وَسَمِعَ فَشْحُورُ بْنُ إِمِّيرَ ٱلْكَاهِنُ، وَهُوَ نَاظِرٌ أَوَّلٌ فِي بَيْتِ ٱلرَّبِّ، إِرْمِيَا يَتَنَبَّأُ بِهَذِهِ ٱلْكَلِمَاتِ.١1
וַ יִּשְׁמַע פַּשְׁחוּר בֶּן ־ אִמֵּר הַ כֹּהֵן וְ הֽוּא ־ פָקִיד נָגִיד בְּ בֵית יְהוָה אֶֽת ־ יִרְמְיָהוּ נִבָּא אֶת ־ הַ דְּבָרִים הָ אֵֽלֶּה ׃
فَضَرَبَ فَشْحُورُ إِرْمِيَا ٱلنَّبِيَّ، وَجَعَلَهُ فِي ٱلْمِقْطَرَةِ ٱلَّتِي فِي بَابِ بِنْيَامِينَ ٱلْأَعْلَى ٱلَّذِي عِنْدَ بَيْتِ ٱلرَّبِّ.٢2
וַ יַּכֶּה פַשְׁחוּר אֵת יִרְמְיָהוּ הַ נָּבִיא וַ יִּתֵּן אֹת וֹ עַל ־ הַ מַּהְפֶּכֶת אֲשֶׁר בְּ שַׁעַר בִּנְיָמִן הָֽ עֶלְיוֹן אֲשֶׁר בְּ בֵית יְהוָֽה ׃
وَكَانَ فِي ٱلْغَدِ أَنَّ فَشْحُورَ أَخْرَجَ إِرْمِيَا مِنَ ٱلْمِقْطَرَةِ. فَقَالَ لَهُ إِرْمِيَا: «لَمْ يَدْعُ ٱلرَّبُّ ٱسْمَكَ فَشْحُورَ، بَلْ مَجُورَ مِسَّابِيبَ،٣3
וַֽ יְהִי מִֽ מָּחֳרָת וַ יֹּצֵא פַשְׁחוּר אֶֽת ־ יִרְמְיָהוּ מִן ־ הַ מַּהְפָּכֶת וַ יֹּאמֶר אֵלָי ו יִרְמְיָהוּ לֹא פַשְׁחוּר קָרָא יְהוָה שְׁמֶ ךָ כִּי אִם ־ מָגוֹר מִ סָּבִֽיב ׃ פ
لِأَنَّهُ هَكَذَا قَالَ ٱلرَّبُّ: هَأَنَذَا أَجْعَلُكَ خَوْفًا لِنَفْسِكَ وَلِكُلِّ مُحِبِّيكَ، فَيَسْقُطُونَ بِسَيْفِ أَعْدَائِهِمْ وَعَيْنَاكَ تَنْظُرَانِ، وَأَدْفَعُ كُلَّ يَهُوذَا لِيَدِ مَلِكِ بَابِلَ فَيَسْبِيهِمْ إِلَى بَابِلَ وَيَضْرِبُهُمْ بِٱلسَّيْفِ.٤4
כִּי כֹה אָמַר יְהוָה הִנְ נִי נֹתֶנְ ךָ לְ מָגוֹר לְ ךָ וּ לְ כָל ־ אֹהֲבֶי ךָ וְ נָֽפְלוּ בְּ חֶרֶב אֹיְבֵי הֶם וְ עֵינֶי ךָ רֹאוֹת וְ אֶת ־ כָּל ־ יְהוּדָה אֶתֵּן בְּ יַד מֶֽלֶךְ ־ בָּבֶל וְ הִגְלָ ם בָּבֶלָ ה וְ הִכָּ ם בֶּ חָֽרֶב ׃
وَأَدْفَعُ كُلَّ ثَرْوَةِ هَذِهِ ٱلْمَدِينَةِ وَكُلَّ تَعَبِهَا وَكُلَّ مُثَمَّنَاتِهَا وَكُلَّ خَزَائِنِ مُلُوكِ يَهُوذَا، أَدْفَعُهَا لِيَدِ أَعْدَائِهِمْ، فَيَغْنَمُونَهَا وَيَأْخُذُونَهَا وَيُحْضِرُونَهَا إِلَى بَابِلَ.٥5
וְ נָתַתִּי אֶת ־ כָּל ־ חֹסֶן הָ עִיר הַ זֹּאת וְ אֶת ־ כָּל ־ יְגִיעָ הּ וְ אֶת ־ כָּל ־ יְקָרָ הּ וְ אֵת כָּל ־ אוֹצְרוֹת מַלְכֵי יְהוּדָה אֶתֵּן בְּ יַד אֹֽיְבֵי הֶם וּ בְזָזוּ ם וּ לְקָחוּ ם וֶ הֱבִיאוּ ם בָּבֶֽלָ ה ׃
وَأَنْتَ يَافَشْحُورُ وَكُلُّ سُكَّانِ بَيْتِكَ تَذْهَبُونَ فِي ٱلسَّبْيِ، وَتَأْتِي إِلَى بَابِلَ وَهُنَاكَ تَمُوتُ، وَهُنَاكَ تُدْفَنُ أَنْتَ وَكُلُّ مُحِبِّيكَ ٱلَّذِينَ تَنَبَّأْتَ لَهُمْ بِٱلْكَذِبِ».٦6
וְ אַתָּה פַשְׁחוּר וְ כֹל יֹשְׁבֵי בֵיתֶ ךָ תֵּלְכוּ בַּ שֶּׁבִי וּ בָבֶל תָּבוֹא וְ שָׁם תָּמוּת וְ שָׁם תִּקָּבֵר אַתָּה וְ כָל ־ אֹהֲבֶי ךָ אֲשֶׁר ־ נִבֵּאתָ לָ הֶם בַּ שָּֽׁקֶר ׃ ס
قَدْ أَقْنَعْتَنِي يَارَبُّ فَٱقْتَنَعْتُ، وَأَلْحَحْتَ عَلَيَّ فَغَلَبْتَ. صِرْتُ لِلضَّحِكِ كُلَّ ٱلنَّهَارِ. كُلُّ وَاحِدٍ ٱسْتَهْزَأَ بِي.٧7
פִּתִּיתַ נִי יְהוָה וָֽ אֶפָּת חֲזַקְתַּ נִי וַ תּוּכָל הָיִיתִי לִ שְׂחוֹק כָּל ־ הַ יּוֹם כֻּלֹּ ה לֹעֵג לִֽ י ׃
لِأَنِّي كُلَّمَا تَكَلَّمْتُ صَرَخْتُ. نَادَيْتُ: «ظُلْمٌ وَٱغْتِصَابٌ!» لِأَنَّ كَلِمَةَ ٱلرَّبِّ صَارَتْ لِي لِلْعَارِ وَلِلسُّخْرَةِ كُلَّ ٱلنَّهَارِ.٨8
כִּֽי ־ מִ דֵּי אֲדַבֵּר אֶזְעָק חָמָס וָ שֹׁד אֶקְרָא כִּֽי ־ הָיָה דְבַר ־ יְהוָה לִ י לְ חֶרְפָּה וּ לְ קֶלֶס כָּל ־ הַ יּֽוֹם ׃
فَقُلْتُ: «لَا أَذْكُرُهُ وَلَا أَنْطِقُ بَعْدُ بِٱسْمِهِ». فَكَانَ فِي قَلْبِي كَنَارٍ مُحْرِقَةٍ مَحْصُورَةٍ فِي عِظَامِي، فَمَلِلْتُ مِنَ ٱلْإِمْسَاكِ وَلَمْ أَسْتَطِعْ.٩9
וְ אָמַרְתִּי לֹֽא ־ אֶזְכְּרֶ נּוּ וְ לֹֽא ־ אֲדַבֵּר עוֹד בִּ שְׁמ וֹ וְ הָיָה בְ לִבִּ י כְּ אֵשׁ בֹּעֶרֶת עָצֻר בְּ עַצְמֹתָ י וְ נִלְאֵיתִי כַּֽלְכֵל וְ לֹא אוּכָֽל ׃
لِأَنِّي سَمِعْتُ مَذَمَّةً مِنْ كَثِيرِينَ. خَوْفٌ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ. يَقُولُونَ: «ٱشْتَكُوا، فَنَشْتَكِيَ عَلَيْهِ». كُلُّ أَصْحَابِي يُرَاقِبُونَ ظَلْعِي قَائِلِينَ: «لَعَلَّهُ يُطْغَى فَنَقْدِرَ عَلَيْهِ وَنَنْتَقِمَ مِنْهُ».١٠10
כִּי שָׁמַעְתִּי דִּבַּת רַבִּים מָגוֹר מִ סָּבִיב הַגִּידוּ וְ נַגִּידֶ נּוּ כֹּל אֱנוֹשׁ שְׁלוֹמִ י שֹׁמְרֵי צַלְעִ י אוּלַי יְפֻתֶּה וְ נוּכְלָה ל וֹ וְ נִקְחָה נִקְמָתֵ נוּ מִמֶּֽ נּוּ ׃
وَلَكِنَّ ٱلرَّبَّ مَعِي كَجَبَّارٍ قَدِيرٍ. مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ يَعْثُرُ مُضْطَهِدِيَّ وَلَا يَقْدِرُونَ. خَزُوا جِدًّا لِأَنَّهُمْ لَمْ يَنْجَحُوا، خِزْيًا أَبَدِيًّا لَا يُنْسَى.١١11
וַֽ יהוָה אוֹתִ י כְּ גִבּוֹר עָרִיץ עַל ־ כֵּן רֹדְפַ י יִכָּשְׁלוּ וְ לֹא יֻכָלוּ בֹּשׁוּ מְאֹד כִּֽי ־ לֹא הִשְׂכִּילוּ כְּלִמַּת עוֹלָם לֹא תִשָּׁכֵֽחַ ׃
فَيَارَبَّ ٱلْجُنُودِ، مُخْتَبِرَ ٱلصِّدِّيقِ، نَاظِرَ ٱلْكُلَى وَٱلْقَلْبِ، دَعْنِي أَرَى نَقْمَتَكَ مِنْهُمْ لِأَنِّي لَكَ كَشَفْتُ دَعْوَايَ.١٢12
וַ יהוָה צְבָאוֹת בֹּחֵן צַדִּיק רֹאֶה כְלָיוֹת וָ לֵב אֶרְאֶה נִקְמָֽתְ ךָ מֵ הֶם כִּי אֵלֶי ךָ גִּלִּיתִי אֶת ־ רִיבִֽ י ׃ ס
رَنِّمُوا لِلرَّبِّ، سَبِّحُوا ٱلرَّبَّ، لِأَنَّهُ قَدْ أَنْقَذَ نَفْسَ ٱلْمِسْكِينِ مِنْ يَدِ ٱلْأَشْرَارِ.١٣13
שִׁירוּ לַֽ יהוָה הַֽלְלוּ אֶת ־ יְהוָה כִּי הִצִּיל אֶת ־ נֶפֶשׁ אֶבְיוֹן מִ יַּד מְרֵעִֽים ׃ ס
مَلْعُونٌ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِي وُلِدْتُ فِيهِ! ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِي وَلَدَتْنِي فِيهِ أُمِّي لَا يَكُنْ مُبَارَكًا!١٤14
אָרוּר הַ יּוֹם אֲשֶׁר יֻלַּדְתִּי בּ וֹ יוֹם אֲשֶׁר ־ יְלָדַתְ נִי אִמִּ י אַל ־ יְהִי בָרֽוּךְ ׃
مَلْعُونٌ ٱلْإِنْسَانُ ٱلَّذِي بَشَّرَ أَبِي قَائِلًا: «قَدْ وُلِدَ لَكَ ٱبْنٌ» مُفَرِّحًا إِيَّاهُ فَرَحًا.١٥15
אָרוּר הָ אִישׁ אֲשֶׁר בִּשַּׂר אֶת ־ אָבִ י לֵ אמֹר יֻֽלַּד ־ לְ ךָ בֵּן זָכָר שַׂמֵּחַ שִׂמֳּחָֽ הוּ ׃
وَلْيَكُنْ ذَلِكَ ٱلْإِنْسَانُ كَٱلْمُدُنِ ٱلَّتِي قَلَبَهَا ٱلرَّبُّ وَلَمْ يَنْدَمْ، فَيَسْمَعَ صِيَاحًا فِي ٱلصَّبَاحِ وَجَلَبَةً فِي وَقْتِ ٱلظَّهِيرَةِ.١٦16
וְ הָיָה הָ אִישׁ הַ הוּא כֶּֽ עָרִים אֲשֶׁר ־ הָפַךְ יְהוָה וְ לֹא נִחָם וְ שָׁמַע זְעָקָה בַּ בֹּקֶר וּ תְרוּעָה בְּ עֵת צָהֳרָֽיִם ׃
لِأَنَّهُ لَمْ يَقْتُلْنِي مِنَ ٱلرَّحِمِ، فَكَانَتْ لِي أُمِّي قَبْرِي وَرَحِمُهَا حُبْلَى إِلَى ٱلْأَبَدِ.١٧17
אֲשֶׁר לֹא ־ מוֹתְתַ נִי מֵ רָחֶם וַ תְּהִי ־ לִ י אִמִּ י קִבְרִ י וְ רַחְמָ הֿ הֲרַת עוֹלָֽם ׃
لِمَاذَا خَرَجْتُ مِنَ ٱلرَّحِم، لِأَرَى تَعَبًا وَحُزْنًا فَتَفْنَى بِٱلْخِزْيِ أَيَّامِي؟١٨18
לָ מָּה זֶּה מֵ רֶחֶם יָצָאתִי לִ רְאוֹת עָמָל וְ יָגוֹן וַ יִּכְלוּ בְּ בֹשֶׁת יָמָֽ י ׃ פ