< Veprat e Apostujve 9 >

1 Ndërkaq Sauli, duke shfryrë akoma kërcënime dhe kërdi kundër dishepujve të Zotit, shkoi te kryeprifti,
ⲁ̅ⲥⲁⲩⲗⲟⲥ ⲇⲉ ⲉⲧⲓ ⲛⲉϥⲙⲉϩ ⲛⲁⲡⲓⲗⲏ ϩⲓ ϩⲱⲧⲃ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉⲙⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲙⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲁϥϯ ⲡⲉϥⲟⲩⲟⲓ ⲉⲡⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ
2 dhe kërkoi nga ai letra për sinagogat e Damaskut, me qëllim që, po të gjente ndonjë ithtar të Udhës, burra o gra, të mund t’i sillte të lidhur në Jeruzalem.
ⲃ̅ⲁϥⲁⲓⲧⲓ ⲉⲃⲟⲗ ⲛϩⲉⲛⲉⲡⲓⲥⲧⲟⲗⲏ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲟⲧϥ ⲉⲇⲁⲙⲁⲥⲕⲟⲥ ϣⲁ ⲛⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ϫⲉⲕⲁⲥ ⲛⲉⲧϥⲛⲁϩⲉ ⲉⲣⲟⲟⲩ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ ⲧⲉϩⲓⲏ ⲛⲣⲱⲙⲉ ⲁⲩⲱ ⲛⲉϩⲓⲟⲙⲉ ⲉϥⲉϫⲓⲧⲟⲩ ⲉⲩⲙⲏⲣ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉⲑⲓⲗⲏⲙ
3 Por ndodhi që, ndërsa po udhëtonte dhe po i afrohej Damaskut, befas rreth tij vetëtiu një dritë nga qielli.
ⲅ̅ⲁⲥϣⲱⲡⲉ ⲇⲉ ⲉϥⲙⲟⲟϣⲉ ⲛⲧⲉⲣⲉϥϩⲱⲛ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉⲇⲁⲙⲁⲥⲕⲟⲥ ϩⲛ ⲟⲩϣⲥⲛⲉ ⲁⲩⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ϣⲁ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉϫⲱϥ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ ⲧⲡⲉ
4 Dhe, si u rrëzua përtokë, dëgjoi një zë që i thoshte: “Saul, Saul, përse më përndjek?”.
ⲇ̅ⲁⲩⲱ ⲛⲧⲉⲣⲉϥϩⲉ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉϫⲙ ⲡⲕⲁϩ ⲁϥⲥⲱⲧⲙ ⲉⲩⲥⲙⲏ ⲉⲥϫⲱ ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲥⲁⲩⲗⲉ ⲥⲁⲩⲗⲉⲁϩⲣⲟⲕ ⲕⲡⲏⲧ ⲛⲥⲱⲓ
5 Dhe ai tha: “Kush je, Zot?”. Dhe Zoti tha: “Unë jam Jezusi, që ti e përndjek; është e rëndë për ty të godasësh me shkelm kundër gjembave”.
ⲉ̅ⲡⲉϫⲁϥ ⲇⲉ ϫⲉ ⲛⲧⲕ ⲛⲓⲙ ⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲡⲉϫⲉ ⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲇⲉ ϫⲉ ⲁⲛⲟⲕ ⲡⲉ ⲓⲥ ⲡⲉⲧⲕⲡⲏⲧ ⲛⲥⲱϥ
6 Atëherë ai, duke u dridhur i tëri dhe i trembur, tha: “Zot, ç’don ti të bëj unë?”. Dhe Zoti: “Çohu dhe hyr në qytet, dhe do të të thuhet ç’duhet të bësh”.
ⲋ̅ⲁⲗⲗⲁ ⲧⲱⲟⲩⲛ ⲛⲅⲃⲱⲕ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉⲧⲡⲟⲗⲓⲥ ⲁⲩⲱ ⲥⲉⲛⲁⲧⲁⲙⲟⲕ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉϣϣⲉ ⲉⲣⲟⲕ ⲉⲁⲁϥ
7 Dhe njerëzit që udhëtonin me të ndaluan të habitur, sepse dëgjonin tingullin e zërit, por nuk shikonin njeri.
ⲍ̅ⲛⲣⲱⲙⲉ ⲇⲉ ⲉⲧⲙⲟⲟϣⲉ ⲛⲙⲙⲁϥ ⲉⲩⲁϩⲉⲣⲁⲧⲟⲩ ⲉⲩⲟⲛϣ ⲛⲉⲩⲥⲱⲧⲙ ⲙⲉⲛ ⲉⲧⲉⲥⲙⲏ ⲛⲥⲉⲛⲟⲓ ⲁⲛ ⲛⲉⲩⲛⲁⲩ ⲅⲁⲣ ⲁⲛ ⲉⲗⲁⲁⲩ
8 Pastaj Sauli u çua nga toka, por, kur i çeli sytë, nuk shihte asnjeri; atëherë e morën për dore dhe e çuan në Damask.
ⲏ̅ⲥⲁⲩⲗⲟⲥ ⲇⲉ ⲁϥⲧⲱⲟⲩⲛ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓϫⲙ ⲡⲕⲁϩ ⲉⲣⲉⲛⲉϥⲃⲁⲗ ⲇⲉ ⲟⲩⲏⲛ ⲛⲉϥⲛⲁⲩ ⲉⲃⲟⲗ ⲁⲛ ⲁⲩϫⲓⲙⲟⲉⲓⲧ ⲇⲉ ϩⲏⲧϥ ⲁⲩϫⲓⲧϥ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉⲇⲁⲙⲁⲥⲕⲟⲥ
9 Dhe mbeti tri ditë pa të parit, as hëngri as piu.
ⲑ̅ⲁϥⲣϣⲟⲙⲛⲧ ⲇⲉ ⲛϩⲟⲟⲩ ⲉⲛϥⲛⲁⲩ ⲁⲛ ⲉⲃⲟⲗ ⲁⲩⲱ ⲙⲡϥⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲇⲉ ⲙⲡϥⲥⲱ
10 Në Damask ishte një dishepull me emër Anania, të cilit Zoti i tha në vegim: “Anania!”. Dhe ai u përgjigj: “Ja ku jam, Zot!”.
ⲓ̅ⲛⲉⲩⲛ ⲟⲩⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲇⲉ ϩⲛ ⲇⲁⲙⲁⲥⲕⲟⲥ ⲉⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲡⲉ ⲁⲛⲁⲛⲓⲁⲥ ⲡⲉϫⲉ ⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲛⲁϥ ϩⲛ ⲟⲩϩⲟⲣⲟⲙⲁ ϫⲉ ⲁⲛⲁⲛⲓⲁ ⲛⲧⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲉⲓⲥ ϩⲏⲏⲧⲉ ⲁⲛⲟⲕ ⲡϫⲟⲉⲓⲥ
11 Dhe Zoti i tha: “Çohu dhe shko në rrugën e quajtur E drejtë, dhe kërko në shtëpinë e Judës një njeri nga Tarsi me emër Saul, i cili po lutet;
ⲓ̅ⲁ̅ⲡⲉϫⲉ ⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲇⲉ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲧⲱⲟⲩⲛ ⲛⲅⲃⲱⲕ ⲉⲫⲓⲣ ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩⲧⲉ ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ ⲡⲉⲧⲥⲟⲩⲧⲱⲛ ⲛⲅϣⲓⲛⲉϩⲙ ⲡⲏⲓ ⲛⲓⲟⲩⲇⲁⲥ ⲛⲥⲁ ⲟⲩⲣⲙⲧⲁⲣⲥⲟⲥ ⲉⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲡⲉ ⲥⲁⲩⲗⲟⲥ ⲉⲓⲥ ϩⲏⲏⲧⲉ ⲅⲁⲣ ⲛⲧⲟϥ ⲉϥϣⲗⲏⲗ
12 ai ka parë në vegim një njeri, me emër Anania, duke hyrë dhe duke i vënë duart për t’ia kthyer dritën e syve”.
ⲓ̅ⲃ̅ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉⲩⲣⲱⲙⲉ ϫⲉ ⲁⲛⲁⲛⲓⲁⲥ ⲉⲁϥⲃⲱⲕ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲁϥⲧⲁⲗⲉ ⲧⲟⲟⲧϥ ⲉϫⲱϥ ϫⲉ ⲉϥⲉⲛⲁⲩ ⲉⲃⲟⲗ
13 Atëherë Anania u përgjigj: “O Zot, nga shumë veta kam dëgjuar për këtë njeri se sa të këqija u ka bërë shenjtorëve të tu në Jeruzalem.
ⲓ̅ⲅ̅ⲁϥⲟⲩⲱϣⲃ ⲇⲉ ⲛϭⲓ ⲁⲛⲁⲛⲓⲁⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲁⲓⲥⲱⲧⲙ ⲛⲧⲛ ϩⲁϩ ⲉⲧⲃⲉ ⲡⲉⲓⲣⲱⲙⲉ ϫⲉ ⲁϥⲣϩⲁϩⲙ ⲡⲉⲑⲟⲟⲩ ⲛⲛⲉⲕⲡⲉⲧⲟⲩⲁⲁⲃ ϩⲛ ⲑⲓⲗⲏⲙ
14 Dhe ai ka këtu një autorizim nga krerët e priftërinjve për të burgosur të gjithë ata që thërrasin emrin tënd”.
ⲓ̅ⲇ̅ⲁⲩⲱ ⲟⲛ ⲁϥϫⲓ ⲉⲝⲟⲩⲥⲓⲁ ⲙⲡⲉⲓⲙⲁ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲛ ⲛⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ ⲉⲙⲟⲩⲣ ⲛⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲙ ⲉⲧⲉⲡⲓⲕⲁⲗⲉⲓ ⲙⲡⲉⲕⲣⲁⲛ
15 Por Zoti i tha: “Shko, sepse ai është vegla që unë kam zgjedhur për ta sjellë emrin tim përpara johebrenjve, mbretërve dhe bijve të Izraelit.
ⲓ̅ⲉ̅ⲡⲉϫⲉ ⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲃⲱⲕ ϫⲉ ⲡⲁⲓ ⲟⲩⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲛⲁⲓ ⲛⲥⲱⲧⲡ ⲡⲉ ⲉⲧⲣⲉϥϥⲓ ϩⲁ ⲡⲁⲣⲁⲛ ⲙⲡⲉⲙⲧⲟ ⲉⲃⲟⲗ ⲛⲛϩⲉⲑⲛⲟⲥ ⲙⲛ ⲛⲉⲣⲣⲱⲟⲩ ⲙⲛ ⲛϣⲏⲣⲉ ⲙⲡⲓⲏⲗ
16 Sepse unë do t’i tregoj atij sa shumë i duhet të vuajë për emrin tim”.
ⲓ̅ⲋ̅ⲁⲛⲟⲕ ⲅⲁⲣ ϯⲛⲁⲧⲁⲙⲟϥ ⲉⲛϩⲓⲥⲉ ⲉⲧϥⲛⲁϣⲟⲡⲟⲩ ϩⲁ ⲡⲁⲣⲁⲛ
17 Atëherë Anania shkoi dhe hyri në atë shtëpi; dhe, duke i vënë duart, tha: “Vëlla Saul, Zoti Jezus, që të është shfaqur në rrugën nëpër të cilën ti po vije, më ka dërguar që të kesh përsëri dritën e syve dhe të mbushesh me Frymën e Shenjtë”.
ⲓ̅ⲍ̅ⲁϥⲙⲟⲟϣⲉ ⲇⲉ ⲛϭⲓ ⲁⲛⲁⲛⲓⲁⲥ ⲁϥⲃⲱⲕ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉⲡⲏⲓ ⲁϥⲧⲁⲗⲉ ⲛⲉϥϭⲓϫ ⲉϫⲛ ⲥⲁⲩⲗⲟⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲥⲁⲩⲗⲉ ⲡⲁⲥⲟⲛ ⲡϫⲟⲓⲥ ⲓⲥ ⲡⲉⲛⲧⲁϥⲧⲛⲛⲟⲟⲩⲧ ⲡⲁⲓ ⲛⲧⲁϥⲟⲩⲱⲛϩ ⲛⲁⲕ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ ⲧⲉϩⲓⲏ ⲉⲧⲕⲛⲏⲩ ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉⲕⲁⲥ ⲉⲕⲉⲛⲁⲩ ⲉⲃⲟⲗ ⲁⲩⲱ ⲛⲅⲙⲟⲩϩ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲙ ⲡⲉⲡⲛⲁ ⲉⲧⲟⲩⲁⲁⲃ
18 Në këtë çast i ranë nga sytë disa si luspa, dhe ai fitoi përsëri të parit; pastaj u ngrit dhe u pagëzua.
ⲓ̅ⲏ̅ⲛⲧⲉⲩⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲩϩⲉ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ ⲛⲉϥⲃⲁⲗ ⲛⲑⲉ ⲛϩⲉⲛϩⲃⲥ ⲁⲩⲱ ⲁϥⲛⲁⲩ ⲉⲃⲟⲗ ⲛⲧⲉⲩⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲁϥⲧⲱⲟⲩⲛ ⲁϥϫⲓ ⲃⲁⲡⲧⲓⲥⲙⲁ
19 Dhe, mbasi mori ushqim, ai u ripërtëri në forcë. Pastaj Sauli qëndroi disa ditë me dishepujt që ishin në Damask.
ⲓ̅ⲑ̅ⲁⲩⲱ ⲛⲧⲉⲣⲉϥⲟⲩⲱⲙ ⲁϥϭⲙϭⲟⲙ ⲁϥϣⲱⲡⲉ ⲇⲉ ⲙⲛ ⲙⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲉⲧϩⲛ ⲇⲁⲙⲁⲥⲕⲟⲥ ⲛϩⲉⲛϩⲟⲟⲩ
20 Dhe filloi menjëherë të predikojë Krishtin në sinagoga se ai është Biri i Perëndisë.
ⲕ̅ⲁⲩⲱ ⲛⲧⲉⲩⲛⲟⲩ ⲁϥⲕⲩⲣⲏⲥⲥⲉ ⲙⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲓⲥ ϩⲛ ⲛⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲛⲛⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ϫⲉ ⲡⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲉⲭⲥ ⲡϣⲏⲣⲉ ⲙⲡⲛⲟⲩⲧⲉ
21 Dhe të gjithë ata që e dëgjonin çuditeshin dhe thoshnin: “Po a nuk është ky ai që në Jeruzalem përndiqte të gjithë ata që e thërrisnin këtë emër, dhe ka ardhur këtu me synim që t’i çojë si robër te krerët e priftërinjve?”.
ⲕ̅ⲁ̅ⲁⲩⲡⲱϣⲥ ⲇⲉ ⲛϭⲓ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲙ ⲉⲧⲥⲱⲧⲙ ⲉⲣⲟϥ ⲁⲩⲱ ⲛⲉⲩϫⲱ ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲏ ⲙⲡⲁⲓ ⲁⲛ ⲡⲉ ⲉⲛⲧⲁϥϫⲱⲱⲣⲉ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ ⲑⲓⲗⲏⲙ ⲛⲛⲉⲧⲉⲡⲓⲕⲁⲗⲉⲓ ⲙⲡⲉⲓⲣⲁⲛ ⲁⲩⲱ ⲛⲧⲁⲩⲧⲛⲛⲟⲟⲩϥ ⲉⲧⲃⲉ ⲡⲁⲓ ⲉⲡⲉⲓⲙⲁ ϫⲉⲕⲁⲥ ⲉϥⲉϫⲓⲧⲟⲩ ⲉⲩⲙⲏⲣ ⲉⲣⲁⲧⲟⲩ ⲛⲛⲁⲣⲭⲓⲉⲣⲉⲩⲥ
22 Por Sauli bëhej gjithnjë e më i fortë dhe i hutonte Judenjtë që banonin në Damask, duke ua vërtetuar se Jezusi është Krishti.
ⲕ̅ⲃ̅ⲥⲁⲩⲗⲟⲥ ⲇⲉ ⲛⲉϥϭⲙϭⲟⲙ ⲛϩⲟⲩⲟ ⲁⲩⲱ ⲉϥϣⲧⲟⲣⲧⲣ ⲛⲛⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉⲧⲟⲩⲏϩ ϩⲛ ⲇⲁⲙⲁⲥⲕⲟⲥ ⲉϥⲧⲁⲙⲟ ⲙⲙⲟⲟⲩ ϫⲉ ⲡⲁⲓ ⲡⲉ ⲡⲉⲭⲥ
23 Pas shumë ditësh, Judenjtë u konsultuan bashkë që ta vrasin.
ⲕ̅ⲅ̅ⲛⲧⲉⲣⲉⲟⲩⲙⲏⲏϣⲉ ⲇⲉ ⲛϩⲟⲟⲩ ϫⲱⲕ ⲉⲃⲟⲗ ⲁⲩϫⲓ ϣⲟϫⲛⲉ ⲛϭⲓ ⲛⲓⲟⲩⲇⲁⲓ ⲉϩⲟⲧⲃⲉϥ
24 Por komploti i tyre u mor vesh nga Sauli. Dhe ditë e natë ata i ruanin portat e qytetit që të mund ta vrisnin;
ⲕ̅ⲇ̅ⲁⲩⲧⲁⲙⲉ ⲥⲁⲩⲗⲟⲥ ⲉⲡⲉⲩϣⲟϫⲛⲉ ⲛⲉⲩϩⲁⲣⲉϩ ⲇⲉ ⲉⲙⲡⲩⲗⲏ ⲙⲡⲉϩⲟⲟⲩ ⲙⲛ ⲧⲉⲩϣⲏ ϫⲉⲕⲁⲥ ⲉⲩⲉⲙⲟⲩⲟⲩⲧ ⲙⲙⲟϥ
25 atëherë dishepujt e morën natën dhe e zbritën poshtë nga muri, në një shportë.
ⲕ̅ⲉ̅ⲁⲩϫⲓⲧϥ ⲇⲉ ⲛϭⲓ ⲙⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲁⲩⲭⲁⲗⲁ ⲙⲙⲟϥ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲙ ⲡⲥⲟⲃⲧ ϩⲛ ⲟⲩⲃⲓⲣ ⲛⲧⲉⲩϣⲏ
26 Si arriti në Jeruzalem, Sauli u përpoq të bashkohej me dishepujt, por të gjithë kishin frikë nga ai, sepse nuk mund të besonin se ai ishte dishepull.
ⲕ̅ⲋ̅ⲛⲧⲉⲣⲉϥⲃⲱⲕ ⲇⲉ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉⲑⲓⲗⲏⲙ ⲁϥϫⲱⲛⲧ ⲉⲧⲟϭϥ ⲉⲙⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲁⲩⲱ ⲛⲉⲩⲣ ϩⲟⲧⲉ ϩⲏⲧϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲥⲉⲡⲓⲥⲧⲉⲩⲉ ⲁⲛ ϫⲉ ⲟⲩⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲡⲉ
27 Atëherë Barnaba e mori dhe e çoi tek apostujt, dhe u tregoi se si ai, gjatë udhëtimit, e kishte parë Zotin që i kishte folur, dhe si kishte folur në Damask lirshëm në emër të Jezusit.
ⲕ̅ⲍ̅ⲃⲁⲣⲛⲁⲃⲁⲥ ⲇⲉ ⲁϥⲁⲙⲁϩⲧⲉ ⲙⲙⲟϥ ⲁϥϫⲓⲧϥ ⲉⲣⲁⲧⲟⲩ ⲛⲛⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⲁⲩⲱ ⲁϥⲧⲁⲙⲟⲟⲩ ⲉⲑⲉⲛⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲉⲡϫⲟⲉⲓⲥ ϩⲛ ⲧⲉϩⲓⲏ ⲁⲩⲱ ϫⲉ ⲁϥϣⲁϫⲉ ⲛⲙⲙⲁϥ ⲁⲩⲱ ⲛⲑⲉ ⲛⲧⲁϥⲡⲁⲣⲣⲏⲥⲓⲁⲍⲉ ⲙⲙⲟϥ ϩⲛ ⲇⲁⲙⲁⲥⲕⲟⲥ ϩⲙ ⲡⲣⲁⲛ ⲛⲓⲥ
28 Kështu ai qëndroi me ta në Jeruzalem, dhe shkonte e vinte, dhe fliste lirshëm në emër të Zotit Jezus.
ⲕ̅ⲏ̅ⲛⲉϥϣⲟⲟⲡ ⲇⲉ ⲛⲙⲙⲁⲩ ⲡⲉ ⲉϥⲃⲏⲕ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉϥⲛⲏⲩ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ ⲑⲓⲗⲏⲙ ⲁⲩⲱ ⲉϥⲡⲁⲣⲣⲏⲥⲓⲁⲍⲉ ⲙⲙⲟϥ ϩⲙ ⲡⲣⲁⲛ ⲙⲡϫⲟⲉⲓⲥ
29 Ai u fliste dhe diskutonte me helenistët, por ata kërkonin ta vrisnin.
ⲕ̅ⲑ̅ⲛⲉϥϣⲁϫⲉ ⲇⲉ ⲁⲩⲱ ⲛⲉϥϯⲧⲱⲛ ⲙⲛ ⲛⲟⲩⲉⲉⲓⲉⲛⲓⲛ ⲛⲧⲟⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲩϩⲓⲧⲟⲟⲧⲟⲩ ⲉϩⲟⲧⲃⲉϥ
30 Por vëllezërit, kur e morën vesh, e çuan në Cezare dhe që andej e nisën për në Tars.
ⲗ̅ⲛⲧⲉⲣⲟⲩⲉⲓⲙⲉ ⲇⲉ ⲛϭⲓ ⲛⲉⲥⲛⲏⲩ ⲁⲩⲛⲧϥ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉⲕⲁⲓⲥⲁⲣⲓⲁ ⲛⲧⲉⲩϣⲏ ⲁⲩⲱ ⲁⲩϫⲟⲟⲩϥ ⲉⲧⲁⲣⲥⲟⲥ
31 Kështu në mbarë Judenë, në Galile dhe në Samari kishat kishin paqe dhe ndërtoheshin. Dhe duke ecur në druajtjen e Zotit dhe në ngushëllimin e Frymës së Shenjtë, shumoheshin.
ⲗ̅ⲁ̅ⲧⲉⲕⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ⲇⲉ ⲉⲧϩⲛ ϯⲟⲩⲇⲁⲓⲁ ⲧⲏⲣⲥ ⲙⲛ ⲧⲅⲁⲗⲓⲗⲁⲓⲁ ⲙⲛ ⲧⲥⲁⲙⲁⲣⲓⲁ ⲛⲉⲥϣⲟⲟⲡ ϩⲛ ⲟⲩⲉⲓⲣⲏⲛⲏ ⲉⲩⲕⲱⲧ ⲙⲙⲟⲥ ⲉⲥⲙⲟⲟϣⲉ ϩⲛ ⲑⲟⲧⲉ ⲙⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲁⲩⲱ ϩⲙ ⲡⲥⲟⲡⲥ ⲙⲡⲉⲡⲛⲁ ⲉⲧⲟⲩⲁⲁⲃ ⲛⲉⲥⲁϣⲁⲓ
32 Por ndodhi që, ndërsa Pjetri po e përshkonte gjithë vendin, erdhi edhe te shenjtorët që banonin në Lida.
ⲗ̅ⲃ̅ⲁⲥϣⲱⲡⲉ ⲇⲉ ⲛⲧⲉⲣⲉⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲉⲓ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲛ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲙ ⲉⲧⲣⲉϥⲃⲱⲕ ϣⲁ ⲛⲉⲧⲟⲩⲁⲁⲃ ⲉⲧⲟⲩⲏϩ ϩⲛ ⲗⲩⲇⲇⲁ
33 Aty ai gjeti një njeri me emër Enea, i cili tashmë prej tetë vjetësh dergjej në shtrat, sepse ishte i paralizuar.
ⲗ̅ⲅ̅ⲁⲩⲱ ⲁϥϩⲉ ⲉⲩⲣⲱⲙⲉ ⲙⲙⲁⲩ ⲉⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲡⲉ ⲉⲛⲛⲁⲓⲁⲥ ⲉⲁϥⲣϣⲙⲟⲩⲛⲉ ⲛⲣⲟⲙⲡⲉ ⲉϥⲥⲏϭⲉϥⲛⲏϫ ϩⲓϫⲛ ⲟⲩϭⲗⲟϭ
34 Pjetri i tha: “Enea, Jezusi, Krishti, të shëron; çohu dhe ndreqe shtratin”. Dhe ai u ngrit menjëherë.
ⲗ̅ⲇ̅ⲁⲩⲱ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲁϥϭⲱϣⲧ ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲉⲛⲁⲓⲁ ⲁϥⲧⲁⲗϭⲟⲕ ⲛϭⲓ ⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲓⲥ ⲡⲉⲭⲥⲧⲱⲟⲩⲛ ⲛⲅⲡⲱⲣϣ ϩⲁⲣⲟⲕ ⲁⲩⲱ ⲛⲧⲉⲩⲛⲟⲩ ⲁϥⲧⲱⲟⲩⲛ
35 Dhe të gjithë banorët e Lidës dhe të Saronit e panë dhe u kthyen te Zoti.
ⲗ̅ⲉ̅ⲁⲩⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⲉⲣⲟϥ ⲛϭⲓ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲙ ⲉⲧⲟⲩⲏϩ ϩⲛ ⲗⲩⲇⲇⲁ ⲙⲛ ⲥⲁⲣⲱⲛⲁ ⲁⲩⲱ ⲁϩⲁϩ ⲕⲟⲧⲟⲩ ⲉⲡⲛⲟⲩⲧⲉ
36 Por në Jopë ishte një dishepull me emër Tabitha, që do të thotë Gazelë; ajo bënte shumë vepra të mira dhe jepte shumë lëmoshë.
ⲗ̅ⲋ̅ⲛⲉⲩⲛ ⲟⲩⲥⲱⲛⲉ ⲇⲉ ϩⲛ ⲓⲟⲡⲡⲏ ⲉⲡⲉⲥⲣⲁⲛ ⲡⲉ ⲧⲁⲃⲓⲑⲁ ⲧⲁⲓ ⲉϣⲁⲩⲟⲩⲁϩⲙⲉⲥ ϫⲉ ⲧⲟⲣⲕⲁⲥ ⲧⲁⲓ ⲛⲉⲥϫⲏⲕ ⲉⲃⲟⲗ ⲡⲉ ⲛϩⲱⲃ ⲛⲓⲙ ⲉⲛⲁⲛⲟⲩϥ ϩⲓ ⲙⲛⲧⲛⲁ ⲛⲁⲓ ⲉⲛⲉⲥⲉⲓⲣⲉ ⲙⲙⲟⲟⲩ
37 Por në ato ditë ndodhi që ajo u sëmur dhe vdiq. Pasi e lanë, e vunë në një dhomë në katin e sipërm.
ⲗ̅ⲍ̅ⲁⲥϣⲱⲡⲉ ⲇⲉ ϩⲛ ⲛⲉϩⲟⲟⲩ ⲉⲧⲙⲙⲁⲩ ⲉⲧⲣⲉⲥϣⲱⲛⲉ ⲛⲥⲙⲟⲩ ⲁⲩϫⲟⲕⲙⲉⲥ ⲇⲉ ⲁⲩⲱ ⲁⲩⲕⲁⲁⲥ ϩⲛ ⲟⲩⲙⲁ ⲛⲧⲡⲉ
38 Dhe, duke qenë se Lida është afër Jopës, dishepujt, kur morën vesh se Pjetri ndodhej atje, i dërguan dy burra që ta lutnin të vijë tek ata pa vonesë.
ⲗ̅ⲏ̅ⲉⲣⲉⲗⲩⲇⲇⲁ ⲇⲉ ϩⲏⲛ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉⲓⲟⲡⲡⲏ ⲛⲧⲉⲣⲟⲩⲥⲱⲧⲙ ϫⲉ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲙⲙⲁⲩ ⲁⲩϫⲟⲟⲩ ϣⲁⲣⲟϥ ⲛⲣⲱⲙⲉ ⲥⲛⲁⲩ ⲉⲩⲥⲟⲡⲥ ⲙⲙⲟϥ ⲉⲩϫⲱ ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲡⲣϫⲛⲁⲁⲩ ⲉⲉⲓ ϣⲁⲣⲟⲛ
39 Atëherë Pjetri u ngrit dhe u nis bashkë me ta. Sapo arriti, e çuan në dhomën lart; të gjitha gratë e veja i dolën atij duke qarë dhe i treguan tunikat dhe veshjet që kishte punuar Gazela, sa ishte bashkë me to.
ⲗ̅ⲑ̅ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲇⲉ ⲁϥⲧⲱⲟⲩⲛ ⲁϥⲃⲱⲕ ⲛⲙⲙⲁⲩ ⲛⲧⲉⲣⲉϥⲉⲓ ⲇⲉ ⲁⲩϫⲓⲧϥ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉⲡⲙⲁ ⲛⲧⲡⲉ ⲁⲩⲱ ⲁⲛⲉⲭⲏⲣⲁ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲁϩⲉⲣⲁⲧⲟⲩ ⲉⲣⲟϥ ⲉⲩⲣⲓⲙⲉ ⲉⲩⲧⲥⲁⲃⲟ ⲙⲙⲟϥ ⲉϩⲉⲛϣⲧⲏⲛ ⲙⲛ ϩⲉⲛϩⲟⲓⲧⲉ ⲛⲁⲓ ⲉⲛⲉⲥⲧⲁⲙⲓⲟ ⲙⲙⲟⲟⲩ ⲉⲥⲛⲙⲙⲁⲩ ⲛϭⲓ ⲇⲟⲣⲕⲁⲥ
40 Atëherë Pjetri, mbasi i nxori jashtë të gjithë, u ngjunjëzua dhe u lut. Pastaj iu kthye trupit dhe tha: “Tabitha, çohu!”. Dhe ajo i hapi sytë dhe, si pa Pjetrin, u ngrit ndenjur.
ⲙ̅ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲇⲉ ⲛⲧⲉⲣⲉϥⲛⲟⲩϫⲉ ⲉⲃⲟⲗ ⲛⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲙ ⲁⲩⲱ ⲁϥⲕⲱⲗϫ ⲛⲛⲉϥⲡⲁⲧ ⲁϥϣⲗⲏⲗ ⲁϥⲕⲧⲟϥ ⲇⲉ ⲉⲡⲥⲱⲙⲁ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲧⲁⲃⲓⲑⲁ ⲧⲱⲟⲩⲛ ϩⲙ ⲡⲣⲁⲛ ⲙⲡⲉⲛϫⲟⲉⲓⲥ ⲓⲥ ⲡⲉⲭⲥ ⲛⲧⲟⲥ ⲇⲉ ⲁⲥⲟⲩⲱⲛ ⲛⲛⲉⲥⲃⲁⲗ ⲛⲧⲉⲩⲛⲟⲩ ⲁⲩⲱ ⲛⲧⲉⲣⲉⲥⲛⲁⲩ ⲉⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲁⲥϩⲙⲟⲟⲥ
41 Ai i dha dorën dhe e ndihmoi të ngrihet; dhe, si thirri shenjtorët dhe gratë e veja, ua tregoi të gjallë.
ⲙ̅ⲁ̅ⲁϥϯⲧⲟⲟⲧⲥ ⲇⲉ ⲁϥⲧⲟⲩⲛⲟⲥⲥ ⲁⲩⲱ ⲁϥⲙⲟⲩⲧⲉ ⲉⲛⲉⲧⲟⲩⲁⲁⲃ ⲙⲛ ⲛⲉⲭⲏⲣⲁ ⲁϥⲧⲁϩⲟⲥ ⲉⲣⲁⲧⲥ ⲛⲁⲩ ⲉⲥⲟⲛϩ
42 Kjo u muar vesh në mbarë Jopën, dhe shumë veta besuan në Zotin.
ⲙ̅ⲃ̅ⲁⲡⲁⲓ ϣⲱⲡⲉ ⲉϥⲟⲩⲟⲛϩ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ ⲓⲟⲡⲡⲏ ⲧⲏⲣⲥ ⲁⲩⲱ ⲁϩⲁϩ ⲡⲓⲥⲧⲉⲩⲉ ⲉⲡϫⲟⲉⲓⲥ
43 Dhe Pjetri qëndroi disa ditë në Jopë, në shtëpinë e njëfarë Simoni, regjës lëkurësh.
ⲙ̅ⲅ̅ⲁⲥϣⲱⲡⲉ ⲇⲉ ⲉⲧⲣⲉϥϭⲱ ⲛϩⲁϩ ⲛϩⲟⲟⲩ ϩⲛ ⲓⲟⲡⲡⲏ ϩⲁⲧⲛ ⲟⲩⲁ ϫⲉ ⲥⲓⲙⲱⲛ ⲡⲃⲁⲕϣⲁⲁⲣ

< Veprat e Apostujve 9 >