Luka 17

1 Atunča Isusu azăs alu učenikurlje aluj: “Lumja sigurno osă fakă stvaruj d karje p alcă navadjaštje p grešală. Ali grjev alu toc karje natirjaštje p njeko altu p grešală. 2 Alu omula arfi majbinje njeko s la runče ăn apă ku marje buluvnan pănglă găt, njego s navadjaskă p grešală p una dăla majmik om. 3 Pa păzăcăvă če fičec. Š akă još unu dăla učeniku alu mjov, pogrišaštje, zi k aja će afukut k nuje binje š ji jartjej akă s okrinja dăla grešală aluj. 4 Čak š akă d šaptje vorj p zuvă pogrišaštje putriv tinje š šaptje vorj s tuarćje š priznajaštje aja če afukut k nuj binje, jartăj!” 5 Atunča apostoli azăs alu Domnuluj Isusuluj: “Ažutănje s kridjem majmult!” 6 A Domnu Isusu lja zăs: “Akă avjec vjeră atăta pucăn kašă sămănca alu goruščică, aputja s zăćec alu dudusta: ‘Skuatitje ku korijenu d pămănt š posadjaštitje ăn apă’, š apunja urjajke la voj. 7 Zăćem k njeko dăla voj arje argat karje orjaštje ili s brinjaštje d voj. Kănd argatu s tuarčje d polje, dali gospodaru izića: ‘Vină akuma, šăz š mălănkă’? Nuvrja! 8 Umjesto aja, osă zăkă gospodaru aša: ‘Priredjaštjem vičera! Dăzbrakitje š poslužaštjem p minje ku mănkarja š ku bjarja! A kănd jo završa, poc tu s mălănč š s bjaj.’ 9 Dugujaštje alu argatuluj s ji zahvaljaskă dăja će afukut aja će irja aluj zapovjedit? Nu! 10 Aša š voj, kănd fičec aja tot če vuavă Dimizov azapovidit, zăćec: ‘Noj ištjem samo argac š nu zaslužăm pohvalje k samo obavim dužnost alu nostru.’” 11 Pănd Isusu još uvjek apljikat kărti Jeruzalem š putuja pănglă granică alu regija Samarije š regija Galileja, 12 avinjit pănla njeki sat. Pănd autrat ăn sat, la vizut zjače lumje karje avja gubă, zarazna buală p pjalje. Je astat majdăpartje 13 š apoćinjit s striđje d tot glasu: “Isusulje, gospodarulje, smilujaštitje p noj!” 14 Kănd Isusu lja vizut, lja zăs: “Fuđic š pukazăcăvă la popje s puatje je s vu pregledjaskă!” Pănd apljikat kărti popje, sa likujit d gubă. 15 Kănd unu d je avizut k je likujit, sa tors s slavjaskă p Dimizov p tot glasu. 16 Akuzut la intja alu Isusuluj ku fălči kărti pămănt š ji zahvalit. Afost omula d Samarija. 17 P aja Isusu azăs alu ălja karje afost ku jel: “Zar Dimizov na alikujit p zjače lumje? Undje ăla alanc nuavă? 18 Kako puatje s fije k ăsta karje nuje Židov jedini karje sa tors mije š zahvaljit alu Dimizov?” 19 A alu omuluj atunča Isusu azăs: “Skual š fuđ. Tu ta likujit daja če akrizut.” 20 Ăn una zuvă farizeji atribat p Isusu: “Kănd vinje cara alu Dimizov?” Isusu lja odgovorit: “Omu nu puatje s predvidjaskă kănd vinja cara ăn znakurj karje promatrjaštje. 21 Lumja nu s puată s zăkă: ‘Jakălăj aića je!’, ili: ‘Jatălăj ănklo je!’ Jakă cara alu Dimizov akuma ăntru voj.” 22 Atunča alu učenikurlje aluj azăs: “Vinje vrijamja kănd s fic žaljnič s vidjec zuva kănd jo, Bijatu alu Omuluj, s m pojavjeskă, ali nu s putjec. 23 A lumj s vu zăkă: ‘Jatălăj ănklo je’, š: ‘Jakălăj aića je!’, ali nu dăc fuga dăpă jel s m kătăc. 24 K kum š munja vjadje toc kănd s pojavjaštje aša s fije ăn zuvaja kănd jo, Bijatu alu Omuluj, s m pojavjesk. 25 Ali majdată trjebje mult s tripjesk š lumja ăn asta vrijamje trjebje s m odbacaskă.” 26 Š isto aša, kum afost ăn zuvilje kănd Noa afost viuv š aša osă fije ăn zuvilje majdată kănd jo, Bijatu alu Omuluj, osă m pojavjesk: 27 Kašă uvjek nastavja s mălănče š s bja, s s ăsuarje š s miritje, tot pănla zuvă kănd Noa auntrat ăn marje brod. A atunča avinit potopu š p toc lja uništit karje na fost ăn marje brod. 28 Š isto aša kum afost ăn zuvilje kănd Lot afost viuv: lumja ăn asta regija kašă uvjek nastavja s mălănče š s bja, s kruprje š s vindă, s obradjaskă pămăntu š s gradjaskă. 29 Ali ăn zuvaja kănd Lot ajšăt d trg Sodoma ăn karje atrijit, atunča d čerj foku ku buluvanji karje ardje akuzut ka pluaja p je š p toc lja umurăt tuată lumja ăn aja regija. 30 Isto aša d turdată osă fije š ăn zuvă kănd osă m pojavjesk jo, Bijatu alu Omuluj. 31 Ćinje god ăn zuvaja p krovu alu kasăj a stvarulje alor je ăn nontru, nu s s dja ăn zos ăn kasă p stvarurj aluj! Ćinje god s găsaštje ăn pijană, s nu s tuarkă ăn drăt s s ja stvarulje aluj! 32 Săticăvă če sa dogodit kănd mujarja alu Lot sa ujtat ăn drăt ăn Sodoma š apoginjit! 33 Ćinje god pokuša s păzaskă životu aluj, osă l pjargă, a ćinje god spreman s lasă životu aluj, osă l păzaskă. 34 Istina je, ăn nuaptaja kănd osă m pojavjesk, doj lumje karje s skulkă ăn isti pat, p unu osă ja, a altu osă l lasă. 35 Dăla duavă mujerj karje zajedno ăn mlin miljaštje, p una osă ja, a p alta osă l lasă. 36 37 Učenikurlje aluj l trjabă: “Domnulje, undje asta osă fije?” Isusu lji zăće: “Undje zaće lumja muartă, ăn klo s sakupjaštje lešinari.”