Luka 9

1 Isusu akimat la jel p duavăsprjače apostolurj š lja dat săla š autoritet s potirjaskă p sufljeti alji rovj š s puată s likujaskă p bulnavi. 2 Lja trimjes s rubjaskă Bună vorbă d cara alu Dimizov š s likujaskă p bulnavi. 3 Isusu lja zăs: “Nimika nu lăc ku voj p drum: nić băcu, nić tašna, nić mălaju, nić banji, nić altje kămăšj! 4 Kănd utrăc ăn bilo karje kasă s prinoćic ăn klo, răminjec ăn ja pănd god nu pljikăc ăn altu trg. 5 Undje p voj nu v primjaštje, pănd išăc d trgula istrisăc prašăna dăpă pićuarje s lji upozoric p kazna alu Dimizov.” 6 Učenikurlje apljikat š umbla p saturj. Rubja Bună vorbă d Dimizov š likuja p lumja pistot. 7 Herod, karje irja vladaru d regija Galileja, auzăt tot će sa dogodit š afost zbunjen daja će njeka lumje rubja: “Isusu je Ivan karje bitjază. Sa skulat dăla morc.” 8 Altu rubja: “Isusu je Ilija karje trjebje s vije.” A d trje jar azăs: “Isusu je unu d prorokurj karje majdată atrijit. Sa tors dăla morc.” 9 A Herod azăs: “Jo azăs s taje kapu alu Ivan karje bitjază š nu puatje s fije k jel je mort. Ćinje atunča omusta d karje atăta aud?” Aša akătă prilikă s vjadă p Isusu. 10 Kănd apostoli sa tors ăndrăt undje irja Isusu, je arubit aluj tot če afukut. Atunča Isusu lja dus ku jel š apljikat s fije săngur upruapje d trg karje sa kimat Betsaida. 11 Mulc lumje asaznajit aja š apljikat dăpă Isusu. Isusu lja primit š rubja Bună vorbă d cara alu Dimizov š likuja p toc karje trjebje s likujaskă. 12 Kănd zuva kidja, avinjit duavăsprjače apostolurj la Isusu š ja zăs: “Las p lumja s pljaće p saturj š p okolică s găsaskă mănkarje š undje s s kulčje daja će ištjem aića undje nuje nimika.” 13 A Isusu zăće: “Voj lji nahranic.” A je zăće: “Avjem samo činjč mălajur š doj pještj. Zar s pljikăm š s kuprăm mănkarje d tot narodu?” 14 A lja fost oko činč mij d vojnićj. Isusu p aja azăs alu učenikurj aluj: “Zăćec alu lumjej s šagă ăn grupje oko činzăć.” 15 Š učenikurlje afukut aša š lumja ašăžut. 16 Isusu alat činjč mălajurj š doj pještj, sa ujtat ăn čerj, š azahvaljit alu Dimizov d mănkarje š arupt mălaju š adat mălaju š pjaštje la učenikurj s podiljaskă alu lumjej. 17 Toc avut s mălănće kăt god aputut. Š još duavăsprjače d korpje sa nakupit d ostatkurj d mălaj š d pještj. 18 Majklo, Isusu apljikat dăpartje dăla lumje s s ruađe š učenikurlje aluj apljikat ku jel. Kănd Isusu aprestanit s s ruađje lja tribat: “Će rubjaštje lumja ćinje sănt jo?” 19 Je aodgovorit: “Mulc zăće k ješt Ivan karje bitjază, alcă zăće k ješt Ilija, š alcă njeki zăće jar k ješt unu d prorokurj karje majdată atrijit š ta tors dăla morc.” 20 A atunča Isusu azăs alu učenikurlje aluj: “A voj, će zăćec ćinje sănt jo?” Petar zăće: “Tu ješt Kristu, spasitelju karje Dimizov atrimjes!” 21 A Isusu lja zapovidit s nu zăkă alu nimilja. 22 Azăs: “Jo, Bijatu alu Omuluj, mora mult s patjesk. Vođilje alu židovilor, glavni popurlje, š učitelji d zakonu alu Mojsije mora s m odbacaskă. Mora s m umuară š aldă trje zălje jo mora s fiju adrikat dăla morc.” 23 Atunča Isusu azăs alu lumjej: “Akă njeko vrja s fije učeniku alu mjov mora s s odriknjaskă săngur d jel, š tuată zuva s ja aluj kruča š s pratjaskă p minje. 24 K ćinje god vrja životu aluj s spasaskă, osă l pjargă; a ćinje god izgubjaštje životu aluj d minje, osă l spasaskă. 25 Će koristjaštje alu omuluj akă dubidjaštje tot pămăntu, ali pjardje săngur p jel? 26 Ćinje god arje rušunje d minje š d vorbilje alji mjalje, jo, Bijatu alu Omuluj, isto aša š d jel osă am rušunje kănd jo vinja ku slava amja š ku slava alu Tatumjev š ku slava alu anđelilor alu svănt. 27 Punjec urjajkje k istina je: njeki dăla voj karje aiča stă nusă muară pănd nu vjadje cara alu Dimizov.” 28 Otprilike opt zălje dăpă aja če lja zăs aja, adus Isusu ku jel p Petar, p Ivan š p Jakov š apljikat p djal s s ruađe. 29 Š pănd Isusu s ruga, lica aluj sa promjenit, a cualjilje ja sajit čisto albă. 30 Dăturdată, doj omurj sa pojavit š arubit ku Isusu. Ălja afost Mojsije š proroku Ilija. 31 Sa pojavit ăn marje sjaj š arubit ku Isusu d izlazaku aluj d pămăntusta, karje Isusu uskoro osă fakă ăn Jeruzalem s ispunjaskă volja alu Dimizov. 32 Pănd Isusu s ruga, Petar š je karje afost ku jel lja pukat somnu. Kănd sa skulat, avuzut marje lumină karje vinje dăla Isusu š doj omurj karje astat pănglu jel. 33 Pănd Mojsije š Ilija sa sprimit s pljače dăla Isusu, Petar azăs alu Isusuluj, ali nič jel na štijut če rubjaštje: “Gospodarulje, binje je če ištjem aiča ku voj. Fićem trje kolibje: una cije, una alu Mojsije, š una alu Ilije.” 34 Pănd Petar aja arubit, sa pojavit oblaku, lja prekrijit š alor irja frikă. 35 Dimizov lja rubit dăn oblak: “Ăsta je Bijatu alu mjov karje jo lam kuljes s fije caru! P jel skultac!” 36 Š kănd je auzăt glasu, avizut samo p Isusu. Je atukut ăn zuviljalja š alu nimilja na rubit d aja če je avizut. 37 Kănd alta zuvă sa dat ăn zos dăpă djal, multje lumje karje irja ačija avinjit la Isusu. 38 Dăturdată, njeki om ăntru multje lumje astrigat š sa rugat mult d jel: “Učiteljulje, ujtitje la bijatu alu mjov, k jel je jedini kupil alu mjov. 39 Jakă, sufljet alu rov mult vorj l pukă š dăturdată jel ăčapje s căpje. La runkă ăn grčurj š ji pljika pjena p gură. Š nu l lasă pănă god skroz nu l iscrpijaštje. 40 Ma rugat d učenikurlje alji tjej s l putirjaskă, ali na putut.” 41 Atunča Isusu azăs: “Lumjo karje trijic ăn vrijamjasta, voj nu kridjec š ištjec strikac! Jo afost ku voj atăta d mult š jar nu kridjec. M trjeb kăt mora s tripjesk p voj? Duj aića p bijatu alu tov!” 42 Š pănd bijatu avinjit la Isusu, sufljetu alu rov la duburăt š jel ančiput s s grčaskă. A Isusu alu sufljetuluj alu rov azapovidit s jašă š alikujit p bijatu š la dat la tatusov. 43 Toc karje irja ačija sa mirat d moć alu Dimizov. Pănd toc sa mirat la asta š la tot će Isusu fače, jel azăs alu učenikurlje aluj: 44 “Punjec binje urjajkje če vu zăk: Još ucără lumja osă predajaskă p minje, p Bijatu alu Omuluj, ăn vlastu la dušmanji alji mjej.” 45 Ali je na štijut če jel avrut s zăkă. Aja značală afost skuns dăla je. Je na putut s razumjaskă š lja fost frikă s l trjabje d aja. 46 Učenikurlje ančiput s raspravljaskă ćinje dăla je maj marje. 47 Aštijut d čaja raspravljaštje Isusu daja alat p kupilu, š la pus pănglu jel. 48 Š Isusu lji azăs: “Ćinje ku drag primjaštje p kupilusta păntruv minje, primjaštje š p minje. A ćinje p minje primjaštje, primjaštje š p Dimizov karje ma trimjes. Istina je: ćinje je majmik ăntru voj toc, ăla je maj marje!” 49 Ivan p asta azăs alu Isusuluj: “Gospodarulje, noj avizut p njeko karje ăn lumje alu tov zapovidjaštje alu sufljeti alji rovj s jašă d lumje. Noj amzăs aluj s nu fakă aja daja će nuje učeniku alu tov kašă če ištjem noj.” 50 Isusu azăs: “Nu branic! Akă njeko nu lukrjază pătruv voj, jel atunča lukrjază ku voj!” 51 Kănd s približa vrijamja s ja Dimizov p Isusu ăn čerj, Isusu aodlučit k avinjit vrijamja s pljaće ăn Jeruzalem, 52 š atunča atrimjes p glasnici la intja aluj. Glasnici apljikat š autrat ăn sat ăn regija Samarija s ji priprimjaskă če ji trjebje. 53 A klo lumja na vurut s l primjaskă daja će pljika ăn Jeruzalem. 54 Kănd učenikurlje Jakov š Ivan auzăt k lumja ăn Samarija na primit p Isusu, je azăs: “Domnulje, vraj s zapovidim s lja pringă foku d čerj?” 55 A Isusu sa okrenit š lja ukorit p Jakov š p Ivan s nu fakă aja. 56 Atunča Isusu š učenikurlje aluj apljikat ăn altu sat. 57 Pănd je još pljika p drum, njeko azăs alu Isusuluj: “Pljek dăpă tinje undje god tu plječ.” 58 Isusu ja zăs: “Lisica arje jamă š puji arje kujb, a jo, Bijatu alu Omuluj, nam lok alu mjov d kulkat.” 59 Atunča Isusu azăs alu altuluj: “Vină dăpă minje!” A jel azăs: “Domnulje, lasămă majdată s pljek s grop p tatimjov.” 60 Isusu ja zăs: “Las p morcă s gruapje p alor morcă, a tu fuđ š rubjaštje alu alculor Bună vorbă d cara alu Dimizov.” 61 Š još njeko zăće: “Domnulje, viu dăpă tinje, ali dopustjaštjem majdată s m oprostijesk ku ukućanji mjej.” 62 Isusu ja zăs: “Akă ănčepj s orještj ravno, a tăujc dăpă tinje, tu nu poc s služăštj ăn cara alu Dimizov.”