وَكَانَ رَجُلٌ مِنْ بَنْيَامِينَ ٱسْمُهُ قَيْسُ بْنُ أَبِيئِيلَ بْنِ صَرُورَ بْنِ بَكُورَةَ بْنِ أَفِيحَ، ٱبْنُ رَجُلٍ بَنْيَامِينِيٍّ جَبَّارَ بَأْسٍ.١1
וַֽ יְהִי ־ אִישׁ מ בן ־ ימין וּ שְׁמ וֹ קִישׁ בֶּן ־ אֲבִיאֵל בֶּן ־ צְרוֹר בֶּן ־ בְּכוֹרַת בֶּן ־ אֲפִיחַ בֶּן ־ אִישׁ יְמִינִי גִּבּוֹר חָֽיִל ׃
وَكَانَ لَهُ ٱبْنٌ ٱسْمُهُ شَاوُلُ، شَابٌّ وَحَسَنٌ، وَلَمْ يَكُنْ رَجُلٌ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ أَحْسَنَ مِنْهُ. مِنْ كَتِفِهِ فَمَا فَوْقُ كَانَ أَطْوَلَ مِنْ كُلِّ ٱلشَّعْبِ.٢2
וְ ל וֹ ־ הָיָה בֵן וּ שְׁמ וֹ שָׁאוּל בָּחוּר וָ טוֹב וְ אֵין אִישׁ מִ בְּנֵי יִשְׂרָאֵל טוֹב מִמֶּ נּוּ מִ שִּׁכְמ וֹ וָ מַעְלָ ה גָּבֹהַּ מִ כָּל ־ הָ עָֽם ׃
فَضَلَّتْ أُتُنُ قَيْسَ أَبِي شَاوُلَ. فَقَالَ قَيْسُ لِشَاوُلَ ٱبْنِهِ: «خُذْ مَعَكَ وَاحِدًا مِنَ ٱلْغِلْمَانِ وَقُمِ ٱذْهَبْ فَتِّشْ عَلَى ٱلْأُتُنِ».٣3
וַ תֹּאבַדְנָה הָ אֲתֹנוֹת לְ קִישׁ אֲבִי שָׁאוּל וַ יֹּאמֶר קִישׁ אֶל ־ שָׁאוּל בְּנ וֹ קַח ־ נָא אִתְּ ךָ אֶת ־ אַחַד מֵֽ הַ נְּעָרִים וְ קוּם לֵךְ בַּקֵּשׁ אֶת ־ הָ אֲתֹנֹֽת ׃
فَعَبَرَ فِي جَبَلِ أَفْرَايِمَ، ثُمَّ عَبَرَ فِي أَرْضِ شَلِيشَةَ فَلَمْ يَجِدْهَا. ثُمَّ عَبَرَا فِي أَرْضِ شَعَلِيمَ فَلَمْ تُوجَدْ. ثُمَّ عَبَرَا فِي أَرْضِ بَنْيَامِينَ فَلَمْ يَجِدَاهَا.٤4
וַ יַּעֲבֹר בְּ הַר ־ אֶפְרַיִם וַ יַּעֲבֹר בְּ אֶֽרֶץ ־ שָׁלִשָׁה וְ לֹא מָצָאוּ וַ יַּעַבְרוּ בְ אֶֽרֶץ ־ שַׁעֲלִים וָ אַיִן וַ יַּעֲבֹר בְּ אֶֽרֶץ ־ יְמִינִי וְ לֹא מָצָֽאוּ ׃
وَلَمَّا دَخَلَا أَرْضَ صُوفٍ قَالَ شَاوُلُ لِغُلَامِهِ ٱلَّذِي مَعَهُ: «تَعَالَ نَرْجِعْ لِئَّلَا يَتْرُكَ أَبِي ٱلْأُتُنَ وَيَهْتَمَّ بِنَا».٥5
הֵמָּה בָּאוּ בְּ אֶרֶץ צוּף וְ שָׁאוּל אָמַר לְ נַעֲר וֹ אֲשֶׁר ־ עִמּ וֹ לְכָ ה וְ נָשׁוּבָה פֶּן ־ יֶחְדַּל אָבִ י מִן ־ הָ אֲתֹנוֹת וְ דָאַג לָֽ נוּ ׃
فَقَالَ لَهُ: «هُوَذَا رَجُلُ ٱللهِ فِي هَذِهِ ٱلْمَدِينَةِ، وَٱلرَّجُلُ مُكَرَّمٌ، كُلُّ مَا يَقُولُهُ يَصِيرُ. لِنَذْهَبِ ٱلْآنَ إِلَى هُنَاكَ لَعَلَّهُ يُخْبِرُنَا عَنْ طَرِيقِنَا ٱلَّتِي نَسْلُكُ فِيهَا».٦6
וַ יֹּאמֶר ל וֹ הִנֵּה ־ נָא אִישׁ ־ אֱלֹהִים בָּ עִיר הַ זֹּאת וְ הָ אִישׁ נִכְבָּד כֹּל אֲשֶׁר ־ יְדַבֵּר בּוֹא יָבוֹא עַתָּה נֵלֲכָה שָּׁם אוּלַי יַגִּיד לָ נוּ אֶת ־ דַּרְכֵּ נוּ אֲשֶׁר ־ הָלַכְנוּ עָלֶֽי הָ ׃
فَقَالَ شَاوُلُ لِلْغُلَامِ: «هُوَذَا نَذْهَبُ، فَمَاذَا نُقَدِّمُ لِلرَّجُلِ؟ لِأَنَّ ٱلْخُبْزَ قَدْ نَفَدَ مِنْ أَوْعِيَتِنَا وَلَيْسَ مِنْ هَدِيَّةٍ نُقَدِّمُهَا لِرَجُلِ ٱللهِ. مَاذَا مَعَنَا؟»٧7
וַ יֹּאמֶר שָׁאוּל לְ נַעֲר וֹ וְ הִנֵּה נֵלֵךְ וּ מַה ־ נָּבִיא לָ אִישׁ כִּי הַ לֶּחֶם אָזַל מִ כֵּלֵי נוּ וּ תְשׁוּרָה אֵין ־ לְ הָבִיא לְ אִישׁ הָ אֱלֹהִים מָה אִתָּֽ נוּ ׃
فَعَادَ ٱلْغُلَامُ وَأَجَابَ شَاوُلَ وَقَالَ: «هُوَذَا يُوجَدُ بِيَدِي رُبْعُ شَاقِلِ فِضَّةٍ فَأُعْطِيهِ لِرَجُلِ ٱللهِ فَيُخْبِرُنَا عَنْ طَرِيقِنَا».٨8
וַ יֹּסֶף הַ נַּעַר לַ עֲנוֹת אֶת ־ שָׁאוּל וַ יֹּאמֶר הִנֵּה נִמְצָא בְ יָדִ י רֶבַע שֶׁקֶל כָּסֶף וְ נָֽתַתִּי לְ אִישׁ הָ אֱלֹהִים וְ הִגִּיד לָ נוּ אֶת ־ דַּרְכֵּֽ נוּ ׃
سَابِقًا فِي إِسْرَائِيلَ هَكَذَا كَانَ يَقُولُ ٱلرَّجُلُ عِنْدَ ذَهَابِهِ لِيَسْأَلَ ٱللهَ: «هَلُمَّ نَذْهَبْ إِلَى ٱلرَّائِي». لِأَنَّ ٱلنَّبِيَّ ٱلْيَوْمَ كَانَ يُدْعَى سَابِقًا ٱلرَّائِيَ.٩9
לְ פָנִים ׀ בְּ יִשְׂרָאֵל כֹּֽה ־ אָמַר הָ אִישׁ בְּ לֶכְתּ וֹ לִ דְרוֹשׁ אֱלֹהִים לְכוּ וְ נֵלְכָה עַד ־ הָ רֹאֶה כִּי לַ נָּבִיא הַ יּוֹם יִקָּרֵא לְ פָנִים הָ רֹאֶֽה ׃
فَقَالَ شَاوُلُ لِغُلَامِهِ: «كَلَامُكَ حَسَنٌ. هَلُمَّ نَذْهَبْ». فَذَهَبَا إِلَى ٱلْمَدِينَةِ ٱلَّتِي فِيهَا رَجُلُ ٱللهِ.١٠10
וַ יֹּאמֶר שָׁאוּל לְ נַעֲר וֹ טוֹב דְּבָרְ ךָ לְכָ ה ׀ נֵלֵכָה וַ יֵּֽלְכוּ אֶל ־ הָ עִיר אֲשֶׁר ־ שָׁם אִישׁ הָ אֱלֹהִֽים ׃
وَفِيمَا هُمَا صَاعِدَانِ فِي مَطْلَعِ ٱلْمَدِينَةِ صَادَفَا فَتَيَاتٍ خَارِجَاتٍ لِٱسْتِقَاءِ ٱلْمَاءِ. فَقَالَا لَهُنَّ: «أَهُنَا ٱلرَّائِي؟»١١11
הֵמָּה עֹלִים בְּ מַעֲלֵה הָ עִיר וְ הֵמָּה מָצְאוּ נְעָרוֹת יֹצְאוֹת לִ שְׁאֹב מָיִם וַ יֹּאמְרוּ לָ הֶן הֲ יֵשׁ בָּ זֶה הָ רֹאֶֽה ׃
فَأَجَبْنَهُمَا وَقُلْنَ: «نَعَمْ. هُوَذَا هُوَ أَمَامَكُمَا. أَسْرِعَا ٱلْآنَ، لِأَنَّهُ جَاءَ ٱلْيَوْمَ إِلَى ٱلْمَدِينَةِ لِأَنَّهُ ٱلْيَوْمَ ذَبِيحَةٌ لِلشَّعْبِ عَلَى ٱلْمُرْتَفَعَةِ.١٢12
וַ תַּעֲנֶינָה אוֹתָ ם וַ תֹּאמַרְנָה יֵּשׁ הִנֵּה לְ פָנֶי ךָ מַהֵר ׀ עַתָּה כִּי הַ יּוֹם בָּא לָ עִיר כִּי זֶבַח הַ יּוֹם לָ עָם בַּ בָּמָֽה ׃
عِنْدَ دُخُولِكُمَا ٱلْمَدِينَةَ لِلْوَقْتِ تَجِدَانِهِ قَبْلَ صُعُودِهِ إِلَى ٱلْمُرْتَفَعَةِ لِيَأْكُلَ، لِأَنَّ ٱلشَّعْبَ لَا يَأْكُلُ حَتَّى يَأْتِيَ لِأَنَّهُ يُبَارِكُ ٱلذَّبِيحَةَ. بَعْدَ ذَلِكَ يَأْكُلُ ٱلْمَدْعُوُّونَ. فَٱلْآنَ ٱصْعَدَا لِأَنَّكُمَا فِي مِثْلِ ٱلْيَوْمِ تَجِدَانِهِ».١٣13
כְּ בֹאֲ כֶם הָ עִיר כֵּן תִּמְצְאוּ ן אֹת וֹ בְּ טֶרֶם יַעֲלֶה הַ בָּמָתָ ה לֶ אֱכֹל כִּי לֹֽא ־ יֹאכַל הָ עָם עַד ־ בֹּא וֹ כִּֽי ־ הוּא יְבָרֵךְ הַ זֶּבַח אַחֲרֵי ־ כֵן יֹאכְלוּ הַ קְּרֻאִים וְ עַתָּה עֲלוּ כִּֽי ־ אֹת וֹ כְ הַ יּוֹם תִּמְצְאוּ ן אֹתֽ וֹ ׃
فَصَعِدَا إِلَى ٱلْمَدِينَةِ. وَفِيمَا هُمَا آتِيَانِ فِي وَسَطِ ٱلْمَدِينَةِ إِذَا بِصَمُوئِيلَ خَارِجٌ لِلِقَائِهِمَا لِيَصْعَدَ إِلَى ٱلْمُرْتَفَعَةِ.١٤14
וַֽ יַּעֲלוּ הָ עִיר הֵמָּה בָּאִים בְּ תוֹךְ הָ עִיר וְ הִנֵּה שְׁמוּאֵל יֹצֵא לִ קְרָאתָ ם לַ עֲלוֹת הַ בָּמָֽה ׃ ס
وَٱلرَّبُّ كَشَفَ أُذُنَ صَمُوئِيلَ قَبْلَ مَجِيءِ شَاوُلَ بِيَوْمٍ قَائِلًا:١٥15
וַֽ יהוָה גָּלָה אֶת ־ אֹזֶן שְׁמוּאֵל יוֹם אֶחָד לִ פְנֵי בֽוֹא ־ שָׁאוּל לֵ אמֹֽר ׃
«غَدًا فِي مِثْلِ ٱلْآنَ أُرْسِلُ إِلَيْكَ رَجُلًا مِنْ أَرْضِ بَنْيَامِينَ، فَٱمْسَحْهُ رَئِيسًا لِشَعْبِي إِسْرَائِيلَ، فَيُخَلِّصَ شَعْبِي مِنْ يَدِ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ، لِأَنِّي نَظَرْتُ إِلَى شَعْبِي لِأَنَّ صُرَاخَهُمْ قَدْ جَاءَ إِلَيَّ».١٦16
כָּ עֵת ׀ מָחָר אֶשְׁלַח אֵלֶי ךָ אִישׁ מֵ אֶרֶץ בִּנְיָמִן וּ מְשַׁחְתּ וֹ לְ נָגִיד עַל ־ עַמִּ י יִשְׂרָאֵל וְ הוֹשִׁיעַ אֶת ־ עַמִּ י מִ יַּד פְּלִשְׁתִּים כִּי רָאִיתִי אֶת ־ עַמִּ י כִּי בָּאָה צַעֲקָת וֹ אֵלָֽ י ׃
فَلَمَّا رَأَى صَمُوئِيلُ شَاوُلَ أَجَابَهُ ٱلرَّبُّ: «هُوَذَا ٱلرَّجُلُ ٱلَّذِي كَلَّمْتُكَ عَنْهُ. هَذَا يَضْبِطُ شَعْبِي».١٧17
וּ שְׁמוּאֵל רָאָה אֶת ־ שָׁאוּל וַ יהוָה עָנָ הוּ הִנֵּה הָ אִישׁ אֲשֶׁר אָמַרְתִּי אֵלֶי ךָ זֶה יַעְצֹר בְּ עַמִּֽ י ׃
فَتَقَدَّمَ شَاوُلُ إِلَى صَمُوئِيلَ فِي وَسَطِ ٱلْبَابِ وَقَالَ: «أَطْلُبُ إِلَيْكَ: أَخْبِرْنِي أَيْنَ بَيْتُ ٱلرَّائِي؟»١٨18
וַ יִּגַּשׁ שָׁאוּל אֶת ־ שְׁמוּאֵל בְּ תוֹךְ הַ שָּׁעַר וַ יֹּאמֶר הַגִּֽידָ ה ־ נָּא לִ י אֵי ־ זֶה בֵּית הָ רֹאֶֽה ׃
فَأَجَابَ صَمُوئِيلُ شَاوُلَ وَقَالَ: «أَنَا ٱلرَّائِي. اِصْعَدَا أَمَامِي إِلَى ٱلْمُرْتَفَعَةِ فَتَأْكُلَا مَعِيَ ٱلْيَوْمَ، ثُمَّ أُطْلِقَكَ صَبَاحًا وَأُخْبِرَكَ بِكُلِّ مَا فِي قَلْبِكَ.١٩19
וַ יַּעַן שְׁמוּאֵל אֶת ־ שָׁאוּל וַ יֹּאמֶר אָנֹכִי הָ רֹאֶה עֲלֵה לְ פָנַ י הַ בָּמָה וַ אֲכַלְתֶּם עִמִּ י הַ יּוֹם וְ שִׁלַּחְתִּי ךָ בַ בֹּקֶר וְ כֹל אֲשֶׁר בִּֽ לְבָבְ ךָ אַגִּיד לָֽ ךְ ׃
وَأَمَّا ٱلْأُتُنُ ٱلضَّالَّةُ لَكَ مُنْذُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فَلَا تَضَعْ قَلْبَكَ عَلَيْهَا لِأَنَّهَا قَدْ وُجِدَتْ. وَلِمَنْ كُلُّ شَهِيِّ إِسْرَائِيلَ؟ أَلَيْسَ لَكَ وَلِكُلِّ بَيْتِ أَبِيكَ؟»٢٠20
וְ לָ אֲתֹנוֹת הָ אֹבְדוֹת לְ ךָ הַ יּוֹם שְׁלֹשֶׁת הַ יָּמִים אַל ־ תָּשֶׂם אֶֽת ־ לִבְּ ךָ לָ הֶם כִּי נִמְצָאוּ וּ לְ מִי כָּל ־ חֶמְדַּת יִשְׂרָאֵל הֲ לוֹא לְ ךָ וּ לְ כֹל בֵּית אָבִֽי ךָ ׃ ס
فَأَجَابَ شَاوُلُ وَقَالَ: «أَمَا أَنَا بَنْيَامِينِيٌّ مِنْ أَصْغَرِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ، وَعَشِيرَتِي أَصْغَرُ كُلِّ عَشَائِرِ أَسْبَاطِ بَنْيَامِينَ؟ فَلِمَاذَا تُكَلِّمُنِي بِمِثْلِ هَذَا ٱلْكَلَامِ؟».٢١21
וַ יַּעַן שָׁאוּל וַ יֹּאמֶר הֲ לוֹא בֶן ־ יְמִינִי אָנֹכִי מִ קַּטַנֵּי שִׁבְטֵי יִשְׂרָאֵל וּ מִשְׁפַּחְתִּ י הַ צְּעִרָה מִ כָּֽל ־ מִשְׁפְּחוֹת שִׁבְטֵי בִנְיָמִן וְ לָ מָּה דִּבַּרְתָּ אֵלַ י כַּ דָּבָר הַ זֶּֽה ׃ ס
فَأَخَذَ صَمُوئِيلُ شَاوُلَ وَغُلَامَهُ وَأَدْخَلَهُمَا إِلَى ٱلْمَنْسَكِ وَأَعْطَاهُمَا مَكَانًا فِي رَأْسِ ٱلْمَدْعُوِّينَ، وَهُمْ نَحْوُ ثَلَاثِينَ رَجُلًا.٢٢22
וַ יִּקַּח שְׁמוּאֵל אֶת ־ שָׁאוּל וְ אֶֽת ־ נַעֲר וֹ וַ יְבִיאֵ ם לִשְׁכָּתָ ה וַ יִּתֵּן לָ הֶם מָקוֹם בְּ רֹאשׁ הַ קְּרוּאִים וְ הֵמָּה כִּ שְׁלֹשִׁים אִֽישׁ ׃
وَقَالَ صَمُوئِيلُ لِلطَّبَّاخِ: «هَاتِ ٱلنَّصِيبَ ٱلَّذِي أَعْطَيْتُكَ إِيَّاهُ، ٱلَّذِي قُلْتُ لَكَ عَنْهُ ضَعْهُ عِنْدَكَ».٢٣23
וַ יֹּאמֶר שְׁמוּאֵל לַ טַּבָּח תְּנָ ה אֶת ־ הַ מָּנָה אֲשֶׁר נָתַתִּי לָ ךְ אֲשֶׁר אָמַרְתִּי אֵלֶי ךָ שִׂים אֹתָ הּ עִמָּֽ ךְ ׃
فَرَفَعَ ٱلطَّبَّاخُ ٱلسَّاقَ مَعَ مَا عَلَيْهَا وَجَعَلَهَا أَمَامَ شَاوُلَ. فَقَالَ: «هُوَذَا مَا أُبْقِيَ. ضَعْهُ أَمَامَكَ وَكُلْ. لِأَنَّهُ إِلَى هَذَا ٱلْمِيعَادِ مَحْفُوظٌ لَكَ مِنْ حِينٍ قُلْتُ دَعَوْتُ ٱلشَّعْبَ». فَأَكَلَ شَاوُلُ مَعَ صَمُوئِيلَ فِي ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ.٢٤24
וַ יָּרֶם הַ טַּבָּח אֶת ־ הַ שּׁוֹק וְ הֶ עָלֶי הָ וַ יָּשֶׂם ׀ לִ פְנֵי שָׁאוּל וַ יֹּאמֶר הִנֵּה הַ נִּשְׁאָר שִׂים ־ לְ פָנֶי ךָ אֱכֹל כִּי לַ מּוֹעֵד שָֽׁמוּר ־ לְ ךָ לֵ אמֹר הָ עָם ׀ קָרָאתִי וַ יֹּאכַל שָׁאוּל עִם ־ שְׁמוּאֵל בַּ יּוֹם הַ הֽוּא ׃
وَلَمَّا نَزَلُوا مِنَ ٱلْمُرْتَفَعَةِ إِلَى ٱلْمَدِينَةِ تَكَلَّمَ مَعَ شَاوُلَ عَلَى ٱلسَّطْحِ.٢٥25
וַ יֵּרְדוּ מֵ הַ בָּמָה הָ עִיר וַ יְדַבֵּר עִם ־ שָׁאוּל עַל ־ הַ גָּֽג ׃
وَبَكَّرُوا. وَكَانَ عِنْدَ طُلُوعِ ٱلْفَجْرِ أَنَّ صَمُوئِيلَ دَعَا شَاوُلَ عَنِ ٱلسَّطْحِ قَائِلًا: «قُمْ فَأَصْرِفَكَ». فَقَامَ شَاوُلُ وَخَرَجَا كِلَاهُمَا، هُوَ وَصَمُوئِيلُ إِلَى خَارِجٍ.٢٦26
וַ יַּשְׁכִּמוּ וַ יְהִי כַּ עֲלוֹת הַ שַּׁחַר וַ יִּקְרָא שְׁמוּאֵל אֶל ־ שָׁאוּל ה גג לֵ אמֹר קוּמָ ה וַ אֲשַׁלְּחֶ ךָּ וַ יָּקָם שָׁאוּל וַ יֵּצְאוּ שְׁנֵי הֶם הוּא וּ שְׁמוּאֵל הַ חֽוּצָ ה ׃
وَفِيمَا هُمَا نَازِلَانِ بِطَرَفِ ٱلْمَدِينَةِ قَالَ صَمُوئِيلُ لِشَاوُلَ: «قُلْ لِلْغُلَامِ أَنْ يَعْبُرَ قُدَّامَنَا». فَعَبَرَ. «وَأَمَّا أَنْتَ فَقِفِ ٱلْآنَ فَأُسْمِعَكَ كَلَامَ ٱللهِ».٢٧27
הֵמָּה יֽוֹרְדִים בִּ קְצֵה הָ עִיר וּ שְׁמוּאֵל אָמַר אֶל ־ שָׁאוּל אֱמֹר לַ נַּעַר וְ יַעֲבֹר לְ פָנֵי נוּ וַֽ יַּעֲבֹר וְ אַתָּה עֲמֹד כַּ יּוֹם וְ אַשְׁמִיעֲ ךָ אֶת ־ דְּבַר אֱלֹהִֽים ׃ פ