Luka 19

1 Isusu auntrat ăn Jerihon. Pănd jel atrikut p trgula, 2 afost ăn klo unu om karje sa kimat Zakej. Jel irja glavni porezniku ăn aja regija d Rim š mult bogat om. 3 Apokušăt s vjadă p Isusu činje je jel, ali afost mik š nu putja s l vjadă pisti multă lumje 4 Jel daja adat fuga la intje s s urjče p smokvă pănglă karje tribja Isusu s trjaće s puată p ja s l vjadă. 5 Kănd Isusu ažuns pănla smokvă, sa ujtat ăn sus š ja zăs aluj: “Zakeju, majdată dătje ăn žos! Astăz mora s viu la tinje ăn gostjamje.” 6 Zakej majdată sa dat ăn žos š la primit p Isusu ăn gostjamje, tot bukurat. 7 Ali tuată lumja karje avizut aja ančiput s čakaljaskă: “Nu trjebje s pljaće ăn gostjamje la omu rov!” 8 A majklo Zakej saskulat š zăće alu Domnuluj alu Isusuluj: “Jakă pola d imanja amja dau alu lumjej karje je sărakă, a p tot ăla p karje la šălat s ji tork d patru vorj kăta am alat dăla jel.” 9 Isusu azăs p aja: “Astăz ăn kasasta avinit spasjala k š omusta je prava sămănca alu Abraham! 10 Jo, Bijatu alu Omuluj, am avinit s kat š s spasăsk p lumja karje je părdută.” 11 Pănd lumje apus urjajkje la Isusu, daja če irja la upruapje d Jeruzalem š je agădit k s cara alu Dimizov akuma s pojavjaštje, Isusu lja spus asta vorbă: 12 “Neki om dăn familjije bună sa sprimit s putujaskă p dăpartje pămănt. Jel atribut s pljaće ăn klo s dubidjaskă vlastu dăla caru marje. Atunča s ăntuarče ăn pămăntu aluj s puată s vladjaskă ka caru. 13 Majdată nego če apljikat akimat p zjaće argac da aluj, adat alu tot ăsută kovanic d arđint š lja zăs: ‘Trgujic pănă god jo nu vinja.’ 14 Ali lumja d pămăntula aluj l mărza š atrimjes la caru alu marje p poslanikurlje s zăkă: ‘Nu vrjem jel s carujaskă p noj.’ 15 Ali jel adubidit vlastu s fije car. Š kănd sa tors a kasă, zapovidit s kjamje p argacă alu karje jel adat banji. Avurut s štije kăt tot ăla zaradit d jel. 16 Prvi argat avinit š zăće: ‘Gospodarulje am koristit banjišta karje maj dat š afukut zaradă d zjače vorj majmult.’ 17 Zăće caru: ‘Bun lukru! Bun ješt argat. Daja će afost vjeran ăn majmikă, c dau s vladješt p zjače trgurj.’ 18 Altu argat avinit š zăće: ‘Gospodarulje, am koristit banjišta karje maj dat š afukut zaradă d još činč vorj majmult.’ 19 Š p aja caru zăće: ‘Tu osă vladjaštje p činč trgurj.’ 20 Ali aldă trjej argat avinit frzdă zaradă š ji zăće: ‘Gospodarulje, jakăc arđintu. Lam cănut skuns ăn maramică. 21 Ma fost frikă d tinje daja će ješt strog om. Jaj tuată zaradă dăla ăla če alcă uložăt d tinje š căj tuată bugacija dăla je karje ukrizat d tinje.’ 22 Caru ja zăs: ‘Argatulje alu rov! C sudjesk p aja će azăs tu. Tu zăć k sănt strog. Tu zăć jo jav tuată zarada dăla ăla če alcă auložăt d minje š jo căv tuată bugacija dăla je karje ukrizat d minje! 23 Dăće atunča na pus banji alji mje p bankă? Aša barem adobidja kamatje.’ 24 Atunča caru zăće alu lumje karje afost aića upruapje: ‘Lăcăj dăla jel ăsută kovanic d arđint š dăcăj alu ăla karje zaradit zjaće vorj maj mult!’ 25 Je azăs: ‘Ali, gospodarulje, jel arje mij kovanic d arđint!’ 26 Caru azăs, ‘Istina je tot ăla karje koristjaštje binilje aja će adobidit, osă dobidjaskă još majmult, a toc karje nu koristjaštje binilje aja če adobidit, osă s s ja š aja če arje. 27 Ali ălja dušmani alji mjej, karje na vrut s lji fiu caru, dučecălje aića š lji umurăc la intja amja.’” 28 Pošto Isusu lja zăs aja, nastavit s pljaće la intja alor kătră Jeruzalem. 29 Kănd avinit la upruapje d saturj Betfaga š Betanija maj upruapje p djal Maslina, atrimjes la intje p doj učenikurj. 30 Lja zăs: “Fuđic ăn satula la intja avuastră. Š čim utrăc, osă vidjec p magaracu alu tănăr karje je ljigat karje nimilja nu la jahit. Dizljigăcălăj š dućecălăj aića. 31 Akă ăntrijabă njeko p voj: ‘Dăće dizljigăc p magaracu alu tănăr?’ Zăćec samo: ‘Trjebje alu Domnuluj.’” 32 Je apljikat š agăsăt toto kum lja zăs Isusu. 33 Kănd je dizljigat, lumja alu činje magaracu lja tribat: “Dăće dizljigăc p magaracu alu tănăr?” 34 Je lja zăs: “Alu Domnuluj trjabje.” 35 Je adus p magaracu alu tănăr la Isusu š prebacăt pisti jel ogrtači alor š apus p Isusu p magarac s šagă. 36 Pănd Isusu pljika mulc lumje raširit alor ogrtačurlje p drum la intja alu Isusuluj s ji pokazaskă častu. 37 Kănd Isusu sa preblžăt undje drumu s slubadje dăpă djal Maslina, učenikurj š mulcă lumje karje kridja ăn Isusu ančiput p tot glasu s s radujaskă š s slavjaskă p Dimizov d tuată čuda karje avizut če Isusu majdată afukut. 38 Je rubja: “Blagoslovit p caru p karje Domnu atrimjes! Hvaljic p Dimizov karje dă miru! Slava alu Dimizov karje vladjaštje p čerj!” 39 Ali njeki farizeji karje irja ăn klo azăs: “Učiteljulje, zapovidjaštje alu učenikurlje alji tej s takă!” 40 Isusu zăće: “Akă je osă takă, istina je, š buluvanji p tot glasu osă s radujaskă!” 41 Kănd Isusu avinit la upruapje la Jeruzalem š avuzut trgu, plănđja dăpă lumjaja ăn trgula 42 š azăs: “Kănd barem samo s štijec će vuavă osă adukă miru! Ali akuma je vuavă skuns. 43 K vinje vrijamja kănd dušmani alji voštri s gradjaskă kulje pănglu zidu alu trguluj s vu napadjaskă d tuatje părcă, vuastja alor osă vu okuljaskă š nu putjec s fuđic. 44 Nu s lasă ăn trgu alu vostru nič unu buluvan p buluvan. Je osă uništjaskă tot trgu alu vostru š tot čije ăn jel voj daja će na prepoznajit asta vrijamje kănd Dimizov p voj avinjit s vu spasaskă.” 45 Kănd auntrat ăn dvorišta alu Hramuluj, Isusu ančiput dăn jel s putirjaskă p tuată lumja karje ăn klo vindje. 46 Isusu lja zăs: “Skris je ăn Sveta pismă: ‘Alu mjov Hramu s fije loku d rugală’, a voj pretvorit ăn lok undje s skupjaštje lopovi!” 47 Dăpă aja Isusu tuată zuva ănvăca ăn dvorišta alu Hramuluj. Glavni popurlje š učitelji d zakonu alu Mojsije š alcă vođe alu židovilor sujta kum s l apuče p Isusu š s l osudjaskă p muartje. 48 Ali je nu ja putut nimika s ji fakă daja če tot narodu upija tuată vorba karje Isusu rubja.