< Psalmet 137 >

1 Atje, pranë lumenjve të Babilonisë, rrinim ulur dhe qanim, duke kujtuar Sionin;
על נהרות בבל שם ישבנו גם בכינו בזכרנו את ציון׃
2 mbi shelgjet e kësaj toke kishim varur qestet tona.
על ערבים בתוכה תלינו כנרותינו׃
3 Atje, ata që na kishin çuar në robëri, na kërkonin fjalët e një kënge, po, ata që na shtypnin kërkonin këngë gëzimi, duke thënë: “Na këndoni një këngë të Sionit”.
כי שם שאלונו שובינו דברי שיר ותוללינו שמחה שירו לנו משיר ציון׃
4 Si mund të këndonim këngët e Zotit në një vend të huaj?
איך נשיר את שיר יהוה על אדמת נכר׃
5 Në rast se të harroj ty, o Jeruzalem, e harroftë dora ime e djathtë çdo shkathtësi;
אם אשכחך ירושלם תשכח ימיני׃
6 m’u lidhtë gjuha me qiellzën, në rast se nuk të kujtoj ty, në rast se nuk e vë Jeruzalemin përmbi gëzimin tim më të madh.
תדבק לשוני לחכי אם לא אזכרכי אם לא אעלה את ירושלם על ראש שמחתי׃
7 Mbaji mënd, o Zot, bijtë e Edomit, që ditën e Jeruzalemit thonin: “Shkatërrojini, shkatërrojini që nga themelet”.
זכר יהוה לבני אדום את יום ירושלם האמרים ערו ערו עד היסוד בה׃
8 O bijë e Babilonisë, që duhet të shkatërrohesh, lum ai që do ta lajë të keqen që na ke bërë!
בת בבל השדודה אשרי שישלם לך את גמולך שגמלת לנו׃
9 Lum ai që merr foshnjët e tua dhe i përplas kundër shkëmbit!
אשרי שיאחז ונפץ את עלליך אל הסלע׃

< Psalmet 137 >