cry out for help to Yahweh; with my voice I plead for Yahweh's favor.
2 Para tij paraqes vajtimin tim, para tij parashtroj fatkeqësinë time.
I pour out my lament before him; I tell him my troubles.
3 Kur fryma po më dobësohej, ti e dije ecjen time. Ata kanë përgatitur një lak për mua te shtegu që po kaloja.
When my spirit is weak within me, you know my path. In the way that I walk they have hidden a trap for me.
4 Vështroj në të djathtën time dhe ja: nuk ka njeri që të më njohë; çdo rrugë shpëtimi është e mbyllur; asnjeri nuk kujdeset për jetën time.
I look to my right and and see that there is no one who cares about me. There is no escape for me; no one cares about my life.
5 Unë të këlthas ty, o Zot, dhe të them: “Ti je streha ime, pjesa ime në tokën e të gjallëve.
I called out to you, Yahweh; I said, “You are my refuge, my portion in the land of the living.
6 Dëgjo me vëmendje klithmën time, sepse jam katandisur si mos më keq; më çliro nga përndjekësit e mi, sepse janë më të fortë se unë.
Listen to my call, for I have been brought very low; rescue me from my persecutors, for they are stronger than I.
7 Më nxirr nga burgu që të mund të kremtoj emrin tënd. Të drejtët do të mblidhen tok rreth meje, sepse ti do të më mbushësh me të mira”.
Bring my soul out of prison so that I may give thanks to your name. The righteous will gather around me because you have been good to me.”

< Psalmet 142 >