< Kantiku i Kantikëve 2 >

1 Unë jam trëndafili i Sharonit, zambaku i luginave.
I am a narcissus of Sharon, A lily of the valleys.
2 Si një zambak midis gjembave, ashtu është mikesha ime midis vajzave.
As the lily among thorns, So is my love among the daughters.
3 Si një mollë midis pemëve të pyllit kështu është i dashuri im midis të rinjve. Kam dëshëruar shumë të rri në hijen e tij dhe aty jam ulur, fryti i tij ishte i ëmbël në gojën time.
As the apple-tree among the trees of the wood, So is my beloved among the sons: In his shadow have I rapture and sit down; And his fruit is sweet to my taste.
4 Më çoi në shtëpinë e banketit dhe flamuri i tij mbi mua është dashuria.
He hath brought me to the house of wine, And his banner over me is love.
5 Më mbani me pite rrushi, më përtërini me mollë, sepse unë vuaj nga dashuria.
Sustain ye me with raisin-cakes, Refresh me with apples; For I am sick of love.
6 Dora e tij e majtë është poshtë kokës sime, dora e tij e djathtë më përqafon.
His left hand is under my head, And his right hand doth embrace me.
7 Ju përgjërohem, o bija të Jeruzalemit, për gazelat dhe sutat fushave, mos e ngacmoni dhe mos e zgjoni dashurinë time, deri sa kështu t’i pëlqejë
I charge you, daughters of Jerusalem, By the gazelles, or by the hinds of the field, That ye stir not up, nor awake [my] love, till he please.
8 Ja zëri i të dashurit tim! Ja, ai vjen duke kërcyer mbi malet, duke u hedhur mbi kodrat.
The voice of my beloved! Behold, he cometh Leaping upon the mountains, Skipping upon the hills.
9 I dashuri im i përngjan një gazele apo një dreri të ri. Ja ku është prapa murit tonë, shikon nga dritaret, hedh vështrime nëpërmjet hekurave të tyre.
My beloved is like a gazelle or a young hart. Behold, he standeth behind our wall, He looketh in through the windows, Glancing through the lattice.
10 I dashuri im më ka folur dhe më ka thënë: “Çohu, mikja ime, e bukura ime, dhe eja!
My beloved spake and said unto me, Rise up, my love, my fair one, and come away.
11 Sepse, ja, dimri ka kaluar, shiu pushoi, iku.
For behold, the winter is past, The rain is over, it is gone:
12 Lulet duken mbi tokë, koha e të kënduarit erdhi, dhe në vendin tonë dëgjohet zëri i turtulleshës.
The flowers appear on the earth; The time of singing is come, And the voice of the turtle-dove is heard in our land;
13 Fiku nxjerr fiqtë e tij të papjekur, vreshtat në lulëzim përhapin një aromë të këndshme. Çohu, mikja ime, e bukura ime, dhe eja.
The fig-tree melloweth her winter figs, And the vines in bloom give forth [their] fragrance. Arise, my love, my fair one, and come away!
14 O pëllumbesha ime, që rri në të çarat e shkëmbinjve, në strukat e rrëmoreve, ma trego fytyrën tënde, më bëj ta dëgjoj zërin tënd, sepse zëri yt është i këndshëm dhe fytyra jote është e hijshme”.
My dove, in the clefts of the rock, In the covert of the precipice, Let me see thy countenance, let me hear thy voice; For sweet is thy voice, and thy countenance is comely.
15 I zini dhelprat, dhelprat e vogla që dëmtojnë vreshtat, sepse vreshtat tona janë në lulëzim.
Take us the foxes, The little foxes, that spoil the vineyards; For our vineyards are in bloom.
16 I dashuri im është imi, dhe unë jam e tij; ai e kullot kopenë midis zambakëve.
My beloved is mine, and I am his; He feedeth [his flock] among the lilies,
17 Para se të fryjë flladi i ditës dhe hijet të ikin, kthehu, i dashuri im, dhe sillu si një gazelë o një drenushë mbi malet që na ndajnë.
Until the day dawn, and the shadows flee away. Turn, my beloved: be thou like a gazelle or a young hart, Upon the mountains of Bether.

< Kantiku i Kantikëve 2 >