< Luka 24 >

1 Tani ditën e parë të javës, shumë herët në mëngjes, ato me gra të tjera shkuan te varri, duke sjellë erërat e mira që kishin përgatitur.
And on the first of the Sabbath, at the depth of the dawn, they came to the sepulcher, bearing the aromatics which they had prepared,
2 Dhe gjetën që guri ishte rrokullisur nga varri.
And they found the stone, having been rolled away from the sepulcher.
3 Por, kur hynë, nuk e gjetën trupin e Zotit Jezus.
And coming in they found not the body of the Lord Jesus.
4 Dhe, ndërsa ishin shumë të hutuara nga kjo, ja, iu paraqitën atyre dy burra të veshur me rroba të ndritshme.
And it came to pass, while they were at a loss concerning this, and behold, two men stood by them in shining garments:
5 Dhe, mbasi ato, të tmerruara, e mbanin fytyrën të përkulur për dhe, ata u thanë: “Pse e kërkoni të gjallin midis të vdekurve?
and they being afraid, and turning their face towards the ground, they said to them, Why seek ye the living among the dead?
6 Ai nuk ështe këtu, por është ringjallur; kujtohuni si ju foli, kur ishte ende në Galile,
He is not here, but He is risen. Remember how He spoke to you, being with you in Galilee,
7 duke thënë se Biri i njeriut duhej të dorëzohej në duar të njerëzve mëkatarë, duhej kryqëzuar dhe do të ringjallej ditën e tretë”.
Saying That it behooveth the Son of man to be delivered into the hands of sinners, and to be crucified, and to rise again on the third day.
8 Dhe ato kujtonin fjalët e tij.
And they remembered His words.
9 kur u kthyen nga varri, ato ua treguan të gjitha këto gjëra të njëmbëdhjetëve dhe gjithë të tjerëve.
And having returned from the sepulcher, they proclaimed all these things to the eleven, and all the rest.
10 Ato që u treguan apostujve këto gjëra ishin Maria Magdalena, Joana, Maria, nëna e Jakobit dhe gratë e tjera që ishin me to.
And Mary Magdalene, and Joanna, and Mary the mother of James: and the other women with them spoke these things to the apostles.
11 Por këto fjalë atyrë iu dukën si dokrra; dhe ata nuk u besuan atyre.
And their words appeared before them like a dream; and they doubted them.
12 Megjithatë Pjetri u çua, vrapoi te varri, u përkul dhe nuk pa tjetër përveç çarçafëve që dergjeshin vetëm; pastaj u largua, i mrekulluar me veten e tij për sa kishte ndodhur.
13 Po ate ditë, dy nga ata po shkonin drejt një fshati, me emër Emaus, gjashtëdhjetë stade larg Jeruzalemit.
And behold, two of them on that day were journeying to a village, distant from Jerusalem sixty furlongs, to which was the name Emmaus:
14 Dhe ata po bisedonin midis tyre për të gjitha ato që kishin ndodhur.
and they were conversing with one another concerning all those things which had transpired.
15 Dhe ndodhi që, ndërsa po flisnin dhe bisedonin bashkë, vetë Jezusi u afrua dhe nisi të ecë me ta.
And it came to pass, while they are talking and making inquiry, Jesus Himself also having come nigh, journeyed along with them:
16 Por sytë e tyre ishin të penguar kështu që të mos e njihnin.
and their eyes were held so as not to recognize Him.
17 Dhe ai u tha atyre: “Ç’janë këto biseda që bëni me njëri-tjetrin udhës? Dhe pse jeni të trishtuar?”.
And He said to them, What speeches are these which you are interchanging to one another, walking along? And they stood still, looking sad.
18 Dhe një nga ata, i me emër Kleopa, duke u përgjigjur tha: “Je ti i vetmi i huaj në Jeruzalem, që nuk i di gjërat që kanë ndodhur këtu në këto ditë?”.
And one, whose name was Cleopas, said to Him, Dost thou only sojourn at Jerusalem and not know the things which have taken place in it in these days?
19 Dhe ai u tha atyre: “Cilat?”. Ata i thanë: “Çështjen e Jezusit nga Nazareti, që ishte një profet i fuqishëm në vepra dhe në fjalë përpara Perëndisë dhe përpara gjithë popullit.
And He said to them, What? And they said to Him, The things concerning Jesus the Nazarene, who was a prophet-man mighty in work and word before God and all the people.
20 Dhe se si krerët e priftërinjve dhe kryetarët tanë e kanë dorëzuar për ta dënuar me vdekje dhe e kanë kryqëzuar.
How the chief priests and our rulers indeed delivered Him up to the condemnation of death, and they crucified Him.
21 Por ne kishim shpresë se ai do të ishte ky që do ta çlironte Izraelin; por, megjithkëtë, sot është e treta ditë që kur ndodhën këto gjëra.
But we were hoping that He is the one about to redeem Israel: but truly in addition to all these things, this is the third day from which these things took place.
22 Por edhe disa gra në mes nesh na kanë çuditur, sepse, kur shkuan herët në mëngjes te varri,
But certain women from us truly surprised us, being early at the sepulcher;
23 dhe nuk e gjetën trupin e tij, u kthyen duke thënë se kishin parë nië vegim engjëjsh, të cilët thonë se ai jeton.
and not seeing His body, came, saying, they had also seen a vision of angels, who say that He is alive.
24 Dhe disa nga tanët shkuan te varri dhe e gjetën ashtu si kishin treguar gratë, por atë nuk e panë”.
And certain ones of those with us went away to the sepulcher, and found as the women also said: and they saw Him not.
25 Atëherë ai u tha atyre: “O budallenj dhe zemërngathët për të besuar gjithçka që kanë thënë profetët!
And He said to them, O ye foolish, and slow in heart to believe in all those things which the prophet spoke!
26 Por a nuk duhej që Krishti të vuajë gjëra të tilla që të hyjë kështu në lavdinë e tij?”.
Did it not behoove Christ to suffer, and to enter into His glory?
27 Dhe, duke zënë fill nga Moisiu dhe nga gjithë profetët, ai u shpjegoi atyre në të gjitha Shkrimet gjërat që i takonin atij.
And beginning from Moses and all the prophets, He expounded to them in all the Scriptures, the things concerning Himself.
28 Kur iu afruan fshatit për ku ishin drejtuar, ai bëri sikur do të vazhdonte më tutje.
And they drew nigh to the village, whither they were going: and He made as though He would go further:
29 Por ata e detyruan duke thënë: “Rri me ne, sepse po ngryset dhe dita po mbaron”. Edhe ai hyri që të rrijë me ta.
and they constrained Him, saying, Abide with us: because it is at the evening, and the day has already declined. And He came in to abide with them.
30 Dhe, siç ishte në tryezë me ta, mori bukën, e bekoi dhe, si e theu, ua ndau atyre.
And it came to pass, while He was reclining with them at the table, taking bread, He blessed it, and breaking it, He gave it to them:
31 Atëherë atyre iu çelën sytë dhe e njohën, por ai u zhduk prej syve të tyre.
and their eyes were opened, and they recognized Him; and He vanished from them.
32 Dhe ata i thanë njeri tjetrit: “Po a nuk na digjej zemra përbrenda, kur ai na fliste udhës dhe na hapte Shkrimet?”.
And they said to one another, Did not our heart bum within us, while He was talking to us on the way, as He was expounding the Scriptures to us?
33 Në po atë çast u ngritën dhe u kthyen në Jeruzalem, ku e gjetën të njëmbëdhjetët dhe ata që ishin mbledhur bashkë me ta.
And rising up the same hour, they returned to Jerusalem, and found the eleven and those with them gathered together,
34 Ata thoshnin: “Zoti u ringjall me të vërtetë dhe iu shfaq Simonit”.
saying, The Lord indeed is risen, and was seen by Simon.
35 Ata atëherë treguan ç’u kishte ndodhur rrugës dhe si e kishin njohur në ndarjen e bukës.
And they expounded those things on the way, and bow He was made known to them in the breaking of the bread.
36 Dhe, ndërsa ata po bisedonin për këto gjëra, vetë Jezusi u shfaq në mes tyre dhe u tha atyre: “Paqja me ju!”.
And they speaking these things, He stood in their midst,
37 Por ata, të tmerruar dhe gjithë frikë, mendonin se po shihnin një frymë.
and they being affrighted and filled with fear, thought they saw a spirit.
38 Atëherë ai u tha atyre: “Pse jeni shqetësuar Dhe pse në zemrat tuaja po lindin dyshime?
And He said to them, Why are you excited, and why do reasonings arise in your heart?
39 Shikoni duart e mia dhe këmbët e mia, sepse unë jam. Më prekni dhe shikoni, sepse një frymë nuk ka mish e eshtra, si po shihni se unë kam!”.
See my hands and my feet, that I am He: feel me; and see, because a spirit has not flesh and bones, as you see me having.
40 Dhe, si i tha këtë, u tregoj atyre duart dhe këmbët.
41 Por, duke qenë se ende nuk besonin prej gëzimit dhe ishin të çuditur, ai u tha atyre: “A keni këtu diçka për të ngrënë?”.
And they still disbelieving from joy, and wondering, He said to them, Have you here any edible?
42 Dhe ata i dhanë një pjesë peshku të pjekur dhe një huall mjalti.
And they gave Him a piece of baked fish:
43 Dhe ai i mori dhe hëngri para tyre.
and taking it, He did eat in their presence.
44 Pastaj u tha atyre: “Këto janë fjalët që unë ju thoja kur isha ende me ju: se duhet të përmbushen të gjitha gjërat që janë shkruar lidhur me mua në ligjin e Moisiut, në profetët dhe në psalmet”.
And He said to them, These are my words which I spoke to you, being still with you, that it behooves all things which have been written concerning me in the law of Moses, and the prophets, and the Psalms, to be fulfilled.
45 Atëherë ua hapi mendjen, që të kuptonin Shkrimet,
Then He opened their mind, that they might understand the Scriptures.
46 dhe u tha atyre: “Kështu është shkruar dhe kështu ishte e nevojshme që Krishti të vuante dhe të ngjallej së vdekuri ditën e tretë,
And He said to them, As it has been written, That Christ must suffer, and rise from the dead on the third day;
47 dhe që në emër të tij të predikohet pendimi dhe falja e mëkateve ndër të gjithë popujt, duke filluar nga Jeruzalemi.
and repentance unto remission of sins is to be preached in His name to all nations, beginning from Jerusalem.
48 Dhe ju jeni dëshmitarët e këtyre gjërave.
You are witnesses of these things.
49 Dhe ja, unë po dërgoj mbi ju premtimin e Atit tim, por ju qëndroni në qytetin e Jeruzalemit deri sa të visheni me pushtet nga lart”.
And I send the promise of the Father upon you: and you tarry in the city, until you may be endued with power from on high.
50 Pastaj iu priu jashtë deri në Betani dhe, si i ngriti lart duart, i bekoi.
And He led them out even unto Bethany; and having lifted up His hands, He blessed them.
51 Dhe ndodhi që, ndërsa ai po i bekonte, u nda prej tyre dhe e morën lart në qiell.
And it came to pass, while He was blessing them, He departed from them, and was carried up into heaven.
52 Dhe ata, pasi e adhuruan, u kthyen në Jeruzalem me gëzim të madh.
And they returned to Jerusalem with great joy:
53 Dhe rrinin vazhdimisht në tempull duke lavdëruar dhe bekuar Perëndinë. Amen!
and were constantly in the temple, praising God.

< Luka 24 >