Luka 14

1 Ăn una sămbătă Isusu avinjit ăn kasa la unu vođe alu farizejulor s mălănče. Toc karje afost ăn kasă s ujta s vjadă če Isusu osă fakă. 2 Jakă, la intja alu Isusuluj irja njeki om karje avut apă ăn jel. 3 Isusu atribat p farizeji š p učitelji alu zakonu alu Mojsije: “Dopustjaštje zakonu s likujaskă ăn sămbătă ili nu?” 4 Je atikut. Š Isusu apus măna p omu karje bulnav, la likujit š ja zăs: “Poc s plječ.” 5 A alor azăs: “Akă bijatu alu vostru ili volu kadje ăn puc ăn sămbătă, dal nu l skutjec? Sigurno odma osă l skutjec, š akă je sămbătă!” 6 Je na vut p aja će s zăkă. 7 Pănd Isusu afost ačija, avizut k gostjamja d je avurut s kuljađje maj bunj lokurj la domačin. Daja Isusu lja spus asta vorbă: 8 “Kănd njeko t kjamă la nută, nu la maj bun lok la gozbă. Će akă je kimat njeko maj važniji d tinje? 9 Ăla karje ta kimat p tinje š p jel osă vije s c zăkă: ‘Skual š las loku alu omusta!’ Atunča mora s t skolj š s plječ la zadnji lok š osă fi sramotit. 10 Kănd t njeko kjamă nu la maj bun lok la gozbă, njego ja zadnji lok. Atunča kănd ăla karje ta kimat t vidja, osă vije s c zăkă cije: ‘Ortakulje, vină š šăz la maj bun lok.’ Aša osă primještj čast la tuată lumja karje je la gozbă. 11 Ćinje p jel săngur adrikă, osă fije ponizăt, a ăla karje săngur p jel ponizaštje osă fije adrikat.” 12 Atunča Isusu azăs alu farizeju p karje la kimat: “Kănd kjem p gostjamja la ručak ili la vičeră, nu kima samo p ortači alji tej, p fracă, p familija nić komšiji alji bugac, k š je p tinje osă kjamă š aša c tuarčje zajamu. 13 Njego kănd fač gozbă kjamă š p lumja karje je sărać, invalidj, p ălja karje nu puatje s umblje š p lumja vuarbă 14 karje nu puatje s t kjamje la gozbă s c tuarkă zajamu. Atunča osă fij zaista blagoslovit, k Dimizov osă c tuarkă zajamu, la zuvă karje vinje s uskrisnjaskă toc pravedni lumje dăla morc.” 15 Kănd unu dăla alcă gostjamje karje afost la astal ku Isusu auzăt kum Isusu asta arubit, jel azăs: “Blago alu tot ăla karje osă mălănčj la gozbă ăn cara alu Dimizov!” 16 Isusu ja zăs: “Njeki om afukut marje gozbă š akimat p mulc lumje. 17 Kănd vičera afost sprimită, atrimjes p argatu aluj s zăkă alu gostjamje p karje akimat: ‘Tot je gata. Vinjic!’ 18 Ali tot ăla apočinit s zăkă k nu puatje s vije. Unu azăs alu argatuluj: ‘Akuprat njeka njivă š mora s pljek jar s m ujt. Mărog d tinje, oprostjaštjem.’ 19 Altu azăs alu argatuluj: ‘Akuprat ćinjć parurj d volurj š pljek s vjed kum orjaštje. Mărog d tinje, oprostjaštjem.’ 20 Aldă trje azăs alu argatuluj: ‘Akuma ma surat, š d aja nu pot s viuv.’ 21 Argatu sa tors š arubit alu aluj gospodaru aja će ja zăs je. Gospodaru p aja sa nikăžăt š azăs alu argatuluj: ‘Fuđ odma p larđj š p uskje ulic ăn tot trgu š duj aiča p sărači š p invalidj, p lumja vuarbă, š p ălja karje nu puatje s umblje.’ 22 Kănd aša afukut, argatu azăs: ‘Gospodaru, afukut aja če zapovidit tu š jaštje još lok.’ 23 Azăs gospodaru alu argatu aluj: ‘Fuđ afar d trg š kată p drumurj š p stazje š natirjaštilje s fije s m napunjaskă kasa. 24 Istina je nićunu d ălja prvi p karje akimat nu s mălănk nimika d gozba amja!’” 25 Pănd Isusu anastavit drumu aluj ăn Jeruzalem, la pratait jako multă lumje. Isusu sa okrenit š azăs alor: 26 “Akă njeko vrja s m pratjaskă, nu puatje s fije učeniku alu mjov akă vrja bilo p činje maj mult njego p minje. Ăn usporedbă ku ljubavu aluj kărti minje, jel mora s mrzaskă p tatusov, p mumusa, p mujarja, p kupi, p fracă, p surorilje, čak š životu aluj. 27 Ćinje nu ja aluj kruča š nu pljakă dăpă minje, nu puatje s fije učeniku alu mjov. 28 Akă njeko dăla voj vrja s sagradještj kulă, nu s šăz prvo š s procinještj kăt kuštjaštje s vjadă arje dăstul banj s u završaskă? 29 Inače možda osă c nistanjaskă banj dăpa aja če završăštj samo temelju, a atunča toc karje aja vjadje s s rădă d tinje. 30 Osă zăkă: ‘Ăsta om apočinit s gradjaskă, a na putut s ju završaskă!’ 31 Isto aša, dal vrja bilo karje car s krinjaskă ăn rat ku altu car, akă na gindit dal puatje s pobidjaskă? Dal prvo nu s sastajaskă ku savjetnici aluj š s rubjaskă ku jel dal s puată ku aluj zjačje mij d vojnič s savladjaskă p ăla karje p jel vinje ku duavăzăč mij d vojnič? 32 A akă shvatjaštje k nu s puată s pobidjaskă p altu car, osă trimjată p poslanikurlje la dušmanu aluj pănd je još maj dăpartje. Osă ătrjabje p altu car če vrja dăla jel s puată s fije miru ăntră je. 33 Isto aša, gindic d cjenă s m pratic. Nimilja dăla voj nu puatje s fije učeniku alu mjov, akă nu lasă tot če arje. 34 Ălja karje je uistinu učenikurlje alji mjej je kašă sarja. Sarja je bună, ali akă apurdut okusu, če osă fač jar s fije bună. 35 Sarja karje apurdut okusu aluj s izbacaštje. Aja nuje bun d pămănt, a nuje korist čak š d hrpă d đubre. Toc činje arje urjekj s audă, trjebje s puje urjajkje š s razumjaskă!”