وَكَانَ إِلَيَّ كَلَامُ ٱلرَّبِّ قَائِلًا:١1
וַ יְהִי דְבַר ־ יְהוָה אֵלַ י לֵ אמֹֽר ׃
«يَا ٱبْنَ آدَمَ، ٱجْعَلْ وَجْهَكَ نَحْوَ بَنِي عَمُّونَ وَتَنَبَّأْ عَلَيْهِمْ،٢2
בֶּן ־ אָדָם שִׂים פָּנֶי ךָ אֶל ־ בְּנֵי עַמּוֹן וְ הִנָּבֵא עֲלֵי הֶֽם ׃
وَقُلْ لِبَنِي عَمُّونَ: ٱسْمَعُوا كَلَامَ ٱلسَّيِّدِ ٱلرَّبِّ: هَكَذَا قَالَ ٱلسَّيِّدُ ٱلرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّكِ قُلْتِ: هَهْ! عَلَى مَقْدِسِي لِأَنَّهُ تَنَجَّسَ، وَعَلَى أَرْضِ إِسْرَائِيلَ لِأَنَّهَا خَرِبَتْ، وَعَلَى بَيْتِ يَهُوذَا لِأَنَّهُمْ ذَهَبُوا إِلَى ٱلسَّبْيِ،٣3
וְ אָֽמַרְתָּ לִ בְנֵי עַמּוֹן שִׁמְעוּ דְּבַר ־ אֲדֹנָ י יְהוִה כֹּה ־ אָמַר אֲדֹנָ י יְהוִה יַעַן אָמְרֵ ךְ הֶאָח אֶל ־ מִקְדָּשִׁ י כִֽי ־ נִחָל וְ אֶל ־ אַדְמַת יִשְׂרָאֵל כִּי נָשַׁמָּה וְ אֶל ־ בֵּית יְהוּדָה כִּי הָלְכוּ בַּ גּוֹלָֽה ׃
فَلِذَلِكَ هَأَنَذَا أُسَلِّمُكِ لِبَنِي ٱلْمَشْرِقِ مِلْكًا، فَيُقِيمُونَ صِيَرَهُمْ فِيكِ، وَيَجْعَلُونَ مَسَاكِنَهُمْ فِيكِ. هُمْ يَأْكُلُونَ غَلَّتَكِ وَهُمْ يَشْرَبُونَ لَبَنَكِ.٤4
לָ כֵן הִנְ נִי נֹתְנָ ךְ לִ בְנֵי ־ קֶדֶם לְ מֽוֹרָשָׁה וְ יִשְּׁבוּ טִירֽוֹתֵי הֶם בָּ ךְ וְ נָתְנוּ בָ ךְ מִשְׁכְּנֵי הֶם הֵמָּה יֹאכְלוּ פִרְיֵ ךְ וְ הֵמָּה יִשְׁתּוּ חֲלָבֵֽ ךְ ׃
وَأَجْعَلُ «رَبَّةَ» مَنَاخًا لِلْإِبِلِ، وَبَنِي عَمُّونَ مَرْبِضًا لِلْغَنَمِ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا ٱلرَّبُّ.٥5
וְ נָתַתִּי אֶת ־ רַבָּה לִ נְוֵה גְמַלִּים וְ אֶת ־ בְּנֵי עַמּוֹן לְ מִרְבַּץ ־ צֹאן וִֽ ידַעְתֶּם כִּֽי ־ אֲנִי יְהוָֽה ׃ ס
لِأَنَّهُ هَكَذَا قَالَ ٱلسَّيِّدُ ٱلرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّكَ صَفَّقْتَ بِيَدَيْكَ وَخَبَطْتَ بِرِجْلَيْكَ وَفَرِحْتَ بِكُلِّ إِهَانَتِكَ لِلْمَوْتِ عَلَى أَرْضِ إِسْرَائِيلَ.٦6
כִּי כֹה אָמַר אֲדֹנָ י יְהוִה יַעַן מַחְאֲ ךָ יָד וְ רַקְעֲ ךָ בְּ רָגֶל וַ תִּשְׂמַח בְּ כָל ־ שָֽׁאטְ ךָ בְּ נֶפֶשׁ אֶל ־ אַדְמַת יִשְׂרָאֵֽל ׃
فَلِذَلِكَ هَأَنَذَا أَمُدُّ يَدِي عَلَيْكَ وَأُسَلِّمُكَ غَنِيمَةً لِلْأُمَمِ، وَأَسْتَأْصِلُكَ مِنَ ٱلشُّعُوبِ، وَأُبِيدُكَ مِنَ ٱلْأَرَاضِي. أَخْرِبُكَ، فَتَعْلَمُ أَنِّي أَنَا ٱلرَّبُّ.٧7
לָ כֵן הִנְ נִי נָטִיתִי אֶת ־ יָדִ י עָלֶי ךָ וּ נְתַתִּי ךָֽ ־ ל בג לַ גּוֹיִם וְ הִכְרַתִּי ךָ מִן ־ הָ עַמִּים וְ הַאֲבַדְתִּי ךָ מִן ־ הָ אֲרָצוֹת אַשְׁמִידְ ךָ וְ יָדַעְתָּ כִּֽי ־ אֲנִי יְהוָֽה ׃ ס
«هَكَذَا قَالَ ٱلسَّيِّدُ ٱلرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّ مُوآبَ وَسَعِيرَ يَقُولُونَ: هُوَذَا بَيْتُ يَهُوذَا مِثْلُ كُلِّ ٱلْأُمَمِ.٨8
כֹּה אָמַר אֲדֹנָ י יְהוִה יַעַן אֲמֹר מוֹאָב וְ שֵׂעִיר הִנֵּה כְּ כָֽל ־ הַ גּוֹיִם בֵּית יְהוּדָֽה ׃
لِذَلِكَ هَأَنَذَا أَفْتَحُ جَانِبَ مُوآبَ مِنَ ٱلْمُدُنِ، مِنْ مَدُنِهِ مِنْ أَقْصَاهَا، بَهَاءِ ٱلْأَرْضِ، بَيْتِ بَشِيمُوتَ وَبَعْلِ مَعُونَ وَقِرْيَتَايِمَ،٩9
לָ כֵן הִנְ נִי פֹתֵחַ אֶת ־ כֶּתֶף מוֹאָב מֵ הֶ עָרִים מֵֽ עָרָי ו מִ קָּצֵ הוּ צְבִי אֶרֶץ בֵּית הַיְשִׁימֹת בַּעַל מְעוֹן ו קריתמ ה ׃
لِبَنِي ٱلْمَشْرِقِ عَلَى بَنِي عَمُّونَ، وَأَجْعَلُهُمْ مُلْكًا، لِكَيْلَا يُذْكَرَ بَنُو عَمُّونَ بَيْنَ ٱلْأُمَمِ.١٠10
לִ בְנֵי ־ קֶדֶם עַל ־ בְּנֵי עַמּוֹן וּ נְתַתִּי הָ לְ מֽוֹרָשָׁה לְמַעַן לֹֽא ־ תִזָּכֵר בְּנֵֽי ־ עַמּוֹן בַּ גּוֹיִֽם ׃
وَبِمُوآبَ أُجْرِي أَحْكَامًا، فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا ٱلرَّبُّ.١١11
וּ בְ מוֹאָב אֶעֱשֶׂה שְׁפָטִים וְ יָדְעוּ כִּֽי ־ אֲנִי יְהוָֽה ׃ ס
«هَكَذَا قَالَ ٱلسَّيِّدُ ٱلرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّ أَدُومَ قَدْ عَمِلَ بِالِٱنْتِقَامِ عَلَى بَيْتِ يَهُوذَا وَأَسَاءَ إِسَاءَةً وَٱنْتَقَمَ مِنْهُ،١٢12
כֹּה אָמַר אֲדֹנָ י יְהוִה יַעַן עֲשׂוֹת אֱדוֹם בִּ נְקֹם נָקָם לְ בֵית יְהוּדָה וַ יֶּאְשְׁמוּ אָשׁוֹם וְ נִקְּמוּ בָ הֶֽם ׃
لِذَلِكَ هَكَذَا قَالَ ٱلسَّيِّدُ ٱلرَّبُّ: وَأَمُدُّ يَدِي عَلَى أَدُومَ، وَأَقْطَعُ مِنْهَا ٱلْإِنْسَانَ وَٱلْحَيَوَانَ، وَأُصَيِّرُهَا خَرَابًا. مِنَ ٱلتَّيْمَنِ وَإِلَى دَدَانَ يَسْقُطُونَ بِٱلسَّيْفِ.١٣13
לָ כֵן כֹּה אָמַר אֲדֹנָ י יְהוִה וְ נָטִתִי יָדִ י עַל ־ אֱדוֹם וְ הִכְרַתִּי מִמֶּ נָּה אָדָם וּ בְהֵמָה וּ נְתַתִּי הָ חָרְבָּה מִ תֵּימָן וּ דְדָנֶ ה בַּ חֶרֶב יִפֹּֽלוּ ׃
وَأَجْعَلُ نَقْمَتِي فِي أَدُومَ بِيَدِ شَعْبِي إِسْرَائِيلَ، فَيَفْعَلُونَ بِأَدُومَ كَغَضَبِي وَكَسَخَطِي، فَيَعْرِفُونَ نَقْمَتِي، يَقُولُ ٱلسَّيِّدُ ٱلرَّبُّ.١٤14
וְ נָתַתִּי אֶת ־ נִקְמָתִ י בֶּ אֱדוֹם בְּ יַד עַמִּ י יִשְׂרָאֵל וְ עָשׂוּ בֶ אֱדוֹם כְּ אַפִּ י וְ כַ חֲמָתִ י וְ יָֽדְעוּ אֶת ־ נִקְמָתִ י נְאֻם אֲדֹנָ י יְהוִֽה ׃ פ
«هَكَذَا قَالَ ٱلسَّيِّدُ ٱلرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ قَدْ عَمِلُوا بِالِٱنْتِقَامِ، وَٱنْتَقَمُوا نَقْمَةً بِٱلْإِهَانَةِ إِلَى ٱلْمَوْتِ لِلْخَرَابِ مِنْ عَدَاوَةٍ أَبَدِيَّةٍ،١٥15
כֹּה אָמַר אֲדֹנָ י יְהוִה יַעַן עֲשׂוֹת פְּלִשְׁתִּים בִּ נְקָמָה וַ יִּנָּקְמוּ נָקָם בִּ שְׁאָט בְּ נֶפֶשׁ לְ מַשְׁחִית אֵיבַת עוֹלָֽם ׃
فَلِذَلِكَ هَكَذَا قَالَ ٱلسَّيِّدُ ٱلرَّبُّ: هَأَنَذَا أَمُدُّ يَدِي عَلَى ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ وَأَسْتَأْصِلُ ٱلْكَرِيتِيِّينَ، وَأُهْلِكُ بَقِيَّةَ سَاحِلِ ٱلْبَحْرِ.١٦16
לָ כֵן כֹּה אָמַר אֲדֹנָ י יְהוִה הִנְ נִי נוֹטֶה יָדִ י עַל ־ פְּלִשְׁתִּים וְ הִכְרַתִּי אֶת ־ כְּרֵתִים וְ הַאֲבַדְתִּי אֶת ־ שְׁאֵרִית חוֹף הַ יָּֽם ׃
وَأُجْرِي عَلَيْهِمْ نَقْمَاتٍ عَظِيمَةً بِتَأْدِيبِ سَخَطٍ، فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا ٱلرَّبُّ، إِذْ أَجْعَلُ نَقْمَتِي عَلَيْهِمْ».١٧17
וְ עָשִׂיתִי בָ ם נְקָמוֹת גְּדֹלוֹת בְּ תוֹכְחוֹת חֵמָה וְ יָֽדְעוּ כִּֽי ־ אֲנִי יְהוָה בְּ תִתִּ י אֶת ־ נִקְמָתִ י בָּֽ ם ׃ ס