< ԵԲՐԱՅԵՑԻՍ 4 >

1 Ուրեմն վախնա՛նք, որպէսզի ձեզմէ ո՛չ մէկը զրկուած թուի անոր հանգստավայրը մտնելու խոստումէն, որ մնացած է մեզի:
Let us fear, therefore, lest while there is a firm promise of entering into his rest, any among you should be found coming short of entering.
2 Որովհետեւ մեզի՛ ալ աւետուած էր՝ ինչպէս անոնց. բայց անոնց օգտակար չեղաւ այդ խօսքը լսելը, քանի որ հաւատքի միացած չէր լսողներուն մէջ:
For to us also is the announcement, as well as to them: but the word they heard did not profit them, because it was not mingled with the faith of those who heard it.
3 Իսկ մենք՝ որ հաւատացինք, պիտի մտնենք հանգիստը, ինչպէս ըսաւ. «Հետեւաբար երդում ըրի իմ բարկութեանս մէջ. “Անոնք պիտի չմտնեն իմ հանգստավայրս”», թէպէտ իր գործերը աշխարհի հիմնադրութենէն ի վեր եղած էին:
But we, who have believed, do enter into rest. But as he said, As I have sworn in my wrath, that they shall not enter into my rest: for lo, the works of God existed from the foundation of the world.
4 Որովհետեւ Գիրքը սա՛ կ՚ըսէ տեղ մը՝ եօթներորդ օրուան համար. «Եւ Աստուած եօթներորդ օրը հանգստացաւ իր բոլոր գործերէն»:
As he said of the sabbath, God rested on the seventh day from all his works.
5 Ու հոս դարձեալ կ՚ըսէ. «Անոնք պիտի չմտնեն իմ հանգստավայրս»:
And here again, he said, They shall not enter into my rest.
6 Ուրեմն, քանի որ ոմանց կը մնայ հոն մտնել, իսկ անոնք որ նախապէս ստացած էին աւետիսը՝ անհնազանդութեան պատճառով չմտան,
Therefore, because there was a place, whither one and another might enter; and those earlier persons, to whom the announcement was made, entered not, because they believed not:
7 դարձեալ օր մը կը սահմանէ՝ ա՛յնքան ժամանակէ ետք, եւ Դաւիթի բերանով կ՚ըսէ՝ «այսօր», ինչպէս ըսուեցաւ. «Այսօր, եթէ պիտի լսէք անոր ձայնը, մի՛ խստացնէք ձեր սիրտերը»:
again he established another day, a long time afterwards; as above written, that David said, Today, if ye will hear his voice, harden not your hearts.
8 Որովհետեւ եթէ Յեսու հանգստացուցած ըլլար զանոնք, ա՛լ անկէ ետք պիտի չխօսէր ուրիշ օրուան մասին:
For if Joshua, the son of Nun, had given them rest, he would not have spoken afterwards of another day.
9 Ուրեմն դեռ հանգիստի Շաբաթ մը կը մնայ Աստուծոյ ժողովուրդին.
Therefore it is established, that the people of God are to have a sabbath.
10 որովհետեւ ա՛ն որ մտաւ անոր հանգստավայրը, ի՛նք ալ հանգստացաւ իր գործերէն, ինչպէս Աստուած՝ իրեններէն:
For he who had entered into his rest, hath also rested from his works, as God did from his.
11 Ուրեմն ջանա՛նք մտնել այդ հանգստավայրը, որպէսզի ո՛չ մէկը իյնայ՝ նոյն անհնազանդութեան օրինակին պէս:
Let us, therefore, strive to enter into that rest; lest we fall short, after the manner of them who believed not.
12 Որովհետեւ Աստուծոյ խօսքը կենարար է, ազդու, եւ ամէն երկսայրի սուրէ կտրուկ: Ան թափանցելով կը բաժնէ անձն ու հոգին, յօդերը եւ ծուծը. կը քննարկէ սիրտին մտածումներն ու մտադրութիւնները:
For the word of God is living, and all-efficient, and sharper than a two-edged sword, and entereth even to the severance of the soul and the spirit, and of the joints and the marrow and the bones, and judgeth the thoughts and reasonings of the heart:
13 Չկայ արարած մը՝ որ աներեւոյթ ըլլայ անոր առջեւ, հապա ամէն բան մերկ ու բաց է անոր աչքերուն առջեւ՝ որուն պիտի տանք մեր հաշիւը:
neither is there any creature, which is concealed from before him; but every thing is naked and manifest before his eyes, to whom we are to give account.
14 Ուրեմն, քանի որ ունինք երկինքը անցած մեծ Քահանայապետ մը, Յիսուսը՝ Աստուծոյ Որդին, ամո՛ւր բռնենք մեր դաւանութիւնը:
Seeing then that we have a great High Priest, Jesus the Messiah, the son of God, who hath ascended to heaven; let us persevere in professing him.
15 Արդարեւ մենք չունինք քահանայապետ մը՝ որ անկարող ըլլայ կարեկցիլ մեր տկարութիւններուն, հապա ինք ամէն բանի մէջ փորձուած է մեզի նման, սակայն առանց մեղքի:
For we have not a high priest, who cannot sympathize with our infirmity; but one who was tempted in all respects like us, aside from sin.
16 Ուրեմն համարձակութեա՛մբ մօտենանք շնորհքի գահին, որպէսզի ողորմութիւն ստանանք եւ շնորհք գտնենք՝ պատեհ ատեն օգնելու մեզի:
Let us, therefore, approach with assurance to the throne of his grace, that we may obtain mercy, and may find grace for assistance in the time of affliction.

< ԵԲՐԱՅԵՑԻՍ 4 >